Pages

Monday, March 8, 2010

မက့ံေကာ္…

ၿမဴခုိးေတြ မေ၀ေတာ့ဘူး မကံ့ေကာ္..

ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ေရးခဲ့သလုိ.. ခံစားခ်က္ေတြေဘးဖယ္ၿပီး လုိက္ေလ်ာညီေထြေနတတ္

ခဲ့ရမႈေတြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ ၿပန္လည္ မေမြးဖြားေပးႏုိင္ေတာ့ဘူး မကံ့ေကာ္လည္း ေဆာင္းေႏွာင္းေတြ

တစ္ေခတ္ၿပီးတစ္ေခတ္ ေက်ာ္ခဲ့ၿပီ.. ကေလးေတြလည္း ၾကီးထြားလာၾကၿပီ

သစ္ပင္ေတြလည္း မရွိၾကေတာ့ဘူး.. ေမ်ာ္လင့္ခ်က္က ေရၾကည္မ်က္ႏုရာအရွာထြက္.. အိပ္မက္ေတြက ငယ္ငယ္က အိမ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွာ အသက္ရႈက်ပ္ေနတုန္း.. မကံ့ေကာ္

အိမ္မၿပန္ၿဖစ္တဲ့ သကၠရ္ဇ္ေတြထဲ မကံ့ေကာ္ကုိ အေသအခ်ာလြမ္းရဲခဲ့ပါတယ္…။

ဒါေပမယ္… မကံ့ေကာ္ရယ္….

ကမာၻပ်က္တဲ့ ဇာတ္ကားေတြ ခဏခဏၾကည့္ရတယ္…

ကမာၻပ်က္မယ့္ စာသားေတြ ခဏခဏဖတ္ရတယ္…

မကံ့ေကာ္ ကၽြန္ေတာ္ တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ ကမာၻလြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတည္းက ပ်က္ၿပီးၿပီ.။

ဘ၀ဟာ ရယ္စရာပဲေနာ္… ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မရယ္ေမာၿဖစ္ခ့ဲပါဘူး..။

ၿမဴခုိးေတြ မေ၀ေတာ့ဘူး မကံ့ေကာ္ ေလတုိက္ႏႈန္းေတြလည္း ပုိၿပင္းထန္တယ္…။

ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခုန္သံနဲ႔ ေဟာဒီကမာၻၾကီးမ်ား ခ်ိတ္ဆက္ ထားသလားလုိ႔..

အရင္လုိေတာ့ မကံ့ေကာ္ကုိ လြမ္းေနတယ္..။


မုိးလႈိင္ည