Pages

Thursday, August 28, 2008

ေတာေရာက္ေတာင္ေရာက္ ကုိၿဖဳိး


သူငယ္ခ်င္း
မင္းကေတာ့မေၿပာမဆုိ
ေကာက္ကာငင္ကာထြက္ခြာသြားတာ
အဆက္အသြယ္ရေတာ့ ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းေပၚမွာတဲ့

ငါစိတ္ေတာ့သိပ္မပူလုိက္ရဘူး
မင္းေနတဲ့ကၽြန္းက
လူသူေလးပါး
မနားတမ္းၿဖတ္သန္းေနတာ…

ဒါေပမယ့္
ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာလက္ဖက္ရည္ဆုိင္
မရွိတဲ့ၿမဳိ႕မွာ
ခုံပုေလးေတြမွာထုိင္
ကြမ္းေတြရဲကနဲေထြးထုတ္လုိက္
အေတြးအေခၚေတြရဲရင့္ႏုိင္တဲ့
ရန္ကုန္ၿမဳိ႔ကုိလြမ္းရင္
မင္းခံတြင္းေတြယားေနမလား

ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ေပၚက
ေလထုထဲစီးကရက္ေငြ႔ေတြလြတ္လြတ္လပ္လပ္
မႈတ္ထုတ္….
စိတ္ကူးအထပ္လုိက္နဲ႔ ကဗ်ာေတြကုိ
ရင္ထဲကထုတ္ဖတ္ႏုိင္တဲ့အခ်ိန္နဲ႔
၃၀၀က်ပ္တန္ ေရႊဒူးယားကုိ
မင္းမြတ္သိပ္ေနမလား….

သူငယ္ခ်င္း
မင္းဘာလုိ႔ လူစက္ရုပ္ေတြေနကၽြန္းမွာ
မင္းရဲ႕ ကဗ်ာေတြကုိဘယ္သူ႔ကုိရြတ္ၿပလုိ႔ရမွာလဲ
အခ်ိန္မရဘူးလုိ႔ လက္ကာၿပသြားမယ့္
မင္းအခန္းေဖာ္ကုိ
ငါ့လုိဂုတ္ဆြဲၿပီးမင္းထုိင္ခုိင္းလုိ႔ ရႏုိင္ပါ့မလား

မင္းဘာအတြက္လဲ သူငယ္ခ်င္း
ကုိယ္နဲ႔မသက္ဆုိင္တဲ့အရပ္ကုိမွ
ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာလဲ…

တစ္လေဒၚလာႏွစ္ေထာင္တန္
အလုပ္တစ္ခုအတြက္လား
ေဒၚလာသုံးေသာင္းတန္
ဘြဲ႕လက္မွတ္တစ္ခု အတြက္လား…

ေခတ္ပ်က္သူေဌး အိတ္ကပ္ထဲက
ေဒၚလာတစ္သန္းကုိ
မင္းေရးကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေလာက္မွ
ငါတန္ဖုိးမထားႏုိင္ဘူး သူငယ္ခ်င္း

ငါကေတာ့ရန္ကုန္ကုိခ်စ္တယ္
ငါ့သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာကုိခ်စ္တယ္…

ငါ့ကေတာ့ရန္ကုန္မွာေမြး
ရန္ကုန္မွာၾကီးလုိ႔…
ရန္ကုန္အေပၚမွာသံေယာဇဥ္ၾကီးတယ္
သူငယ္ခ်င္း

ရန္ကုန္ကအာရွမွာ အလွဆုံးၿမဳိ႔ၿဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္
စိမ္းညဳိ႕ညိဳ႕ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ၾကီးက
အာရွရဲ႕အေတာ္ဆုံး ဦးေခါင္းေတြထုတ္လုပ္ဖူးတယ္
ရန္ကုန္က အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ
ကုိလုိနီစနစ္က အေစာဆုံးလြတ္လပ္ခဲ့ဖူးတယ္

ရန္ကုန္မွာ
အရဲရင့္ဆုံးသူရဲေကာင္းေတြရဲ႕
အာဇာနည္ကုန္းလည္းရွိတယ္
ကဗ်ာဆရာၾကီးသခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းရဲ႕
အုတ္ဂူလည္းရွိတယ္…
ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင့္ငါးရာေက်ာ္လာတဲ့
ေရႊတိဂုံေၿခေတာ္ရင္းကုိ
ေရနံေၿမသပိတ္တပ္ၾကီးလည္း
အေရာက္ခ်ီတက္လာဖူးတယ္…
အမ်ုိဳးသားပညာေရးအတြက္
ပညာတတ္လူငယ္ေတြရဲ႕
သပိတ္စခန္းေတြလည္း တပ္စြဲထားခဲ့ဖူးတယ္
နယ္ခ်ဲ႕ေတာ္လွန္ေရး
ဖက္ဆစ္ဆန္႔က်င္ေရး…
လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ ဒီမုိကေရစီအတြက္
ရန္ကုန္ရဲ႕ကတၱလမ္းေတြေပၚမွာ
ေသြးညွီနံ႔ေတြရွိတုန္းပဲ…
ရန္ကုန္ဟာအရမ္းၾကဳိးစားခဲ့တာ
မင္းလည္းအသိသားနဲ႔

ၿမဳိ႔ေတြအေၾကာင္းေၿပာရင္
ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီေၿပာရတယ္
သူငယ္ခ်င္း…
အခုေတာ့ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္က်မွ
ထၿပီးမ်က္ႏွာသစ္တဲ့
စလုံးကၽြန္းေလးက
ငါေနတဲ့ ရန္ကုန္ကုိ ရြာ လုိ႔ႏွိမ္ေခၚတာေတာ့
ငါရင္ထဲမွာသိပ္နာတယ္… သူငယ္ခ်င္း
လီကြမ္ယူေတာ္တာငါသိပါတယ္
ငါတုိ႔လည္း သူ႕ထက္ေတာ့ဘယ္ညံ့ပါ့မလဲ

ေခတ္ေလးတစ္ေခတ္ေလာက္
သုံးစားမရတာနဲ႔
ငါတုိ႔ေခတ္က လူေတာ္ေတြက
အသက္ကေလး ဖက္နဲ႔ထုပ္ၿပီး
ကမာၻပါတ္လည္ေလွ်ာက္ထြက္ေၿပးေနရင္
ငါတုိ႔ခ်စ္တဲ့ ၿမဳိ႕ကုိ ဘယ္အခ်ိန္က်မွ
ၿပန္တည္ေဆာက္ၾကမွာလဲ….

ပညာတတ္လူညံ့ေတြေတြးသလုိ
ဘ၀အဓိပၸါယ္ဆုိတာကုိ
ဘြဲ႔၊ ဒီဂရီ၊ ဆာတီဖီကိတ္ေတြနဲ႔ရွင္းၿပမွာလား
ဘ၀တန္ဖုိးဆုိတာ
ဘဏ္ေငြစာရင္း ဘယ္ႏွစ္ခု
ရွိတယ္ဆုိၿပီးၾကြား၀ါမွာလား...
အဲဒီအလုပ္ေတြမင္းမလုပ္ဖူးဆုိတာ
ငါယုံတယ္သူငယ္ခ်င္း

ငါတုိ႔က ကဗ်ာဆရာေလ
ဘယ္တကၠသုိလ္က
ပညာတတ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာလုိမွာလဲ
ငါတုိ႔ေတြဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာခ်မ္းသာ
ကဗ်ာေရးလုိ႔မရတဲ့ညေတြဆုိ
ငါတို႔အရႈံးနဲ႔ၿဖတ္သန္းရတာပဲ...

လူေတြကုိမားသားဘုခ္ထဲက
ဆားကစ္ပါတ္လမ္းထဲထည့္စီမံထားတဲ့
ၿမဳိ႕မွာ...
မင္း ကဗ်ာသေႏၶသားေတြ
ခဏခဏပ်က္က်ေနမွာစုိးတယ္...
ၿဖစ္ႏုိင္ရင္မင္းငါ့ဆီၿပန္လာပါ....
မနက္ၿဖန္ကုိ အမွန္တရားနဲ႔ပစ္ေပါက္ဖုိ႔
ညစ္ပါတ္ႏုံခ်ာတဲ့ၿမဳိ႕မွာ
ငါဆက္ေနရဦးမယ္....
ငါက ဘယ္ေတာ့မွအရႈံးနဲ႔ မဆုတ္ခြာခ်င္ဘူး
သူငယ္ခ်င္း....

မုိးလႈိင္ည