Pages

Thursday, April 17, 2008

လူထုအေမအတြက္

အဲဒီေန႔က….

မနက္လင္းအားႀကီး ေသာၾကာၾကယ္ေၾကြခဲ့တယ္….

ေစာတယ္လုိ႔ အေျပာမသာေပမယ့္

ႏွေျမာၾကတာ အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး…..

အေမ အာသာငမ္းငမ္းတမ္းတတဲ့

လြတ္လမ္းေပၚက ျမန္မာျပည္ကုိ

အေမ မျမင္ႏုိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့အေမ…..။

မေျဖႏုိင္ပါဘူး အေမ…

ေတာင္သမန္မွာ စုိထုိင္းဆေတြ သိပ္သည္း

မယ္ဇယ္တန္းက ငုိညည္းေနသလုိ

ပိေတာက္ေတြမ၀ါတဲ့ ေဟာဒီေျမမွာ

ေဒါနေတာင္တန္းႀကီးေတာင္

မႈိင္ေတြခ်ေနရဲ႕ေလ……။

အေမဟာ သာမာန္အေမမဟုတ္ပါဘူး….

လူထုကုိကုိယ္စားျပဳခဲ့တဲ့

တကယ့္ “လူထုအေမ”ပါ အေမ…..။

စစ္ဖိနပ္ကုိအံတု

ခုိင္မာမႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြနဲ႔

ေတာ္လွန္ေရးအေမေတြကုိယ္စားျပဳ

ထုဆစ္ထားတဲ့ “ျမန္မာအေမ”ပါ…။

မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကုိ ႀကိဳခဲ့တဲ့အေမ

အမ်ားအတြက္၊ အားဆက္ခဲ့တဲ့အေမ

တာ၀န္မေက်ဘူးလုိ႔ သားေတြကုိမဆုိရက္ခဲ့တဲ့အေမ

“ငတ္လုိ႔ ငတ္တယ္ေျပာတာပဲ”လုိ႔

သားတုိ႔ဘက္က ရပ္ခဲ့တဲ့အေမ…ေရ…။

ကတိျပဳပါတယ္ အေမ…

ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္မေနဘဲ

ကုိယ့္လက္ ကုိယ့္တက္နဲ႔ အေရာက္ေလွာ္ပါ့မယ္ အေမ….။

ေတာင္သမန္အင္းစပ္က

အေမ့ရင္ခြင္ ေလေျပ ေႏြးေႏြးမွာ

စစ္အတြင္းက ညီအစ္ကုိတစ္စုနဲ႔

အေၾကအညာ ကဗ်ာေတြထုံမႊမ္းတဲ့ညေတြ

မၾကာခင္ ျပန္ရ ရေစမယ္အေမ….။

ထက္ေဇာ္ ၁၂.၄.၀၈