Pages

Thursday, October 9, 2008

အိမ္အၿပန္(၃)

ေၿဗာင္းဆန္ေအာင္ ကုိယ္ခ်င္းစာတတ္လြန္းလုိ႔

ဒီငရဲကုိ ငါရခဲ့တယ္

ဘ၀အသစ္တစ္ခုကုိ

ခႏၵာအေဟာင္းတစ္ခုနဲ႔ ၿပန္စလုိ႔ၿဖစ္္မလား

အၿမစ္က ခၽြတ္လွဲလုိက္တဲ့သစ္ပင္လုိ

ငါ့စိတ္ဟာ ငါ့အသက္မွာ အညႊန္႔မတက္ႏုိင္

ငါေလွ်ာက္မယ္

`ပုလဲရတနာလမ္း´ကေလးဆီကေန

သံသရာတစ္ဖက္စြန္းအထိ

လေရာင္ေပၚ

ေမွာင္ေနတဲ့ငါ့စိတ္ဟာ

အရိပ္က်လုိ႔

ငါ့သားေရဖိနပ္က ေညွာ္နံ႔ဟာ

လမ္းေဘး၀ဲယာက အိမ္တံခါးေတြကုိ

ေခါက္ႏႈိးတယ္။

`ညဥ္႔နက္လွခ်ည္လားငါ့ညီရယ္´တဲ့

ဟုတ္တယ္

ကၽြန္ေတာ္အသားဟာညထဲမွာၿမဳပ္၀င္ေနခဲ့တယ္

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ညရဲ႕ေၿခဆစ္လက္ဆစ္

ၾကယ္ကေလးေတြ တစ္တစ္ရစ္ရစ္ေတာက္ပလုိ႔

ဒီညကုိ အရသာမၿဖစ္ဘူးလားကုိယ့္လူ

ဒီညထဲငါ့ရဲ႕ အဆိပ္ကုိဖိတ္ခ်လုိက္ရမလား ကုိယ့္လူ

ေသာက္ေနဆဲ စီးကရက္လုိ

ေလွ်ာက္ေနတဲ့လမ္းကုိ ထုိးေခ်လုိက္ရမလား ကုိယ့္လူ

စိတ္ထဲ အညဳိအမည္းစြဲေနလည္း

ငါ့ေၿခေထာက္ေတြ ေက်ာက္ေဆာင္လုိ ခုိင္ၿမဲဆဲ

ငါ့ဆီအေရာက္ ငါ့အိမ္ကုိဆြဲယူေနတုန္းပဲ…။ …။


ေမာင္ဖီလာ

(စရဏမဂၢဇင္း၊ ၂၀၀၅)

က်ီးကန္းနဲ႕ ဘုိဟီးမီးယန္းမ်ားစာအုပ္မွ