Pages

Thursday, July 16, 2009

ရယ္ေမာၿခင္း

နာနာက်င္က်င္ရယ္ေမာခဲ့ၾကေပါ့

ၿပန္ေၿပာလုိ႔ မရတဲ့

ေလာကၾကီးကုိ…

ငါတုိ႔ရဲ႕လူအၿဖစ္ဟာ

ကမာၻစစ္ၾကီးႏွစ္ခုအလြန္က

အႏူၿမဴလက္ႏွက္ေတြၾကားမွာ

ကမာၻၿပားၿပီစာအုပ္ဖတ္ေနတုန္း

ဆယ္ရွစ္ရာစုက စုိးရိမ္ေသာကနဲ႔

ငါ့မိသားစုကုိ လွမ္းၾကည့္မိတယ္…

ၿမဳိသစ္က လယ္ကြင္းေတြၾကားထဲမွာ

ထရံကာသြပ္မုိး ဆယ္ေပပါတ္လည္

ေၿမစုိက္အိမ္ေလးထဲမွာ

ရွစ္တန္းေက်ာင္းသူငါ့ညီမေလးရဲ႕

စာက်က္သံ တစ္ခါတစ္ရံလွ်ံထြက္က်လာေပါ့

အေဖ့အတြက္အခက္အခဲက

ဂလုိဘယ္လုိေဇးရွင္းကုိ

ဘယ္လုိ ပက္သက္ရမလည္းမဟုတ္ဘူး

လမ္းထိပ္မီးစက္အိမ္က

အခေပးမီးကုိ မွန္မွန္၀ယ္ေပးႏုိင္ဖုိ႔

အစ္ကုိၾကီးအိမ္ၿပန္မလာႏုိင္ေတာ့ဘူး

အစ္မလတ္က အဆက္အသြယ္ၿပတ္ေနၿပီ…

အလုပ္လက္မဲ့ ငါ့ကုိ

သူ႔ရင္အုပ္ထဲ တင္းတင္းဆုပ္ထားတဲ့

သိန္းငွက္အုိၾကီးလုိ အေဖ့အၾကည့္…

ကၽြန္ေတာ္လူလားေၿမာက္ပါၿပီ

အဲဒီလုိနဲ႔ အိမ္ၿပန္မေရာက္လာႏုိင္တဲ့

အေဖ့သားေတြ…

ဓါတ္ပုံထဲက ေပ်ာက္ဆုံးသြားသူေတြကုိ

အမွတ္ရရင္း…

အေဖရယ္ ငါ့ညီမေလးရယ္

ေအးစက္စက္ညေနစာရယ္

နာနာက်င္က်င္ရယ္ေမာမႈရယ္

နာနာက်င္က်င္ရယ္ေမာခဲ့ၾကေပါ့….။


မုိးလႈိင္ည