Pages

Friday, November 7, 2008

ေႏြရာသီရဲ႕တံစက္ၿမိတ္

ေႏြရာသီရဲ႕ တံစက္ၿမိတ္မွာ

ခ်စ္သူေရ

ငါ့ကုိယ္ငါ ၿပန္ငတ္ေနရတာၾကာၿပီ…

အရင္က

ကဗ်ာအမ်ားၾကီးေရးဖူးတဲ့လက္

တုန္ရီလႈိက္ေမာ…

လူ႔ဘ၀ဆုိတာကုိ ငါဘယ္လုိေၿပာထြက္ရမလဲ

ခ်စ္တတ္ေသးတယ္…

ခ်စ္ေနေသးတယ္…

အဲဒီစကားႏွစ္ခြန္းနဲ႔ ငါ့ကုိယ္ငါၿပန္ရွာေဖြေနရတယ္

ကဗ်ာေတြေရးမထြက္ေတာ့ဘူး

ကမာၻၾကီးကုိလည္း မေမးရက္ေတာ့ဘူး

လူေတြအားလုံးက စစ္ပြဲထဲမွာ

လူေတြအားလုံးက မုန္တုိင္းေၾကာင့္ဆုံးပါးကုန္ၿပီ

လူေတြအားလုံးက ငလ်င္ဒဏ္ပိလုိ႔

လူေတြအားလုံးက စီးပြားပ်က္လုိ႔

ကေလးငယ္ေတြ

ဒုကၡသည္ေတြ

သက္ၾကီးရြယ္အုိေတြ

ကႏၱရေတြပုိပုိၿပီးက်ယ္ၿပန္႔လာတယ္

ေႏြရာသီရဲ႕ တံစက္ၿမိတ္မွာပဲ

ငါ့စိတ္ကူးေတြေရွာ့ပင္းေမာလုိဖြင့္လွစ္

ငါ့ကဗ်ာေတြဟာ ကမာၻၾကီးအတြက္

အုိေအစစ္ေလးၿဖစ္ခ်င္ခဲ့ေပါ့…ခ်စ္သူရယ္…။

မုိးလႈိင္ည