Pages

Saturday, November 28, 2009

ေပ်ာက္ဆုံးသြားေသာ နံနက္ခင္းမ်ား…

နံရံေပၚက ေဆးသားအေဟာင္းေတြ ကြာက်ေနတယ္… တကယ္ဆုိ

ကံၾကမၼာစာအိတ္ေပၚမွာ ဘယ္လိပ္စာမွတပ္မထားဘူး…

အမွန္မွာ မွားေနတယ္ဆုိေတာ့ …

အမွားမွာ မွန္ေနတတ္တယ္လုိ႔ ဆုိခ်င္တာလည္း….

အဓိပါယ္ခ်ည္းသက္သက္နဲ႔ေတာ့ ဘြဲ႕ရလက္မွတ္ေတြယူမေနခ်င္

ဘယ္သူက ၿပန္ထူးမွာလည္း … ၾကိယာေတြကို ေခၚေနတာေလ…

ဘယ္ကမ္းေၿခက တုိက္တဲ့ ေလညွင္းလည္း ရုိက္ခတ္မိေတာ့

ေအးစက္မာေက်ာလုိ႔… ေၿပာၾကည့္ေလ.. သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထုိးဖုိ႔

ႏွလုံးသားကုိ ေရခဲရုိက္… ဒါဟာပုိ႔ကုန္အသစ္ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မွာေပါ့….

နံနက္ခင္းဆုိတာ လင္းပြင့္ဖို႔ ၾကဳိးစားတုိင္း ေလာင္ၿမဳိက္ လမ္းေပၚကုိ ႏွင္ထုတ္လုိက္တဲ့

ေလာဘ က ဘာလည္း ဒီေန႔ ေအာင္ၿမင္ဖုိ႔ဆုိတာ မုိးလင္းတုိင္းရမိတဲ့ ေနာင္တလုိ႔

ဘာအတြက္လည္း ဘာေၾကာင့္လည္း အေမွာင္မွာ မေရမရာ ေထာင္ေခ်ာက္က်ေနတယ္…

လူမ်ား လမ္းမမ်ား နံနက္ခင္းမ်ား တၿဖည္းၿဖည္း ေ၀၀ါးသြားတယ္ ႏွစ္ေတြလည္းၾကာၿပီ

ငယ္ငယ္ တစ္ခါတုန္းက ဆုိတာေတြ ရုန္းထြက္မရေသးပါလား…

လွ်ာႏွစ္ခြနဲ႔ ေၿမြလုိ … အေၾကာင္းၿပခ်က္ႏွစ္ခုနဲ႔ လမ္းမ … ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြကုိ

ဆက္သြယ္ထားေနတုန္း… ရုန္းထြက္ၾကည့္ ၿပန္လည္ နစ္ၿမဳတ္ … တဆစ္ဆစ္ဆြဲႏွစ္ေနတဲ့

ႏွစ္ကာလေတြထဲ… ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ့ မနက္ခင္းေတြ… ကမန္းကတမ္းဇာတ္သိမ္းလုိက္ရတယ္…

မနက္ၿဖန္အတြက္ အာဂ်င္ဒါ အသစ္တစ္ေစာင္ေရးဖုိ႔…။


မုိးလႈိင္ည