မနက္ခင္းေလးအတုိင္း
လွမ္းထြက္ခဲ့တယ္...
ေၿခရာထင္မက်န္ေစခ်င္တာခဲ့လြဲရင္
ငါခ်စ္တဲ့ လမ္းေလးအတုိင္း..
ရင္ထဲမွာ လြမ္းေနေပမယ့္...
ငါ့ခရီးေတြအားလုံး
ဒီလမ္းက်ဥ္းေလးကစတင္ခဲ့တယ္
မုိးရာသီဆုိ
ငါေၿခေထာက္ေတြကုိ
အနည္းငယ္ညစ္ပတ္ေစတာကလြဲရင္
ငါ့ႏွစ္ကာလေတြကုိ
သူ႔ေက်ာေပၚၿဖတ္သန္းခြင့္ေပးတဲ့
လမ္းကေလးကုိ
ငါ
ေက်းဇူးတင္လုိ႔ မဆုံးခဲ့ဘူး....။
မုိးလႈိင္ည
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
“ခွေးကလေး ကောက်ကောက်”
ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...
-
အဆုံးမရွိေအာင္က်ယ္၀န္းတဲ့ အမွားထဲ တိမ္ေတြကလွလုိက္တာ ကုိယ္မွာတရားနဲ႔ေၿဖရတယ္။ ေမာင္သိန္းေဇာ္
-
ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...
-
ငါ့ဆီမွာ ေၿခာက္လုံးၿပဴးတစ္လက္ရွိတယ္ … ။ အႏုပညာတစ္ေတာင့္ထည့္ လြတ္လပ္မႈ တစ္ေတာင့္ထည္႔ ဒီမုိကေရစီ တစ္ေတာင့္ထည့္ ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာတစ...
ငါ့ခရီးေတြအားလုံး
ReplyDeleteဒီလမ္းက်ဥ္းေလးကစတင္ခဲ့တယ္
ျဖတ္သန္းသြားသမို႕ လမ္းလို႕ေခၚတယ္။
ေလွ်ာက္သူမွမရွိရင္လည္း
လမ္းဟာလမ္းလို႕ကို မည္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ထင္ရဲ႕ေလ။