လူအၿဖစ္ရဲ႔အမွားအယြင္းမ်ား

ႏွစ္ကာလမ်ားစြာကုိအလုိမတူပဲၿဖတ္သန္းလာရတဲ့အခါ
ကၽြန္ေတာ့္အမွားအယြင္းေတြကုိမွတ္တမ္းတင္ဖုိ႔
တစ္စုံတစ္ရာလုိအပ္တယ္လုိ႔ကၽြန္ေတာ္ယူဆမိပါတယ္
အဲဒီလုိနဲ႔ ၂၀၀၀ၿပည့္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာမွာ
ဒုိင္ယာရီစေရးၿဖစ္ခဲ့တယ္….။

စၾက၀ဠာရဲ႔အခ်ိန္ဇယားမွာက
ကၽြန္ေတာ္ကုိကၽြန္ေတာ္မွင္နီတားခဲ့ရတဲ႔ႏွစ္ကာလေတြ
ရမွတ္ကသိပ္မေကာင္းေတာ့
အၿမဲတမ္းတန္းဆင္းဇုန္ထဲၿငိေနတဲ့ေၿခရည္ေၿခေသြး
ကၽြန္ေတာ္ေအာင္ၿမင္မႈဆုဖလားနဲ႔
ေ၀းေနရတာမဆန္းပါဘူး…
ရာသီကုန္သက္ၿပင္းေမာေတြနဲ႔ဒီႏွစ္ၿပီးေနာက္တစ္ႏွစ္
မေသၿဖစ္ေသးဘူးဆုိရင္ေတာ့
ဘေလာ့ၿဖစ္ဦးမယ္ထင္ပါတယ္….

ဒီလုိနဲ႔ ေကာ္ဖီမစ္တစ္ခြက္မွာၿပီး
တစ္ညေနခင္းလုံးထုိင္ေနတဲ့ကဗ်ာဆရာကုိ
ဆုိင္ရွင္ကခဏခဏလာေမးတယ္…
အစ္ကုိဘာလုိေသးလဲ…..ထမင္းသုပ္တစ္ပြဲေပးပါ

အေမ့ရဲ႔အသုဘမွာမ်က္ရည္မက်မိတာက
တရာရုံးစီရင္ခ်က္အရ
လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကုိပ်က္ရယ္ၿပဳရာက်ပါတယ္
သဟဇာတမၿဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ခ်စ္တတ္ခဲ့မႈမ်ားအေပၚ
တစ္စုံတစ္ေယာက္မည္သူမဆုိ
လာေရာက္လည္ပတ္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္
moehlaingnya.blogspot.com
စည္းအၿပင္ကကုိၿဖဳိးေရ…
ပုံမွန္ထက္နည္းနည္းပုိခါးသက္တဲ့
ႏွစ္ခ်ဳိ႕ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ရွိတယ္
သူငယ္ခ်င္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္မယ္ထင္လုိ႔

မုိးလႈိင္ည

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ခင္ဗ်ားမေသဘူး…

ေလာကဓံက်ည္ဆံေတြကုိ

ကဗ်ာဆုိတဲ့ရင္ဘတ္ၾကီးနဲ႔ထုိးထုိးခံ

သူၿပန္အန္ထြက္လာတာက

အတြင္းစိတ္ကရတနာအစစ္ေတြ

အဲဒါအႏုပညာၿဖစ္ရဲ႔

သ႔ူစုိက္ခင္းကဘ၀နဲ႔ရင္းရေပမယ့္

သီးထြက္ေကာင္းေတာ့

ေဟာဒီေခတ္ဆုိးေခတ္ပ်က္ၾကီး

တစ္ခုလုံးကုိတင္ေကၽြးထားႏုိင္ရဲ႕

သူအေမေၿပာေတာ့အသည္းကခပ္ငယ္ငယ္တဲ့

အဲဒီေမာင္ေခ်ာႏြယ္ေပါ့

မွ်ားမယ့္မွ်ားေတာ့စၾကာ၀ဠာကုိမွမွ်ားတယ္

ငွက္ဆိတ္တဲ့သစ္စည္းမွာေတာင္

အဓိပါယ္ေတြသိပ္သည္းေနရင္

ရာစုသစ္တစ္ခုေလာင္းေတာင္မွ

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ကုိဖြင့္ဆုိလုိ႔မရဘူး

ေသခ်ာတယ္

တစ္ကယ္ေသသြားတာကေမာင္ေခ်ာႏြယ္မဟုတ္ဘူး

ေဟာဒီအပုပ္အသုိးရာစုႏွစ္ၾကီး

မုိးလႈိင္ည

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႔ဆင္ေၿခမ်ား

လူ႔ေလာကေတာနက္နက္မွာ

အေဖကကၽြန္ေတာ့္ကုိရင္က်က္ဖုိ႔လုိၿပီတဲ့

ရင္က်က္တယ္ဆုိတာဘယ္လုိတရားလဲ

ရွင္သန္ရပ္တည္မႈအတြက္

ဘ၀ကုိေခါင္းငုံ႔ထားရရင္း

ရုတ္တရက္ေမာ့အၾကည့္

ေကာင္းကင္မွာၾကယ္ေတြရွိေသးေၾကာင္းသိရေတာ့

ဘုရားရွီခုိးေက်ာင္းကေခါင္းေလာင္းထုိးသံၾကားလုိက္ရရဲ႔

ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ဆုမေတာင္းခ်င္ဘူး

ေႏြဦးေပါက္တုိင္းပါရီကုိေရာက္ဖူးခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔

ဗင္းဆင့္ဗန္ဂုိးရဲ႔ေနၾကာပန္းကုိ

လြမ္းေနတတ္တာေၾကာင့္

ရင့္က်က္တယ္ဆုိတာ

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္မလုိအပ္ဘူးထင္တယ္…အေဖ..။

မုိးလႈိင္ည

သုဘရာဇာ

သူေခါင္းတလားတစ္လုံးလုပ္တယ္
သူ႔ဘ၀တစ္သက္တာမွာ
အခန္႔ညာဆုံးေခါင္းတလားတစ္လုံးကုိ
အေကာင္းဆုံးသစ္သားေတြနဲ႔သူလုပ္တယ္။
သူက်င္းတစ္က်င္းတူးတယ္
သခ်ဳိင္းတစ္ခုလုံးရဲ႔အေကာင္းဆုံး
အၿမင့္ၿမတ္ဆုံးအလွပဆုံးေတာင္ကုန္းေပၚမွာ
ၿပီးေတာ့
သူေခါင္းတလားကုိက်င္းထဲထည့္ၿပီး
သူကေခါင္းထဲ၀င္ေသပစ္လုိက္တယ္…..။
ထူဆန္းစြာပဲ
ငုိမယ့္လူေတြတစ္ေယာက္မွမရွိၾကဘူး
အၿပစ္လႊတ္ေပးမယ့္သင္းအုပ္ဆရာလည္း
ေရာက္မလာဘူး…။
အလာလ္ရွင္ၿမတ္ရဲ႔အမိန္႔ေတာ္ကုိၿပန္ၾကားေပးမယ္႔
ဗလီဆရာလည္းေရာက္မလာဘူး
သရဏဂုံတင္ေပးမယ့္
ရဟန္းတပါးလည္းမေရာက္လာဘူး…..
သုဘရာဇာတစ္ေယာက္ေတာ့ထပ္ေရာက္လာတယ္
သူ႔အေလာင္းကုိေၿမဖုိ႔ေပးဖုိ႔………………

မုိးလႈိင္ည

သုိ႔ေဖေဖာ္၀ါရီ..၃

ေဖေဖာ္၀ါရီေရ
ဆူးေလမီးပြဳိင့္မွာရပ္ၿပီးငါေငးတယ္
၂၀၇တစ္စီး ၃၇ဘီအမ္တစ္စီး
ပါရာဒုိတစ္စီး ဟုိင္းလတ္တစ္စီး
စူပါရုဖ္တစ္စီးငါ့ေရွ့ကၿဖတ္သြားၾကတယ္
ငါကဘယ္ကုိၿဖတ္ကူးရမွာလဲ
လမ္းတစ္ဖက္မွာအရင္လုိ
မင္းမွရပ္ေစာင့္မေနတာ
ရုပ္ရွင္ရုံမွတ္တုိင္မွာက
မဟာၿမဳိင္တစ္ေယာက္ႏွစ္ရာလုိ႔
ၾကားကားစပယ္ယာေတြေအာ္ေနတုန္းပဲ
အဲဒီအသံေတြေပါ့ ငါ့ဆီကမင္းကုိ
စိမ္းစိမ္းကားကားဆြဲေခၚသြားခဲ့ဖူးတာ
လူေတြရႈပ္ေနတဲ့ၾကားကငါလြမ္းတယ္
၃၅မီနီဘတ္စ္ေတြငါ့ေဘးကၿဖတ္သြားရင္ငါလြမ္းတယ္
မန္းၿမိဳ႔ေတာ္ေပါက္စီဆုိင္ေတြကုိ
မၿမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္သြားမိတယ္
မင္းမရွိေတာ့လက္ေရြးစင္မွာ
ေကာ္ဖီမေသာက္ၿဖစ္တာၾကာခဲ့ၿပီေပါ့
၄၈ လမ္း၅၀ သေဘာၤက်င္း ရန္ေအာင္
၀က္စု ဗႏၶဳလကသြားမွာ အနီေရာင္ အနီေရာင္
ငါ့ကုိမေလွာင္ပါနဲ႔ကုန္ေစ်းတန္းမွတ္တုိင္ရယ္
ပလက္ေဖာင္းကဖီးမွာက
အသက္မဲ့ေနတဲ့ေကာ္ဖီမစ္တစ္ခြက္နဲ႔ငါ
ညေနကုိအလြမ္းနဲ႔ထုပ္ပုိးၿပီးၿပန္လာခဲ့တယ္
ဘုရားသခင္ဆီကအိမ္ကေလးတစ္လုံးေလာက္
လက္ေဆာင္ရခဲ့ရင္ ငါမင္းကုိဆက္ဆက္လာေခၚပါ့မယ္
အဲဒီအလြမး္ေတြနဲ့ငါညဥ္႔နက္ေနရဆဲေပါ့
ေဖေဖာ္၀ါရီ…….။

မုိးလႈိင္ည

အထီးက်န္

မင္းအေတြးအေခၚက
အေရာင္မထြက္ဖူးတဲ့
ဒီလုိထိမိစမ္းမိဖုိ႔
ကၽြန္ေတာ္ခ်ီတက္လာတာမွမဟုတ္တာ
လွ်ပ္စီးေရာင္တလက္လက္
ပန္းခင္းထဲကရန႔ံေတြေရာင္ကုိင္းလာတဲ့အထိ
ေလာကဓံငါ့အေပၚထစ္ၿခဳန္းပုံေစာင္းနင္းတယ္
အရြယ္အစားအမ်ိဳးအမ်ိဳး
အေရာင္အေသြးအမိ်ဳးမ်ိဳးနဲ႕
ပင္လယ္ခရုေတြအာရုံကုိစူးေစတာကလြဲၿပီး
ဘာမွအဆန္းတၾကယ္ခူးခပ္မေပးဘူး
တေမ်ာ္တေခၚေငးၾကည့္မိသမွ်
ရႈခင္းေတြကလည္းအရြယ္မတင္ဘူး
ခင္ဗ်ားတုိ႔ေၿပာသေလာက္မေကြ႔ေကာက္ဘဲ
ကၽြန္ေတာ္ထင္သေလာက္
ေၿဖာင့္တန္းလွပတဲ့ၿမစ္ဆီၿပန္လာခဲ့တယ္
သဘာ၀တရားဟာစိမ္းစိမ္းစုိစုိ
ေနလုံးနီနီကကန္သင္းရုိးအစပ္မွာဖူးလုိ႔ပြင့္လုိ႔
ကၽြန္ေတာ္လႊတ္တင္လုိက္တဲ့သီခ်င္းကေလး
ပ်ံလႊားငွက္ကေလးနဲ႔တုိက္ၿပီးၿပန္က်လာခဲ့
ၾကီးေကာင္၀င္စဆည္းဆာကုိေမာ့ၾကည့္ရင္း
ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းလည္းလဲေပ်ာ္ပါတယ္။ ။

ေမာင္ဖီလာ

မၿငိမ္းေသာဖန္မီးအိမ္..သုိ႔

ေသြးမေၾကာင္ဘူး
ေဘးမေရွာင္ဘူး
ကဗ်ာဆရာစစ္ရင္
အမွန္တရားကုိခ်စ္တယ္
ငါ့ေသြးေတြက
ကဗ်ာအတြက္ ကမၻာအတြက္
ငါ့ၿပည္သူအတြက္
အၿမဲတမ္းလတ္ဆတ္ေနတယ္
ၿပည္သူ႔အတြက္အမွန္တရားကုိ
ကမၻာဦးက်မ္းစာလုိ
ငါရြတ္ဖတ္ေနတုန္း
ေသနတ္ခ်င္းယွဥ္ပစ္ေနစရာမလုိဘူး
သမုိင္းကအမွန္တရားကုိ
မွတ္ေက်ာက္ထားတယ္…
အခုငါကဗ်ာနဲ႔သတ္လုိက္တယ္
လူယုတ္မာေတြစင္းစင္းလဲေသေပါ့
ေဆးလိပ္တုိၾကီးကမီးမေသေတာ့ဘူး

မုိးလႈိင္ည
(ကဗ်ာဆရာၾကီးတင္မုိးသုိ႔ရည္စူးဂုဏ္ၿပဳပါသည္)