Pages

Wednesday, August 15, 2007

ခပ္ညံ့ညံ့မုိးလႈိင္ည

ေက်ာင္းတုန္းကလည္း
ေလက်င့္ခန္းစာအုပ္မွာ
မွင္နီေတြအမ်ားၾကီးၿခစ္ခံရတဲ့ေကာင္
ဘ၀ထဲေရာက္ေတာ့လည္း
ေငြရွာတဲ့ဘာသာရပ္ကုိ
မေၾကညက္လုိ႔လူလူသူသူမၿဖစ္ခဲ့ဖူးဘူး
လက္ကုိင္ဖုန္းနဲ႔စတီယာတုိင္မကုိင္ႏုိင္လုိ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီက
ေယာက်ာၤးေကာင္းမပီသဘူးလုိ႔
အေ၀ဖန္ခံခဲ့ရတဲ့ေကာင္….

ကံၾကမၼာအေမွာင္ထုေေတြ
ဘယ္ေလာက္ပဲဖုံးအုပ္ေနပါေစ
သူ႔အႏုပညာနဲ႔
သူ႔ကုိယ္သူေတာက္ပေနတယ္လုိ႔
အထင္အၿမင္လြဲမွားေနတဲ့ေကာင္…

ေမေမရယ္
အဲဒီမလည္မ၀ယ္ေခြးအတစ္ေကာင္ေပါ့
ေမေမေမတၲာ့တရားရဲ႔
လက္လြက္ကမ္းပါးေပၚမွာ
သူ႔ယုံၾကည္ခ်က္ေက်ာက္ေဆာင္ေတြ
သဲေသာင္ၿဖစ္ခဲ့တာမသိေသးဘူး

လူေတြမ်က္ႏွာေပၚကအၿပံဳးေတြကုိ
ေသေသခ်ာခ်ာနားမလည္ပဲ
လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကုိခ်စ္တယ္လုိ႔
ကေယာင္ကတမ္းထေအာ္တတ္ေသးတယ္

အခုေတာ့
ေခြးအတစ္ကာင္ရဲ႕အိပ္မက္မွာ
အထီးက်န္ေဆာင္းညေတြသာ
ရွည္လ်ားေအးစက္ခဲ့ေတာ့
အိမ္ေငြေႏြးေႏြးအိပ္ယာေလးကုိတပ္မက္
လူ႔ဘ၀ကုိေရာက္ခဲ့ၿပီးမွ
လူအၿဖစ္ကုိမရခဲ့ေလၿခင္းလုိ႔
ခပ္ညံ့ညံ့မုိးလႈိင္ညက
ေနာက္က်မွသိလုိက္ရတယ္အေမ….။

မုိးလႈိင္ည