Pages

Monday, February 8, 2010

အရႈံးေတြဟာအဆုံးမရွိဘူး

ကဗ်ာမေရးေတာ့ပါဘူး ဆုိၿပီးေတာ့မွ
စာရြက္အလြတ္ေတြကုိၿဖန္႔ခ်မိေနတယ္


မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ မခ်စ္ေတာ့ပါဘူးလုိ႔
ကုိယ္ကုိယ္ကုိကတိေပးၿပီးမွ...


ကန္ေရၿပင္ေပၚကညေနေစာင္း
ေလေၿပအေ၀ွ႔မွာ
ႏွလုံးသားက တဖ်တ္ဖ်တ္လႈပ္ခါလုိ႔


ဘာကုိမွမၾကည့္ရဲေတာ့လုိ႔
အၾကည့္ကုိ အေမွာင္ထုထဲေရႊ႕လုိက္တယ္
အေမွာင္ထုပါမရွိေတာ့ဘူး


မေရမရာတယ္လီဖုန္းသံဟာ
အေသအခ်ာအသည္းခြဲတတ္ေၾကာင္း
အသည္းမကြဲတတ္သူတစ္ဦးနဲ႔
ေသာက္တဲ့ေကာ္ဖီဟာ ပုိမုိခါးသက္လာတယ္


မေန႔ကအတုိင္းပဲ
ဒီကဗ်ာေရးၿဖစ္တယ္
မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိထပ္ခ်စ္မိတယ္
ၿပီးေတာ့ထပ္ရႈံးနိမ့္တယ္...။

မုိးလႈိင္ည