Showing posts with label အာဇာနည္ေန႔ကဗ်ာမ်ား. Show all posts
Showing posts with label အာဇာနည္ေန႔ကဗ်ာမ်ား. Show all posts

Tuesday, July 20, 2010

အာဇာနည္ဆိုတာ...

အာဇာနည္ဆိုတာ...

အာဇာနည္ေတြရဲ႕ သက္ေစာင့္ဓါတ္က သစၥာတရားပဲ..
အာဇာနည္ဆိုတာနဲ႔
ခန္႔ျငားလံုျခံဳတဲ့ အရိပ္က..အလိုလိုလႊမ္းျခံဳေပးလိုက္တယ္..

အာဇာနည္ဆိုတာ
ေအာင္နုိင္ျခင္း..ဒါမွမဟုတ္...တစ္စံုတစ္ရာအတြက္
ေပးေခ်လိုက္ၾကရတဲ့..အရင္းအႏွီး

အာဇာနည္ဆိုတာ
တိုင္းျပည့္နဖူးျပင္ေပၚက အမာရြတ္လည္းျဖစ္ခဲ့ေပါ့

အာဇာနည္ဆိုတာ..
ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ..ႏွလံုးအိမ္ အစုအေ၀းေတြထဲက
တညီတညႊတ္တည္း..ယိုစိမ့္ က်လာခဲ့တဲ့ ပညတ္ခ်က္

အာဇာနည္ဆိုတာ
မ်ိဳးႏြယ္ သို႔မဟုတ္..ႏိုင္ငံ...သို႔မဟုတ္...ယံုၾကည္ခ်က္..သို႔မဟုတ္..အားလံုးရဲ႔
အထြဋ္အျမတ္၀ိဥာဥ္တစ္ဆူ

အာဇာနည္ဆိုတာ ျငင္းပယ္မရနိုင္တဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းေပၚက
အႏွစ္ခ်ဳပ္စာမ်က္ႏွာလည္းျဖစ္ခဲ့တယ္.

အာဇာနည္ေတြရဲ႕ရာဇ၀င္ဟာ
နာက်ည္းေၾကကြဲဖြယ္ရာ ဇာတ္၀င္ခန္းေတြနဲ႔...ခန္႔ျငားသိပ္သည္းလို႔

အာဇာနည္ဆိုတာ
ေျပာင္းလဲျခင္းတစ္စံုတစ္ရာကိုရည္သန္တဲ့
မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ ပဋိပကၡအၾကား...မားမားစြင့္စြင့္ ရပ္၀ံ့ သူ
အာဇာနည္ဆိုတာ ရဲ၀ံ့စြန္႔လႊတ္ႏိုင္ျခင္းရဲ႕ ဧကရာဇ္ တစ္ဆူပဲ

အာဇာနည္ဆိုတာ ျပည္သူ႔ေသြးကို သူ႕အသက္နဲ႔ေမာင္းနွင္ေပးသူေတြ..

အာဇာနည္ဆိုတာ အသက္ကိုခဲယမ္းလို သေဘာထားႏိုင္ၾကသူေတြ...

အာဇာနည္ဆိုတာ အဆံုးစြန္ စြန္႔လႊတ္နိုင္ျခင္းစြမ္းရည္ရွိသူေတြ...

အာဇာနည္ေတြမွာ
တစ္ဘ၀လံုးျဖန္႔ၾကည့္တာေတာင္
၀တ္စံုေကာင္းေကာင္း မရွိခဲ့ၾကဘူး...

အာဇာနည္ဆိုတာ...အမွန္တရားကိုကိုးကြယ္ျပီး
သူ႔လည္ဂုတ္ေပၚမိုးေနတဲ့ ဓါးသြားထက္
စိတ္ေတြေပၚက ဓါးအတြက္ စိုးေၾကာက္တတ္ခဲ့တာ....


အာဇာနည္ဆိုတာ.
..................................

အာဇာနည္ဆိုတာ.
ေသတာေတာင္မ်က္စိမပိတ္ႏိုင္ၾကသူေတြ...။ ။

အိျႏၵာ
(၁၉.၇.၂၀၀၉)


(က်ဆံုးေလေသာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအား ဤကဗ်ာျဖင့္ ဦးညႊတ္ကန္ေတာ့လ်က္....)

Sunday, July 18, 2010

အာဇာနည္ေန႔ တို႔ ေမ့သြားျခင္း

မ်က္ရည္ၿဖိဳင္လို႔ ႐ြာသြန္းၿဖိဳး ဇူလိုင္ တစ္ဆယ့္ကိုး
ဟိုး ... ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ... က်န္ခဲ့ပါၿပီ

စာတစ္ေၾကာင္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေဆာင္းပါးတစ္အုပ္ႀကီးနဲ႔
ရင္ဘက္ေပၚ တက္တက္လြမ္းျပေနလိုက္ရတာ
အာဇာနည္နဲ႔ Rဇာနည္ ဘယ္သူ႔ကို အလြမ္းပိုၾကမလဲ
ဘာကို လြမ္းၾကရမွာလဲ

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ ဆဲသံဆိုသံ ဂ႐ုဏာေဒါေသာသံေတြကိုလား
ေသြးနဲ႔ ေရးတဲ့လြတ္လပ္ေရးကိုလား
လူမ်ဳိးခ်င္း ေမးေၾကာတင္းၿပီး တိုက္ခိုက္သံေတြကိုလား
သူတလူ ငါတမင္းဆိုတဲ့ ကိုယ့္မင္းကိုယ္ခ်င္းကိုလား

ေသခ်ာတာကေတာ့ ငါတို႔ လူနည္းစု
တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါ ထထလြမ္းျပၾကေသးရဲ႕
လူတစ္ခ်ဳိ႕ ဘ၀ေရယာဥ္ေၾကာမွာ
ေပါေလာႀကီး ေမ်ာၿပီး
ရင္ခုန္သံေတြ ေမာဟိုက္သြားၾကၿပီ။


ကိုၿဖိဳး

Friday, July 16, 2010

အာဇာနည္ေတြအေၾကာင္းကုိ ဖတ္တယ္..။







ေဂ်ာ့၀ါရွင္တန္အေၾကာင္းဖတ္တယ္

၀င္စတန္ခ်ာခ်ီအေၾကာင္းကုိဖတ္တယ္

ေအဗရာဟင္လင္ကြန္းအေၾကာင္းကုိဖတ္တယ္

နယ္ဆင္မင္ဒဲလားအေၾကာင္းကုိဖတ္တယ္

ခ်ားဒီေဂါအေၾကာင္းဖတ္တယ္

ငုရင္ဟုိခ်ီမင္းအေၾကာင္းကုိဖတ္တယ္

ေမာ္စီတုန္းအေၾကာင္းဖတ္တယ္

ဗလာဒီမာလီနင္အေၾကာင္းကုိဖတ္တယ္

ေခ်ေဂြဗားယားအေၾကာင္းဖတ္တယ္

ဖီဒယ္ကတ္စထရုိအေၾကာင္းကုိဖတ္တယ္

မဟာသီအေၾကာင္းဖတ္တယ္

ဂ်၀ါလာေနရူးအေၾကာင္းကုိဖတ္တယ္

ဂႏၵီအေၾကာင္းဖတ္တယ္

ဟုိေဆးရီဇာအေၾကာင္းကုိဖတ္တယ္

ေဒါက္တာဆြန္ယက္ဆင္အေၾကာင္းဖတ္တယ္

ပါေမာကၡပရီဒီအေၾကာင္းကုိဖတ္တယ္

မစၥဘူတုိအေၾကာင္းဖတ္တယ္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္းကုိဖတ္တယ္

ေရႊတိဂုံကုိ ဘယ္ေနရာကလွမ္းေတြ႔ေတြငါ လက္အုပ္ခ်ီမိတယ္

ငါဟာ… ၿမန္မာ..။

ေရႊတိဂုံေဘးပါတ္လည္မွာ…

သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းရွိတယ္

ဦးသန္႔ရွိတယ္

ရဲေဘာ္ကုိေထြးရွိတယ္

မုိင္းပြန္ေစာ္ဘြားၾကီးစပ္စံထြန္းရွိတယ္

ဦးရာဇတ္ရွိတယ္

ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိရွိတယ္

ဦးဖုိးက်ားရွိတယ္

မန္းဘခုိင္ရွိတယ္

ဦးအုန္းေမာင္ရွိတယ္

ဦးဘ၀င္းရွိတယ္

သခင္ၿမရွိတယ္…

ၿပီးေတာ့ သခင္ေအာင္ဆန္း(ဗုိလ္ေတဇ)ရွိတယ္…

ရန္ကုန္ကုိ ရန္သူ႔လက္ထဲမွာ ငါတုိ႔ ဘယ္လုိစိတ္ခ်ထားရက္မလည္း…

ေရႊတိဂုံကုိၿမင္တာနဲ႔ ငါဟာ လက္အုပ္ခ်ီရွီခုိးမိတုန္းပဲ…။


မုိးလႈိင္ည


Friday, February 12, 2010

အၿမဲတမ္းဗုိလ္ခ်ဳပ္


ေ၀းေ၀းလြင့္ေနတဲ့ အတိတ္ကုိ
တမ္းတလုိက္ရင္
ငါတုိ႕ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့တယ္
ေက်ာင္းတုန္းက တုိ႕မေမ့သင္ခန္းစာေတြ
အားလုံး
ငါတုိ႕ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့တယ္
သမုိင္းတန္ဖုိးေတြ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့တယ္
ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္
(ႏုိင္ငံတန္ဖုိးေတြ) ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့တယ္
ေခတ္တစ္ခုရဲ႕ ေရြ႕လ်ား ႐ုိက္ခတ္ႏႈန္း
တုိင္းျပည္ႏုႏု မုန္တုိင္း ဘယ္ေလာက္ထန္ထန္
ငါတုိ႕ရင္ခြင္ေပ်ာက္ေလာက္ေအာင္ လႈိင္းမထန္သင့္ဘူး
ျပည္ေထာင္စုေနနဲ႕ လြတ္လပ္ေရးေန႕ဟာ
သူ႕လက္နဲ႕ ေပါက္ဖြားခဲ့တယ္ ငါတုိ႕မေမ့သင့္ဘူး။
သူ႕အေၾကာင္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္၊ စာတစ္အုပ္နဲ႕
မၿပီးေျမာက္ဘူး။
ေဖေဖာ္၀ါရီ(၁၄)ခ်စ္သူမ်ားေန႕
ေခ်ာကလက္၊ပန္းေ၀သလုိ
ငါတုိ႕ သူ႕အထိမ္းအမွတ္
ကဗ်ာေတြရြတ္သင့္တယ္
သူ႕အထိမ္းအမွတ္
သူ႕လုပ္ေဆာင္ခဲ့သမွ် ျပန္တမ္းတသင့္တယ္။
အနည္းဆုံးေတာ့
သူ႕ အရိပ္ေတြမွာ ငါတုိ႕ မ်က္ရည္၀ဲေနသင့္တာေပါ့
တုိင္းျပည္ႏုႏု မုန္တုိင္းဘယ္ေလာက္ထန္ထန္
ရင္ခြင္ေပ်ာက္ေလာက္ေအာင္ လႈိင္းမထန္သင့္ဘူးကြာ
ေခတ္ႀကီးရယ္ ရက္စက္ေလာက္ေအာင္
ေရစီးႏႈန္းေတြ ျမန္ခဲ့တယ္။ ။



လင္းသစ္ဏီ

Invictus (အႏုိင္မခံ)


Invictus


OUT of the night that covers me,
Black as the Pit from pole to pole,
I thank whatever gods may be
For my unconquerable soul.


In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeonings of chance
My head is bloody, but unbowed.


Beyond this place of wrath and tears
Looms but the Horror of the shade,
And yet the menace of the years
Finds, and shall find, me unafraid.


It matters not how strait the gate,
How charged with punishments the scroll,
I am the master of my fate:
I am the captain of my soul.


[William Ernest Henley. 1849–1903]




အႏိုင္မခံ


ငါ့အား ဖံုးလႊမ္းထားေသာ လကြယ္သန္းေခါင္

ႇဤအေမွာင္အတြင္းမွေန၍ အႏိုင္မခံ အရႈံးမေပးတတ္ေသာ

ငါ၏ စိတ္ဓါတ္ကို ဖန္ဆင္းေပးသည့္ နတ္သိၾကားတို႔အား ငါေက်းဇူးတင္၏ ။

ေလာကဓံတရားတို႔၏ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ လက္ဆုပ္တြင္းသို႔

က်ေရာက္ေနရျငားေသာ္လည္း ငါကား မတုန္လႈပ္ မငိုေၾကြး

ကံတရား၏ ရိုက္ပုတ္ျခင္း ဒဏ္ခ်က္တို႔ေၾကာင့္

ငါ၏ ဦးေခါင္းသည္ ေသြးသံတို႔ျဖင့္ ရဲရဲနီ၏ ညြတ္ကား မညြတ္

ဤေလာဘ၊ေဒါသတို႔ ၾကီးစိုးရာဌာန၏ အျခားမဲ့၌ကား

ေသျခင္းတရားသညါ ငံ့လင့္လ်က္ရွိ၏ ။

သို႔ေသာ္ ငါ့အား မတုန္လႈပ္သည္ကို ေတြ႔ရအ့ံ ။

ေနာင္ကိုလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မေၾကာက္သည္ကိုသာ ေတြ႔ရအံ့ ။

သုဂတိသို႔ သြားရာ တံခါး၀သည္ မည္မွ် က်ဥ္းေျမာင္းသည္ျဖစ္ေစ

ယမမင္း၏ ေခြးေရပုရပိုက္၌ ငါ့အျပစ္တို႔ကို မည္မွ်ပင္ မ်ားစြာ

မွတ္သားထားသည္ျဖစ္ေစ ငါကား ဂရုမျပဳ

ငါသာလွ်င္ ငါ့ကံ၏ အရွင္သခင္ျဖစ္၍

ငါသာလွ်င္ ငါ့စိတ္၏ အၾကီးအကဲ ျဖစ္သတည္း။ ။



ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း (အိုးေ၀မဂၢဇင္း၊ အတြဲ ၆ အမွတ္ ၁၊၁၉၃၆ ခု)


ဒီပုိစ့္ကုိ သူငယ္ခ်င္း ေႏြဦးပုံၿပင္ မွ အကူအညီေပးပါသည္..။

အိပ္မက္ထဲက ေခါင္းေဆာင္



ဂႏၵီ… ၇၆ႏွစ္၊ ဟုိ…၅၅ႏွစ္ တို ့နဲ ့ရင္ေပါင္တန္းလို ့
တုိ ့ႏုိင္ငံရဲ႕… ဟီးရုိးလက္ေတာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
နယ္ခ်ဲ ႔စနစ္ကုိ… မီးခုိးၾကြက္ေလွ်ာက္ ျပိဳလွဳပ္ေအာင္စြမ္းခဲ့တယ္။



သူ ့အျဖဴေရာင္ သန္ ့သန္ ့အခ်စ္ေတြကုိ
အမည္းေရာင္ေအာက္ခံေခတ္မွာ
ထင္ဟပ္ ၾကည့္ခြင့္ရေတာ့
သမိုင္းတခုဟာ ရင္သပ္ရွဳေမာ။



ကြာတယ္…မိုးနဲ ့ေျမလို ကြာတယ္
ကြာတယ္…သူခုိးနဲ ့အေဖလို ကြာတယ္
တံေတြးခြက္ထဲမွာ ေမွ်ာရင္း
ေသြးကြက္ထဲမွာ ေတာနင္းလို ့
သုိက္တူးေနၾကတဲ့ သူေတြၾကားမွာ…
ဝတၳဳဇာတ္ေကာင္ဆန္ဆန္
ငါးမူးတန္းကေန ရုပ္ရွင္ၾကည့္ခဲ့တဲ့ သူ႔ကုိလြမ္းတယ္။


မထူးဆန္းေပမယ့္ ထူးဆန္းတယ္။
သူ ့ေၾကာင့္လြတ္လပ္သြားခဲ့ဖူးတဲ့ ႏုိင္ငံမွာ
သူ ့ပံုကားခ်ပ္ေတြလိုက္ေဝတာဟာ
စြန္ ့စားျပီးလုပ္ရတဲ့ အလုပ္တဲ့။


မထူးဆန္းေပမယ့္ ထူးဆန္းတယ္။
အာဇာနည္ေန ့မွာ
အာဇာနည္တေယာက္ပံုပါတဲ့ အက်ၤ ီေတြ
အာဇာနည္ကုန္းေပၚ ဝင္ခြင့္မရခဲ့ဘူး။


ေၾသာ္…
လြတ္လပ္ျခင္းနဲ ့ဒီမိုကေရစီ
အဖ ေသြးနဲ ့စိုက္ခဲ့တဲ့ပန္း
သားတို ့နမ္းခြင့္မရလိုက္ဘူး။


ေကာင္းကင္ကုိ

အေဖ


အသားမွာ ေဆးမွင္ထုိးသလုိ

ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူးဆုိတာပါပဲ

အေဖေပးခဲ့တဲ့ အရိပ္မွာ

အခက္ခ်ဳိးခ်ဳိး လူေတြစုိးမုိးေနတုန္း

အေဖ

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တာ၀န္မေက်ေသးပါဘူး

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တာ၀န္မဆုံးေသးပါဘူး

တမလြန္က

အေဖ … အားမလုိအားမရၿဖစ္ရင္လည္း

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးပါ..

ဒီႏုိင္ငံရဲ႕ အေရးမွာ

အေဖနာမည္ အနားမရေသးပါဘူး….။

မုိးလႈိင္ည

Sunday, July 19, 2009

အာဇာနည္ေန႔ ကဗ်ာမ်ား


၆၂ ႏွစ္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာင္ မည္သုိ႔ေသာအေၾကာင္းတရားေတြနဲ႔ ေမွးမွိန္ေစခဲ့ကာမူ

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရင္ထဲမွာ လြတ္လပ္ေရးအာဇာနည္ေတြရဲ႕ ေက်းဇူးတရားေတြကုိ အစဥ္အမွတ္

ရေနဆဲဆုိတာကုိ ဆုိင္ဘာေခတ္ထဲမွာ ကဗ်ာေရးဖြဲ႔သူလူငယ္ေတြ လက္ဆင့္ကမ္းယူလာခဲ့ၾကပါတယ္..။

ေအာက္ေဖာ္ၿပပါကဗ်ာမ်ားကုိ ကၽြန္ေတာ္လက္လွမ္းမီသေလာက္စုေဆာင္းတင္ၿပၿခင္းၿဖစ္ၿပီး

အာဇာနည္ေန႔ ကဗ်ာေတြကုိ တခုတ္တရ ေရးဖြဲ႔ခဲ့ၾကတဲ့ ကဗ်ာဆရာမ်ားၿဖစ္တဲ႔…


ကုိၿဖိဳးငယ္၊ ကုိအိုင္လြယ္ပန္၊ မအိျႏၵာ၊ ကုိ(ေအာင္သာငယ္)၊ ကုိေဆာင္းယြန္းလ


တုိကုိ အထူးပဲေက်းဖူးတင္ရွိပါသည္….

ခင္မင္ေလးစားစြာၿဖင့္

မုိးလႈိင္ည

အာဇာနည္ဆိုတာ

အာဇာနည္ေတြရဲ႕ သက္ေစာင့္ဓါတ္က သစၥာတရားပဲ..
အာဇာနည္ဆိုတာနဲ႔
ခန္႔ျငားလံုျခံဳတဲ့ အရိပ္က..အလိုလိုလႊမ္းျခံဳေပးလိုက္တယ္..

အာဇာနည္ဆိုတာ
ေအာင္နုိင္ျခင္း..ဒါမွမဟုတ္...တစ္စံုတစ္ရာအတြက္
ပက္ပက္စက္စက္ေပးေခ်လိုက္ၾကရတဲ့..အရင္းအႏွီး
အာဇာနည္ဆိုတာ
တိုင္းျပည့္နဖူးျပင္ေပၚက အမာရြတ္လည္းျဖစ္ခဲ့ေပါ့

အာဇာနည္ဆိုတာ..
ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ..ႏွလံုးအိမ္ အစုအေ၀းေတြထဲက
တညီတညႊတ္တည္း..ယိုစိမ့္ က်လာခဲ့တဲ့ ပညတ္ခ်က္
အာဇာနည္ဆိုတာ
မ်ိဳးႏြယ္ သို႔မဟုတ္..ႏိုင္ငံ...သို႔မဟုတ္...ယံုၾကည္ခ်က္..သို႔မဟုတ္..အားလံုးရဲ႔
အထြဋ္အျမတ္၀ိဥာဥ္တစ္ဆူ
အာဇာနည္ဆိုတာ ျငင္းပယ္မရနိုင္တဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းေပၚက
အႏွစ္ခ်ဳပ္စာမ်က္ႏွာလည္းျဖစ္ခဲ့တယ္.
အာဇာနည္ေတြရဲ႕ရာဇ၀င္ဟာ
နာက်ည္းေၾကကြဲဖြယ္ရာ ဇာတ္၀င္ခန္းေတြနဲ႔...ခန္႔ျငားသိပ္သည္းေနခဲ့တယ္

အာဇာနည္ဆိုတာ
ေျပာင္းလဲျခင္းတစ္စံုတစ္ရာကိုရည္သန္တဲ့
မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ ပဋိပကၡအၾကားမွာ...မားမားရပ္၀ံ့ သူ
အာဇာနည္ဆိုတာ ရဲ၀ံ့စြန္႔လႊတ္ႏိုင္ျခင္းရဲ႕ ဧကရာဇ္ တစ္ဆူပဲ

အာဇာနည္ဆိုတာ ျပည္သူ႔ေသြးကို သူ႕အသက္နဲ႔ေမာင္းနွင္ေပးသူေတြ..
အာဇာနည္ဆိုတာ အသက္ကိုခဲယမ္းလို သေဘာထားႏိုင္ၾကသူေတြ...
အာဇာနည္ဆိုတာ အဆံုးစြန္ စြန္႔လႊတ္နိုင္ျခင္းစြမ္းရည္ရွိသူေတြ...

အာဇာနည္ေတြမွာ
တစ္ဘ၀လံုးျဖန္႔ၾကည့္တာေတာင္
၀တ္စံုေကာင္းေကာင္း မရွိခဲ့ၾကဘူး

အာဇာနည္ဆိုတာ...အမွန္တရားကိုကိုးကြယ္ျပီး
သူ႔လည္ဂုတ္ေပၚမိုးေနတဲ့ ဓါးသြားထက္
စိတ္ေတြေပၚက ဓါးအတြက္ စိုးေၾကာက္တတ္ခဲ့တာ....

အာဇာနည္ဆိုတာ.
..................................
အာဇာနည္ဆိုတာ.
ေသတာေတာင္မ်က္စိမပိတ္ႏိုင္ၾကသူေတြ...။ ။

အိျႏၵာ
(၁၉.၇.၂၀၀၉)


၆၂ ႏွစ္ျပည့္အာဇာနည္ေန႔အထိမ္းအမွတ္၊
က်ဆံုးေလေသာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအား ဤကဗ်ာျဖင့္ ဦးညႊတ္ကန္ေတာ့လ်က္....


ဥၾသဆြဲေနတဲ့ကဗ်ာ

အသံေတြ အသတ္ခံထားရတဲ့ေန႕ဟာ
အသက္ရွည္ေနဆဲပါပဲ...
ဘယ္အခါမွ ေသဆံုးမသြားႏိုင္တဲ့
နတ္ဘုရားတပါးလိုပါ့...

ေဟာသည္ႏိုင္ငံမွာ
ေနရာတကာ
စစ္ အဂၤါ ေလးပါး...
သံတိုင္နဲ႕ နံရံမ်ား...
မတရားေသာ ဥပေဒ...
ခ်ိန္ရြယ္ေနေသာ ေသနတ္ေျပာင္း...
ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာကို သတ္ေနေသာ အက်ဥ္းေထာင္...
မီးေမွာင္ခ်ထားေသာ စစ္ေၾကာေရးစခန္း...
ပိတ္ဆို႕ထားေသာလမ္းမ်ား...

သို႕ေသာ္လည္း
မည္သူမွ် အႏိုင္မယူႏိုင္သည့္
ျဖဴစင္ေသာ ႏွလံုးသားမ်ား...
မည္သို႕ေသာ ေသနတ္ကမွ်
ပစ္ခတ္မရႏိုင္ေသာ ယံုၾကည္မႈမ်ား...
မည္သို႕ေသာ ဓါးကမွ်
မျဖတ္ရွႏိုင္ေသာ စိတ္ဓါတ္မ်ား...
ဤအရာမ်ားကလည္း
ငါတို႕ႏိုင္ငံမွာ ေနရာတကာ...

ခုပဲၾကည့္လိုက္ပါ့...
အသတ္ခံရတဲ့ေန႕ကိုပဲ
ငါတို႕ေတြ ျပန္ေမြးခဲ့ၾကတယ္...
ဥၾသသံေတြ မၾကားရတဲ့ေန႕မွာ
ဥၾသသံေတြကို ငါတို႕ဆြဲလိုက္ၾကတယ္...
အရွည္လ်ားဆံုးေပါ့...

ငါတို႕ရင္ထဲမွာ...
ငါတို႕ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ...
အေျပာက်ယ္တဲ့ လယ္ကြင္းျပင္ေတြမွာ...
ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ သတင္းေတြမွာ...
အလင္း ဖန္မွ်င္ေတြရဲ႕ အဆံုးအစ မရွိမႈထဲမွာ...
ဒဗလ်ဴသံုးလံုးနဲ႕အင္တာနက္မွာ...
အီးေမးလ္နဲ႕ ခ်က္တင္းေတြထဲမွာ...
ဘေလာ့ဂင္းေနၾကတဲ့ စာမ်က္နွာေတြေပၚမွာ...
ဥၾသသံေတြ ၾကားေနရပါျပီ...

ကဲ... လာ...
အာဇာနည္ေတြကို အေလးျပဳၾကပါစို႕...

(ေအာင္သာငယ္)

ေကာင္းကင္ပါငိုတဲ႔ေန႔


အဲဒီေန႔က
သူနဲ႔သူရဲေကာင္းမ်ားရဲ႕
ၿမင္႔ၿမတ္ၿခင္းခရီးမွာ
ေကာင္းကင္ၾကီးကပါငိုတယ္ ။

ပ်ိဳး႐ံုသာပ်ိဳးရေသးတဲ႔
အလင္းအိမ္ေလးကို
အၿပီးသတ္ထြန္းညိွ
ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္းစည္းခ်က္ညီေစခဲ႔သူ ။

ေၿမၿပန္႔အႏွံ႔ကအံု႔မိႈင္းမိုး
ေတာင္႐ိုးတစ္ေလ်ွာက္က
ဒုကၡအခိုးေတြကို
မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရဲရဲနဲ႔
ဇလေဗဒေကာင္းေစခဲ႔သူ ။

တစ္ခုထဲေသာ
ကုတ္အႏြမ္းေအာက္က
ဂ႐ုဏာရင္ေငြ႔ေႏြးေႏြးနဲ႔
ရဲရင္႔ၿခင္းေသြးေတြပြက္
ေဘးအေပါင္းအားပ်က္ေစခဲ႔သူ ။

သူဟာ
ၿပန္႔က်ဲေနတဲ႔ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕
အိပ္မက္ေတြကိုအစီအရီစုစည္း
ခလုပ္ကန္ကန္သင္းေတြၿပည္႔ႏွက္ေနတဲ႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕လမ္းကို
ရင္ဘတ္နဲ႔နင္းၿပီး
ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္
ပန္းခင္းေတြထားပစ္ခဲ႔တယ္ ။

အဲဒီေန႔က
သူနဲ႔သူရဲေကာင္းမ်ားရဲ႕
ၿမင္႔ၿမတ္ၿခင္းခရီးေပါ႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို
လြတ္လပ္ၿခင္းေတြနီးေစၿပီး
သူတို႔ကေတာ႔ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔
ေဝး…သြား…လို္က္…တာ…
ေကာင္းကင္ရဲ႕ပုလဲဥေတြေလ
ေၾကြလို႔လြင္႔လို႔ ။

အိုင္လြယ္ပန္

(၁၉.၇.၂၀၀၈)

သူရဲေကာင္းတို႕ ေသြးေျမက်တဲ့ေန႕ ....


ဇူလိုင္ရယ္တဲ့ တစ္ဆယ့္ကိုး
ဘယ္ေတာ့မွ မပုပ္သိုးတဲ့
ရာဇဝင္ရဲ႕ အထုပ္အပိုးတစ္ခုက
ရင္ထဲမွာ အုပ္မိုးေနဆဲပါ ....


သခင္မ်ိဳးေဟ့ ဒို႕ဗမာလို႕

အၾကင္ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ မ်ိဳးေစ့က
ေနာင္တစ္ေန႕ ကမၻာတည္သ၍
ျမန္မာျပည္ ေခါင္းေမာ့ႏုိင္ေအာင္ပါ ...

ေခြးေလာက္မွ သခင္ မခ်စ္တက္
အသားထဲက ေလာက္ထြက္
စေကာေလာက္မွ ေစာက္ မ နက္
ေဒဝဒတ္နဲ႕ အမ်ိဳးေတာ္
ပေထြးကို အေဖေခၚဖို႕
ဂဠဳန္ေစာ ရယ္
သင္တို႕မို႕ မစဥ္းမစား
ျမန္မာျပည္ကို ေရစုန္ေမွ်ာေစခ်င္တာလား ...

ျပန္ေျပာရင္ အသဲထဲက နာတယ္
ရင္ထဲမွာ မ်က္ရည္မိုးက ရြာတယ္
ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အလံအနီဟာ
ဘာမဏီတဲ့ အာဇာနည္တို႕ရဲ႕ ေသြးေတြနဲ႕
ေဆးျခယ္ထားခဲ့သလိုပါပဲ ....

တစ္ဆယ့္ကိုးရယ္တဲ့ ဇူလိုင္
သမိုင္းရဲ႕ မိုင္တိုင္တစ္ေကြ႕
ဒီေန႕ဒီအခ်ိန္ေရာက္ရင္
အာဇာနည္ေတြကို ပိုသတိရ
အလံေတာ္ကို တစ္ဝက္ခ်လို႕
ဦးညြတ္ၾကပါစို႕ ..........

ၿဖိဳးငယ္

”အေဖနဲ႔က်ေနာ္တို႔ေတြ႔ဆံုၿခင္း (ၿပီးေနာက္) အနက္ရႈိင္းဆံုးႏွလံုးသားထဲကို ေပ်ာ္ဝင္စီးဆင္းသြားခဲ့တဲ့ စကားတခြန္း”

တကယ္ေတာ့....က်ေနာ္တို႔ဟာ
သမုဒၵရာထဲက ေရမႈန္ေရစက္ေလးေတြပါ အေဖ
လြမ္းစရာအခ်စ္ေရးထက္ ဝမ္းတထြာဘဝအေရးဖက္
ၿပည္ေရးၿပည္ရာက တြက္မရႏူိင္တဲ့ပုစၦာတပုဒ္ထက္ခက္ခဲ့လို႔
ခ်ိဳ႕တဲ့ေနတဲ့အသက္ရႈလမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ဆက္ထံုးေတြလည္းမ်ားခဲ့ရေပါ့…

အေရာင့္ရဲတတ္ဆံုး စိတ္ေတြနဲ႔
ေညာင္ေရမေလာင္းတတ္ခဲ့သမွ်
ဘဝရဲ့စာမ်က္ႏွာထဲ မင္နီအိုးလိုက္က်ကြဲခဲ့သလားေတာ့မသိဘူး
အညြန္႔ခူးစားသူေတြရဲ့ ေလာင္ၿမိဳက္မႈရမၼက္ေတြထဲမွာ
က်ေနာ္တို႔ဟာ..ဒဏ္ရာရထားတဲ့ေလာင္စာအမႈိက္
ေလာကၾကိဳးဝိုင္းရဲ့ အလစ္အငိုက္ေခ်ာင္တေနရာထဲ
အရႈိက္ကိုအခါခါအလဲထိုး ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးနဲ႔အၿမဲထိပ္တိုက္တိုးေနခဲ့ရသူေတြပါအေဖ…

အေဖမရွိခဲ့ေတာ့ေပမယ့္
အေဖ့ရဲ့အေငြ႔အသက္လႊမ္းေနခဲ့တဲ့ တိုင္းၿပည္မွာေနထိုင္ခဲ့ရင္း
အေဖဆံုးမဖူးတဲ့ စကားတခြန္းေအာက္မွာၾကီးၿပင္းဖို႔ၾကိဳးစားခဲ့ရင္း
ခရီးၾကမ္းကိုတည့္တည့္လွမ္းခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တို႔ဟာ
ရုိးသားၿခင္းထဲမွာ ေန႔တဓူဝေပ်ာ္ဝင္ၾကီးၿပင္းခဲ့ရင္း
ေတာ္ရာအရပ္မွာ ေလၿပင္းမုန္တိုင္းက်ခဲ့လို႔
ကယ္သူမဲ့ခဲ့ရတဲ့ ဘဝေပါင္း၄၈သန္းဟာ
ကမ္းေၿခမဲ့လႈိင္းလံုးေတြထဲ စင္းလံုးၿမဳပ္က်ိဳဳးပ်က္ကြဲေနခဲ့ရပါတယ္အေဖ…

အေဖေဖာက္ခဲ့တဲ့လမ္းက ၾကမ္းခဲ့သေလာက္
က်ေနာ္တို႔ေပ်ာက္ေနတဲ့လမ္းကေတာ့ ခရာဆူးေတြလႊမ္းတယ္အေဖ
အေဖေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းက မိုးေခါင္ခဲ့သေလာက္
က်ေနာ္တို႔ေပ်ာက္ေနတဲ့လမ္းကေတာ့ ညနက္လိုမဲေမွာင္တယ္အေဖ
အေဖေက်ာခိုင္းသြားခဲ့တဲ့ တိုင္းၿပည္ေပၚမွာ
ဖုန္းဆိုးၿပာနဲ႔ ၿပည္တြင္းစစ္ဒဏ္ရာေတြကမြစာၾကဲ
အေသမဟုတ္ရင္ရွင္ကြဲကြဲေနၾကရတဲ့ ေန႔စဥ္လူမႈဘဝေတြနဲ႔
ဗုဒၵေၿမမွာဒုကၡေဝေနၾကရတဲ့က်ေနာ္တို႔ဟာ ေဖာင္စီးရင္းနဲ႔ေရငတ္ေနရသူေတြပါပဲအေဖ….

ဒီကေန႔ …..ဒီေနရာမွာ
အေဖမရွိေတာ့တာ ၾကာခဲ့ၿပီဆိုေပမယ့္
က်ေနာ္တို႔အားလံုးရဲ့ အတြင္းနက္နက္တေနရာမွာ
အေဖဟာ အနက္ရႈိင္းဆံုးရွိေနပါတယ္အေဖ
အေဖအေကာင္းဆံုးထားခဲ့ေပးတဲ့ အေဖ့တိုင္းၿပည္ဟာ
၁၉၈၇ခုႏွစ္မွာ LDCစာရင္းဝင္တိုင္းၿပည္အၿဖစ္
ကမၻာ့ကုလသမဂၢက သတ္မွတ္ပစ္လိုက္ၾကပါတယ္အေဖ
အေဖသာ လူ႔ေလာကမွာအသက္ရွင္လွ်က္
ဒီသတင္းကို နားနဲ႔ဆက္ဆက္ၾကားရမယ္ဆိုရင္
ရင္ႏွစ္ၿခမ္းၿဗန္းကနဲကြဲ အရွင္လတ္လတ္ေသပြဲဝင္မွာေသခ်ာတယ္အေဖ…..

ဒီကေန႔….ဒီေနရာမွာ
အေဖမရွိေတာ့တာ ၾကာခဲ့ၿပီၿဖစ္သလို
ဘာဆိုဘာမွကုန္းေကာက္စရာမရွိခဲ့ေတာ့တာလည္း ၾကာခဲ့ပါၿပီအေဖ
ဒီကေန႔…ဒီေနရာမွာ
အေဖမရွိေတာ့တာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာလွၿပီၿဖစ္သလို
အေဖတိုက္ယူေပးခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရးေပ်ာက္ဆံုးခဲ့တာလည္း ၾကာခဲ့ပါၿပီအေဖ…

အေဖမရွိေတာ့ေပမယ့္
တမလြန္ကေန အေဖေၿပာေနမယ့္စကား
က်ေနာ္တို႔ရဲ့ အနက္ရႈိင္းဆံုးႏွလံုးသားေတြနဲ႔နားလည္ေနပါတယ္အေဖ
”ငါ့ကိုလြမ္းဆြတ္ေနၾကမယ့္အစား
ငါစြန္႔စြန္႔စားစားတိုက္ယူေပးခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရးကို
ၿပန္ရေအာင္တိုက္ယူၾကပါေတာ့လား” ဆိုတဲ့စကား
က်ေနာ္တို႔ႏွလံုးသားေတြနဲ႔ ၾကားေနရပါတယ္အေဖ
က်ေနာ္တို႔ရဲ့အနက္ရႈိင္းဆံုးႏွလံုးသားေတြနဲ႔ ၾကားေနရပါတယ္အေဖ……..။

ေဆာင္းယြန္းလ

Saturday, July 18, 2009

၁၉ ဇူလုိင္ ေမ့ႏုိင္ၿပီလား။

ငါတုိ႔တုိင္းၿပည္မွာ

အာဇာနည္ေတြ မလုံေလာက္ေသးဘူးလား…

ဒီအာဇာနည္တစ္ေန႔ကုိေတာင္မွ

ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတတ္ၾကတယ္…

လဲၿပဳိမတတ္ အုိမင္းေနတဲ့

အတြင္း၀န္ရုံးအနီၾကီးကုိေငးရင္း

ငါတုိ႔လြတ္လပ္ေရးဆုံးရႈံးတာ

ဘယ္ေလာက္ေတာင္ၾကာေနၿပီလည္း

ဒါမွမဟုတ္

ငါတုိ႔လြတ္လပ္ေရးကုိ

ငါတုိ႔ေတြမကာကြယ္တတ္ခဲ့တာလား

သခင္ေအာင္ဆန္းေရ

ဖခင္ေပးတဲ့ေၿမက

အာဇာနည္ေတြထပ္ေတာင္းေနၿပန္ေပါ့

ညီအစ္ကုိမသိတသိ

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အားလုံး

အေမွာင္ထဲပိတ္မိေနတယ္ ဖခင္

၁၉ ဇူလုိင္တဲ့ ေတာ္လဲလည္းမၿမည္

ဥၾသသံလည္းမဆြဲ

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရင္ဘတ္အေမာေတြထဲ

ကမာၻမေၾကကုိ တုိးတုိးက်ိတ္ဆုိမိခဲ့ေပါ့…။


မုိးလႈိင္ည

“ခွေးကလေး ကောက်ကောက်”

ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...