နှစ်ချို့ကော်ဖီ

Saturday, May 9, 2009

ေနာက္ဆံုးအခြင့္

အေမ့ရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြေအာက္မွာ
ကြ်န္ေတာ္ေၾကာက္တဲ့ ေလာကဓံရွိတယ္....
ဆႏၵေတြ ရင္ၾကားေစ့ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ ခရီးေတြထြက္ရလိမ့္မယ္
ေလာဘေတြ မဆံုးႏိုင္ေသးေတာ့
၃၁-ဘံုမွာ လူးလာေခါက္ျပန္
အိပ္မက္ေတြက ရိုမန္တစ္ဆန္တယ္....။
ကြ်န္ေတာ္သိတဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ားစြာထဲက
အေမ့အေပၚ ကြ်န္ေတာ္မေကာင္းတဲ့အေၾကာင္း
ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္ ကြ်န္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းသိတယ္....
အေမ့ရဲ႕ ႏို႔ရည္စြမ္းအားနဲ႔
ကမာၻေျမၾကီးကို ထမ္းပိုးထားတဲ့ တစ္ေန႔မွာပဲ
ေၾကြးေဟာင္းေတြ အလီလီထပ္ေနတဲ့
သားမိုက္တစ္ေယာက္ရဲ႕ အျပန္လမ္းဟာ
ေမာပန္းေနတဲ့ အေမ႔အတြက္
သီတာေရၾကည္ မျဖစ္ထိုက္ေတာ့
အခုသား အေမ့ေရွ႕မွာ လက္ပိုက္ေနျပီ
သားကို ရိုက္ပါအေမ....။

မိုးလိႈင္ည
(ေသာင္းေျပာင္းေထြလာမဂၢဇင္း ၂၀၀၅ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ)

အေမ

ဘ၀မွာ စိတ္ခ်ရတဲ့ နာမ္တရားတစ္ခုကိုၿပပါဆုိရင္ အေမ့ေမတၱာတရားကုိ ကၽြန္ေတာ္ေၿပာၿပမိမွာပါ...။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဟာ သိမႈကင္းမဲ့ေနတဲ့ အခ်ိန္ကာလေတြမွာေတာင္အေမ့ေမတၱာတရားကုိခံစားရရွိေနပါတယ္..။
ဆုိၾကပါစုိ႔ ... ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဟာ အေမ့၀မ္းၾကာတုိက္မွာ သားေလာင္းဘ၀နဲ႔ခုိေအာင္းေနစဥ္ ကာလကတည္းက အေမ့ ေမတၱာတရားကုိ လက္ခံရရွိေနတာပါ... ဘ၀မွာ မိဘမဲ့ကေလးၿဖစ္ေ္နႏုိင္ပါတယ္...။ အေဖမေပၚတဲ့ ကေလး ၿဖစ္ေနႏုိင္ပါတယ္ ... အဲဒီကံဆုိးမႈၾကားကမွ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ အေမ့ေမတၱာတရားကုိ လုံး၀မရရွိႏုိင္တဲ့ကေလး မၿဖစ္ႏုိင္ပါဘူး... ဘာေၾကာင့္
လညး္ဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အခု အသက္ရွိေနၾကၿပီေလ...။ကၽြန္ေတာ္မွာ ရွိခဲ့တဲ့ အေမ့အတြက္
ကၽြန္ေတာ္ကဗ်ာဖြဲ႔တယ္ ကမာၻေပၚမွာရွိေနတဲ့ အေမ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာေရးတယ္...
မိခင္စိတ္ဆုိတဲ့ ကေလးေမြးဖူးတဲ့အမ်ဳိးသမီးေတြသာရႏုိင္တဲ့ သန္႔စင္မြန္ၿမတ္တဲ့ စိတ္ခံစားမႈကုိ
ဦးညႊတ္ေလးစားရင္း္... ေမလ ဒုတိယပတ္ ဆန္းေဒးမွာ အေမအတြက္ ္ကဗ်ာေတြကုိ စုစည္း
တင္ဆက္ရင္း... ကဗ်ာဆရာေတြ အေမ့ကုိ ဘယ္လုိဖြဲ႔ၾကသလညး္ဆုိတာ...
www.mompoem.blogspot.com မွာ ဆက္လက္ဖတ္ရူႏုိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ…

အေမ့ကုိ ခ်စ္တဲ့

မုိးလႈိင္ည

ေမေမ

ေမေမ
သားအခုေတာ့ဖ်ားနာေနၿပီ
အမည္မသိတဲ့လမ္းေတြေပၚမွာ
ၿပန္တမ္းမဲ့ရက္စြဲေတြကုိၿဖတ္သန္းရင္း
ဒီညေနေတာ့ အေမ့ဆီက
ဆန္ၿပဳပ္ပူပူ မရႏုိင္ဘူးလုိ႔
သားေတြးမိတယ္…

မုိးစက္ေတြေဖြးေဖြးလႈပ္က်ေနတဲ့
လမ္းမရဲ႕ေဘးတစ္ဖက္မွာ
သားရပ္ေနတယ္အေမ…

ဘယ္ကုိထြက္ေၿပးရမွန္းမသိလုိ႔
မက္တပ္ရပ္အေငးေတြထဲ

အခု
ခႏၵာကုိယ္အပူခ်ိန္(၁၀၃)
ေခ်ာင္းအနည္းငယ္ဆုိးေနတယ္
အသက္က(၂၆)

သားနဖူးၿပင္ကုိစမ္းၿပီး
ေရႊမန္းေတာင္နဲ႔ေရေႏြးၾကမ္းပူပူတစ္ခြက္
ေခြ်းထြက္ေအာင္ေသာက္လုိက္လုိ႔
အေမၿပဳံးၿပီးေၿပာမယ့္စကားသံကုိ
ကၽြန္ေတာ္ၿပန္ၾကားေယာင္ေနမိတယ္

ဖိနပ္သဲၾကဳိးက ၿပတ္လုၿပတ္ခင္
အေမဝယ္ေပးထားတဲ့ တီရွပ္ကလည္း
အခုေတာ့ ႏြမ္းႏြမ္းဖတ္ဖတ္….
ကၽြန္ေတာ္လုိခ်င္လြန္းလွခ်ည့္ဆုိလုိ႔
အေမ့ေဆးဖုိးဝါးခထဲက
ကၽြန္ေတာ္မသိေအာင္၀ယ္ၿပီး
အ၀တ္ေသတၱာထဲထည့္ေပးခဲ့တယ္
ဂ်င္းပင္အၿပာေလးေလ
အခုေတာ့အေရာင္ေတြလြင့္လုိ႔
အနားေတြဖြာလန္က်ဲလုိ႔…..

မလုိအပ္ပဲဇာတ္နာခဲ့ရေအာင္
ကၽြန္ေတာ္ မတန္တဆၾကီးကုိပဲ
မာနၾကီးခဲ့မိတယ္
မလုိလားအပ္ပဲ
အလြန္အမင္းကုိမုိက္မဲခဲ့တာပဲ
ကဗ်ာ…..ကဗ်ာ
အႏုပညာ……အႏုပညာ
ဆုိၿပီး
ဘာကုိမွလည္း ဟုတ္တိပတ္တိမရခဲ့ပါဘူး…..

အခုလမ္းေပၚမွာေတြေ၀ေနတဲ့
အေမ့သားေလ….
အေမေပးတဲ့အသက္
အေမေပးတဲ့အကၤ်ီ
အေမေပးတဲ့ေဘာင္းဘီနဲ႔
အေမေပးတဲ့ဖိနပ္ကုိစီးၿပီး
အေမ့ဆီက ညေနစာတစ္နပ္ကုိ
ေတာင္းစားဖုိ႔
အၾကီးအက်ယ္ရွက္ရြ႔ံေနသတဲ့….

ရွက္လည္းရွက္သင့္ပါတယ္ေလ
တၿမန္ေန႔မနက္က
အစ္မအၾကီးဆုံးနဲ႔လမ္းမွာေတြ႔ရင္း
(၁၀) လပုိင္းထဲမွာ အေမ့ေမြးေန႔ရွိတယ္
အေမကနင့္ကုိေတြ႔ခ်င္လုိ႔
အိမ္ကုိလာခဲ့ဦးတဲ့….

အေမ့ေမြးေန႔တဲ့
ဘယ္ႏွၾကိမ္ေၿမာက္လည္း
ဘယ္ေန႔လဲ….
ကၽြန္ေတာ္အၿပင္းအထန္ေ၀ခြဲတာေတာင္မရဘူး

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ကအတုိင္း
အေမ့ေခၽႊးခံေဘာ္လီထဲက
ထြက္က်လာတဲ့ေငြစေၾကးစကုိ
ကၽြန္ေတာ္မ်က္ေစာင္းထုိးေနရတုန္း

အေမေရ
ကၽြန္ေတာ္ေလ
ခ်စ္ေသာေဖေဖာ္၀ါရီရဲ႕ေမြးေန႔ကုိမေမ့ခဲ့ဘူး
ၿပီးေတာ့
ေအဗရာဟင္လင္ကြန္း၊ မာတင္လူသာကင္း
မဟၱမဂႏၵီ၊ မာသာထရီဇာကေန
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအထိ
ၾကည္ညဳိေလးၿမတ္ရတဲ့
အာဇာနည္ေတြရဲ႕ေမြးေန႔ကုိေတာင္
မေမ့ခဲ့ဘူး
ဒီထက္ပုိၾကည္ညဳိရမယ့္အေမ့ေမြးေန႔ကုိေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ဒုိင္ယာရီစာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ
မမွတ္သားမိတာကုိ ကၽြန္ေတာ္အၾကီးအက်ယ္
၀မ္းနည္းခဲ့ရတယ္အေမ….

မုိးစဲေတာ့
ကၽြန္ေတာ္လည္းကပ္ရပ္မွီခုိလုိ႔မယ့္
အမုိးအကာတစ္ခုစီထြက္လာမိတယ္
ကၽြန္ေတာ္အိမ္ၿပန္မအိပ္ရင္
ညဥ္႔နက္တဲ့အထိ…
လမ္းအုိေလးေပၚေမ်ာ္ေငးေနမယ့္
အေမ့ကုိၿမင္ေယာင္ရင္းေလ….။

မုိးလႈိင္ည

အိမ္ေျပး

ဒီေန႔ေတာ့
အိမ္ျပန္ေရာက္ဖို႔ လမ္းေပ်ာက္ေနျပီ.....။

အေမ့အိမ္ကေန
ရက္ေပါင္းခုႏွစ္ေထာင္ အကြာအေ၀းက
မိုင္ေလးရာေက်ာ္ ၾကာျမင့္လို႔...။

တိုက္ျမင့္ျမင့္ေတြမ်ားတဲ့ ျမိဳ႔ၾကီးကေန
အေမ့အိမ္ေရွ႕ ၀ရန္တာက
ျမင္ေနရတဲ့ ၾကယ္ေတြကိုၾကည့္ရင္း
အေမရယ္
သားခ်င္ျခင္းတပ္ခဲ့တဲ့ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြက
လင္းတစ္လွည့္ မွိန္တစ္လွည့္...။

ရာသီစာျခံထြက္ေတြလို လတ္ဆတ္တဲ့ အေမ့အျပံဳးထက္
ေရခဲေသတၱာထဲက ဒိန္ခဲလို
ေအးစက္ငန္က်ိတဲ့ မခ်ိတရိ အျပံဳးေတြကို
သားကိုယ္တိုင္ အဓိပၸာယ္မသိဘဲ ၾကိဳက္မိေတာ့
ဘ၀က ျမည္းရင္းစမ္းရင္း ခါးသီးလာျပီ...။

အခု
တိမ္ေတြရဲ႕ သတင္းစကားမွာ
အေမ ထာ၀ရအနားရသြားျပီတဲ့
ကြ်န္ေတာ္သိတယ္
ျမိဳ႔ငယ္ေလးရဲ႕ ေတာင္ကုန္းျမင့္ျမင့္တစ္ခုမွ
အေမရွိေနေပမယ့္
ကြ်န္ေတာ္ ျပန္တူးေဖာ္မရႏိုင္ဘူးဆိုတာ...။

မိုးလိႈင္ည

အေမနဲ႔စကားစၿမည္

''သား နင္႔မလဲ
တစ္ေန႔တစ္ျခားပိန္လိုက္တာ''
''ကဗ်ာအာဟာရနဲ႔ သားစိတ္ေတြ၀ေနတာ
အေမမျမင္မိလို႔ပါ...''
''သားရယ္ ဗိုက္ျပည္႔ေအာင္စား
အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္အိပ္ပါလား''
''မျဖစ္ေသးဘူး...အေမ
သားက လိုတာထက္ပိုစားရင္
လစ္ဟာသြားရမယ္႔အစာအိမ္ေတြအတြက္
မေသ႐ံုတစ္မယ္ပဲ သားစားပါရေစ...''
''အိပ္လုိ႔ကလည္း ေပ်ာ္မွာမဟုတ္ပါဘူး
အ႐ူးေတြစစ္ျဖစ္ေနတဲ႔ကာလမွာ
ကမၻာႀကီးကို ေစာင္႔ေ႐ွာက္ဖို႔
၂၄ နာရီပတ္လံုး ေသာကေရာက္ေနရတယ္''
အေမက သားကိုခ်စ္သလို
သားကလည္း ကမၻာႀကီးကိုခ်စ္တယ္
အဲဒီလိုနဲ႔ ကဗ်ာေရးျဖစ္ခဲ႔တယ္အေမ...
ဒီဘ၀ေၾကြးေဟာင္းေတြအေပၚ
ျပန္လည္မေပးဆပ္ႏိုင္ခဲ႔ရင္ေတာ႔
အေမ သားကိုခြင္႔လႊတ္ခဲ႔ဖို႔တစ္ခုပဲ
အေရးတႀကီးလိုအပ္ေနတယ္...အေမ...။

မိုးလႈိင္ည

ရင္ေ၀းငွက္

မုိးေကာင္းကင္ တနံတလ်ားကုိ
သားပ်ံသန္းသြားမယ္ဆုိေတာ့
အေမတားခဲ့ေသးတယ္ေနာ္
ေကာင္းကင္ရဲ ႔ မာယာေတြကုိ
အထင္မွားခဲ့တဲ့သားက
တိမ္လႊာၿဖဴေတြခူးစားဖုိ႔ ၾကိဳးစားရင္း
တကယ္တမ္းက်ေတာ့
ဘ၀ဆုိတာ မုန္တုိင္းညေတြပဲလား
ေမာပန္းေနတဲ့ အေတာင္တစ္စံုအေပၚ
မုိးစက္ေတြ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းရြာခ်
မလုံၿခဳံတဲ့ အရိပ္အာ၀ါသေတြေအာက္မွာ
အေမ့ရဲ႕ ရင္ေငြ႔အိမ္ေလးကုိ
သတိရေနမိေပမယ့္
အခုေတာ့သားက ရင္ေ၀းငွက္ေပါ့...အေမ

မုိးလႈိင္ည

Friday, May 8, 2009

nYi mA ေလး

"လဲေသလုိက္ပါလားတဲ့"
ညီမေလးက စကားမဆုံးခင္
ကုိယ္က ဆယ္ဘ၀ေၿပာင္းေပးခ်င္သူပါ...
စၾကၤာ၀ဠာထဲက ၾကာသပေတးေန႔ကုိမေပးနဲ႔
သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားေလးကုိပဲ
အၿမဲေငးေနခ်င္တာ
အစိမ္းေရာင္မ်က္ေစာင္းေလးကုိ
ဂႏၱ၀င္ညေနေစာင္းေလးနဲ႔
ထုပ္ပုိးထားလုိက္ၿပီ...
ႏွလုံးသား ၿပခန္းမွာ
ညီမေလးရဲ႕
တစ္ကုိယ္ေတာ္ၿပပြဲ
သံသရာရဲ႕ အလ်ားအနံအတုိင္းၾကီးက်ယ္လုိ႔...။

မုိးလႈိင္ည