Pages

Tuesday, November 13, 2007

မုိး

တစ္ခ်ိန္က
ကၽြန္ေတာ္ဟာ
ေမေမ့ရင္ခြင္ၾကားက
တိမ္ၿပာေလးတစ္စပါ...
အဲဒီတုန္းက
ေကာင္းကင္ဟာ
အၿမဲလွခဲ့တယ္
အခု ေလႏွင္ရာ
အလ်ားရွည္ခဲ့တုိင္း
ရာသီဟာမုန္တုိင္းခ်ည္းပဲမုိ႔
ေမေမ့တိမ္ၿပာေလးညဳိမြဲခဲ့ရၿပီ
ေကာင္းကင္ၾကီးကလွတယ္လုိ႔
ဘယ္သူမွမေၿပာၾကေတာ့ဘူး...အေမ
သားကုိယ္တုိင္ထစ္ခ်ဳန္းခဲ့ရ
ရႊဲရႊဲစုိညေတြကုိသိမ္းဆည္းၿပီး....
ရာသီတံခါးကုိေခါက္လုိက္ေတာ့
အေမ့ဆီမွာေတာ့ေကာင္းကင္ဟာလွၿမဲပါ...။

(ယုံတမ္းစကားေတြ အေၾကာင္းစဥ္းစားရင္း ဒီကဗ်ာေလးဆီေရာက္ခဲ့တာပါ မုိးခ်စ္သူႏွစ္သက္လိမ့္မယ္ထင္လုိ႔....)

မုိးလႈိင္ည