Pages

Sunday, February 10, 2008

ေလဆန္ငွက္(သုိ႕)ကဗ်ာ

အဆုံးသတ္မရတဲ့အမွားေတြထဲ

လူၿဖစ္လာတာကအစ

သူ႔ကုိခ်စ္ခဲ့မိၿခင္းအဆုံး

ဘ၀ဟာယူၾကံဳးမရၿခင္းနဲ႔ဖုံးလႊမ္းခဲ့ေပါ့

ဖန္လုံအိမ္နိယာမေၾကာင့္

ကမာၻၾကီးပူေႏြးလာခဲ့ၿပီ

စိတ္ေစတသိဟ္ရဲ့၀ိေရာဓိေၾကာင့္

ငါတုိ႔ရဲ႕ကုိယ္အပူခ်ိန္ၿမင့္တက္ခဲ့ၿပီ

…ဘာကုိမွၾကိဳေတြးမထားပါနဲ႔…

ဓါးသြားဟာဓါးရုိးထက္ေတာ့ပုိရွည္သင့္တယ္

ဆင္ၿခင္တုံတရားနဲ႔မွားတဲ႔အမွား

ေမတၱာတရားနဲ႔သာေၿဖေပေရာ့

ေလာကနဲ႔လူ႔ဘ၀ဟာ

အဆီေငၚမတည့္စြာသဟာဇာတၿဖစ္ေနက်

ကုိယ့္အလွည့္ေရာက္မွ

အလြမ္းေတးလည္းမဆုိရက္ေတာ့ဘူး

(သရုပ္ေဆာင္မလုပ္ခ်င္လုိ႔ကဗ်ာေရးတာ)

၀မ္းစာအတြက္မပါဘူး

သံသရာအတြက္မပါဘူး

(အႏုပညာတစ္ခုပဲၿခြင္းခ်က္)

အၿခားဘာမွမပါဘူး

ဒီအတုိင္းပဲလာခဲ့တယ္

ဒီလုိပဲစီးဆင္းသြားမယ္

ေကာင္းကင္ကုိဆန္တက္မယ့္

အၿမင့္ပ်ံငွက္တုိ႔နားခုိရာ

ကဗ်ာ

ေအာင္ေပၚထြန္း