Monday, January 4, 2010

လြတ္လပ္ေရးက မုိးမလင္းတတ္ေသး...

အဲဒီတုန္းက
အီဂ်စ္နကၡတ္ေတြ ေစ်းကြက္သိပ္မ၀င္ေသးဘူး
ကုိၾကီးႏု အစီအရင္ေတြနဲ႔
မုိးမလင္းတတ္ေသးတဲ့အခ်ိန္
အဲဒီတုန္းက လြတ္လပ္ေရးဟာ
အေပးအယူမ်ားတယ္ဆုိတာ မသိေသးဘူး
အဲဒီတုန္းက လြတ္လပ္မႈဟာ
အၿမဲတမ္း မလြတ္လပ္ဘူးဆုိတာကုိ
မရိပ္မိခဲ့ဘူး..
အဂၤလိပ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္တစ္ေယာက္က
ငါတုိ႔က တစ္ႏွစ္ပဲ အိပ္ေရးပ်က္ရမွာ
မင္းတုိ႔က တစ္သက္လုံး မၿမင္မစမ္း
ေမွာင္ကန္းကန္း အလံတင္ အေလးၿပဳ
အခု ထက္ထိ လြတ္လပ္ေရးက မုိးမလင္းတတ္ေသး
အားလုံးဘ၀ေတြလည္း မုိးမလင္းတတ္ေသး
လြတ္လပ္ေရးကုိ မလြတ္လပ္မႈက
အၿမဲတမ္းၿခိမ္းေၿခာက္ေနတယ္...
ငယ္ငယ္ကလုိ ငါလည္း ဟန္ေဆာင္ၿပီးေတာင္
ေပ်ာ္မေနတတ္ေတာ့...။


မုိးလႈိင္ည
at
Labels:

3 comments:

  1. စိုင္းေလာဝ္ပိန္းMonday, January 4, 2010 at 9:40:00 AM GMT+6:30

    တစ္ေန႔ေတာ့ မိုးလင္းမွာပါ ကိုမိုးလိႈင္ေရ...
    ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမင္ေတြ႕ရမယ္လို႔ ယံုၾကည္ေနတယ္။

    ReplyDelete
  2. ေရႊရတုမွတ္တမ္းMonday, January 4, 2010 at 10:07:00 AM GMT+6:30

    အင္း......ခုထိေတာ့ မျမင္မစမ္းရွိဆဲပါပဲ

    ReplyDelete
  3. AnonymousMonday, January 4, 2010 at 10:12:00 PM GMT+6:30

    ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ႕ကဗ်ာေလးပါ.. သေဘာက်မိတယ္..

    ReplyDelete

Subscribe to: Post Comments (Atom)

“ခွေးကလေး ကောက်ကောက်”

ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...

  • ၈ရက္ ၈လ
    သာမန္ေန႔ေလးတစ္ေန႔ပါပဲ ငါေမြးလာေတာ့ … အဲဒါ ငါ့ေမြးေန႔ၿဖစ္လာတယ္… တခ်ဳိ႕ေတြေသဆုံးသြားေတာ့ အဲဒါဟာ စ်ာပနေန႔ၿဖစ္လာတယ္… ငါက ေမြးေန႔ပြဲလ...
  • “ခွေးကလေး ကောက်ကောက်”
    ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...
  • ငါ့နားထင္ကုိ ငါပစ္ခ်လုိက္တယ္
    ငါ့ဆီမွာ ေၿခာက္လုံးၿပဴးတစ္လက္ရွိတယ္ … ။ အႏုပညာတစ္ေတာင့္ထည့္ လြတ္လပ္မႈ တစ္ေတာင့္ထည္႔ ဒီမုိကေရစီ တစ္ေတာင့္ထည့္ ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာတစ...