Pages

Wednesday, September 5, 2007

ေမေလ်ာ့မိခဲ့ရင္…

ေန၀င္ခ်ိန္ေတြကုိငါတုိ႔အတူ
ေမ်ာ္ရီေငးေမာဖူးတယ္…
တစ္ေယာက္လက္ကုိတစ္ေယာက္
ခပ္ဖြဖြဆုပ္ႏွယ္မိေတာ့…
မနက္ၿဖန္မွာေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းနဲ႔
မ်က္ႏွာသစ္ဖုိ႔…
ဂရုစိုက္သြားပါတဲ့…….
မင္းမပါတဲ့အိမ္အၿပန္လမ္းေတြမွာ
ထင္းရူးတန္းေလးကသာ
အထီးက်န္ေသြ႔ေခ်ာက္လုိ႔…
ငါေၾကာက္ေနတယ္…
ေလေပြတစ္ခ်က္တုိက္လုိ႔
သစ္ရြက္ေတြေၾကြက်သလုိ
မင္းငါ့ကုိေမ့ေလ်ာ့သြားမွာကုိ…

အၿမဲတမ္းသတိမရခဲ့ရင္ေတာင္
မင္းရဲ႔အလုပ္စားပြဲေပၚမွာ
ႏွင္းဆီၿဖဴတစ္ပြင့္ထုိးစုိက္မိလုိက္ခ်ိန္
ေခါင္းေလွ်ာ္ၿပီးခုိက္
မင္းရဲ႕ဆံႏြယ္ဖ်ားေလးကုိ
အမွတ္မထင္နမ္းရႈိက္မိလုိက္ခ်ိန္
ငါ့ကုိအမွတ္ရေပးပါ..
အၿပာေရာင္ကုိခ်စ္တဲ့ငါ့အတြက္
မင္းလက္သည္းခြံ႕ေလးေတြကုိ
အၿပာေရာင္ပန္းပြင့္ေလးနဲ႔အလွဆင္တဲ႔အခါ
ငါ့ကုိသတိရေပးပါ….

မင္းအလုပ္ေတြသိပ္မ်ားတဲ့အခါ
နဖူးေပၚကေခၽြးစက္ေတြကုိ
သုတ္သင္ဖယ္ရွားေပးတဲ့
လက္ကေလးတစ္ဖက္
ႏွလုံးသားရဲ႕ကမၻာတစ္ဖက္ၿခမ္းမွာ
အထီးက်န္သိမ္းဆည္းခံေနရတယ္
ေကာင္မေလးေရ…
ေမ့ေလ်ာ့မိခဲ့ရင္လည္း….
အမွတ္တရေတြကုိစုိက္ပ်ဳိးမိသူသာအၿပစ္ရွိပါေစေတာ့….။

မုိးလႈိင္ည