Pages

Friday, March 19, 2010

ရုံးေတာ္ကအၿပန္…

ႏွစ္ေယာက္စလုံး တိတ္ဆိတ္မႈဆုိတဲ့
ေခ်ာက္ကမ္းပါး ထဲက်ေနတယ္..
စားပြဲတစ္ခုၿခားၿပီး.. တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္
စစ္ၿပင္လုိ႔…
နင္လည္း ဘာထူးလည္း..
ခပ္ညံ့ညံ့လူေတြလုိ
ရသင့္ရထုိက္တာထက္ ပုိလုိခ်င္ေနတာပဲ
ရွင္ကေကာ ဘာထူးလည္း…
ပုိက္ဆံနဲ႔မာနတရားကလြဲရင္
ဘယ္သူခံစားခ်က္ကုိေထာက္ထားဖူးလဲ…
နင္ကေပါင္မုန္႔အသုိးတစ္လုံးလုိ
အမႈိက္ပုံးနဲ႔ပဲ တန္တဲ့မိန္းမ
ရွင္က ယင္ေကာင္က်ေသေနတဲ့
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္လုိ အိမ္ေရွ႕ေၿမာင္းထဲ
သြန္ပစ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ေယာက်ာၤး
ႏွစ္ေယာက္လုံး ေမတၱာတရားမပါပဲ
ေပါင္းသင္းေနထုိင္မိတာ
အဲဒီအစကတည္းက ႏွစ္ေယာက္စလုံး
စမွားၾကတာပဲ…
အခု ႏွေၿမာတသ ႏွစ္ကာလေတြ
လြန္ကုန္ၿပီ…
နင့္ေကာ္ဖီဖုိးနင္ရွင္းလုိက္ပါ…
ငါစားတဲ့ေပါင္မုန္႔ဖုိး ငါရွင္းလုိက္မယ္..
ငါဆီမွာ မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္အပုိသုံးစရာပုိက္ဆံမရွိဘူး..
ရွင္အဲဒါပဲ မိန္းမတစ္ေယာက္မရွိတာနဲ႔
ပုိက္ဆံဆုိတာ မူးလုိ႔ရႈစရာ မရွိဘူးမဟုတ္လား…!!!


မုိးလႈိင္ည