ငါလည္းတစ္ေန႔

ေခ်ာင္းရုိက္ခံရတာကုိ

ဘယ္လုိလက္တုံ႕ၿပန္မွာလဲ

ေလာကဓံဆုိတာ ဒီလုိပါပဲ

စိတ္အားငယ္စရာေတြၾကားမွာ

ၿပက္ရယ္ၿပဳစကားေၿပာတတ္သူ

ၿငိတြယ္စိတ္ၾကီးမား

အားသြန္ခြန္စုိက္လြမ္းရတာလည္း

အရသာတစ္မ်ဳိးပါပဲ

တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္

ေနာက္တစ္ေယာက္

ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္

လင္းလင္းခ်င္းခ်င္းၾကီးထဲ ေပ်ာက္ကြယ္

ဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီလဲ

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ႏႈတ္မဆက္ႏုိင္ခဲ့

ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်

ဆက္ဆံေနရတာက

လူရႊင္ေတာ္ေတြ

လူၿပက္ေတြ

ခက္ခက္ခဲခဲရယ္ေမာခဲ့ရ

ေၿခကုန္လက္ပန္းက်

ေနာက္ဆုံးခရီး

ေခါင္းတုိင္က မီးခုိးေတြ

`ေလၿပင္းထဲက ဖေယာင္းတုိင္´ေၿပာေၿပာ

`ေလၿပင္းထဲက ဖုန္မႈန္႔….´ေၿပာေၿပာ

ၿပာက်ခဲ့တာ

ေသခ်ာပါတယ္။

ၾကည္ေမာင္သန္း

ေအာက္တုိဘာ၊ ၂၀၀၀၆၊

မေဟသီမဂၢဇင္း

ဂုဏ္သေရရွိ ေန႔လည္စာ

Sunday, April 8, 2007
ဂုဏ္သေရရွိ ေန႔လည္စာ
Posted by မုိးလႈိင္ည at 11:29 PM

အ၀စားထမင္းဆုိင္ေလးမွာ
ငါးရာတန္အႏြမ္းႏွစ္ရြက္နဲ႔
ကြၽန္ေတာ္မာန္တက္ေနတယ္။
(အေဖဘာဟင္းနဲ႔စားမလဲ)
လြန္ခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္မွာ
ဒီအသံကုိဒီတစ္ခါပဲၾကားဖူးတာ
ကိုယ္႔နားကကိုယ္႔ကိုၿပန္မယုံခ်င္ဘူး….။

(မင္းထမင္းစားရမွာ ငါမ်ိဳမက်ပါဘူးကြာ)
တဲ႔ အေဖက
ကြၽန္ေတာ္ရုိးရိုးသားသားရွာေဖြထားတဲ႔
စာမူခပုိက္ဆံပါအေဖ......။

ဘ၀မွာကုိယ္၀ါသနာပါတဲ႔အလုပ္ကုိ
လုပ္ခြင္႔ရတဲ႔ကံတရားကလူတိုင္းမရၾကဘူးလို႔
ရုံးစာေရးအေဖက သက္ၿပင္းရွည္ခ်ၿပီးေၿပာတယ္
အေဖေကာ
၀ါသနာပါတဲ႔အလုပ္ကိုလုပ္ခြင္႔ရသလား
လုပ္ေနတဲ႔အလုပ္ကုိေကာအေဖ၀ါသနာပါလား
ကြၽန္ေတာ္မစဥ္းစားအားပါဘူး
ခ်စ္သူနဲ႔ေလွ်ာက္လည္ဖုိ႔ အေဖအိတ္ထဲက
ေထာင္တန္တစ္ရြက္အလစ္ႏွဳိက္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ေကာင္
ေက်ာင္းလခေတြကိုလိမ္ေတာင္းၿပီး
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဘီယာေသာက္ပစ္တဲ႔ေကာင္
အခုေန႔လည္စာမွာေတာ႔
ကုိယ႔္ကုိယ္ကုိ တစ္ခါ၀င္႔ၾကြားမိတိုင္း
ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိတစ္ခါၿပန္ရွက္ရေနတယ္ .......အေဖ။

မိုးလွဳိင္ည

အေဖ့ရဲ႕ ၅၄ ႏွစ္ေၿမာက္ေမြးေန႔ကုိ ဒီကဗ်ာနဲ႔ ပူေဇာ္ပါရေစ...အေဖ။

ဒီဇင္ဘာ…

ဒီဇင္ဘာ…

အခုေတာ့
ငါ့ ဒီဇင္ဘာမွာ မင္းနာမည္ပါလာၿပီ…စေန
ခဏခဏ ေမ့ေလ်ာ့တတ္တဲ့ငါ့အတြက္
ဒုိင္ယာရီစာအုပ္ထဲက
ဒီဇင္ဘာရွစ္ ရက္ဆြဲထဲမွာ မင္းနာမည္ထည့္သြင္းလုိ႔
ဒီဇင္ဘာေရ…
ငါ့စေနမေလးဆီကုိ
ဘ၀ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းေတြအၿပည့္သယ္ေဆာင္သြားေပးပါ…
ဒီဇင္ဘာေရ
လမ္းေတြေပၚႏွင္းေတြရြာက်သလုိ
ဘ၀ရဲ႕ေအးခ်မ္းၿငိမ္သက္ၿခင္းေတြ
ငါ့စေနမေလးဆီက်ေရာက္ပါေစ…
ဒီဇင္ဘာေရ
မင္းရဲ႕မနက္ခင္းေနၿခည္ေတြက
ေသြးေၾကာေတြေႏြးေထြးေစသလုိ
ငါ့စေနမေလးဆီကုိ
ေႏြးေထြးတဲ့ေမတာတရားေတြအစဥ္အၿမဲေပးအပ္ပါ။

အနည္းလုိ အမ်ားစားေၿခ

စိတ္ကုိ တူးဆြခဲ့၊

တစ္ဘ၀လုံးလုံး

အဖူးရယ္၊ အဖူးရယ္အညႊန္႔ရယ္လုိ႔မတက္

အိပ္မက္ေတြ မက္ရတာေတာင္ မေၿဖာင့္တန္းခဲ့၊

ဘယ္လုိ သံသရာလမ္းေတြကမ်ား

ေကြ႕ေကာက္ခဲ့ပါသလဲ

ရင္မွာ ရထားမဆုိက္တာၾကာၿပီ။

တုိ႔ေတြ

ေ၀းခဲ့ၾကတယ္

တုိ႔ေတြ

ေ၀းခဲ့ၾကတယ္

အေၿပးအလႊား ေ၀းခဲ့ၾကရတယ္။

ငါတုိ႔ အလြမ္းေတြ

ခ်င္းခ်င္း နီရဲေအာင္ကုိပဲ

တုိေတြ

ေ၀းခဲ့ၾကရတယ္၊

တုိ႔ေတြ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကပါတယ္

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ၾကည္ညဳိႏုိင္ေလာက္ထိသာပါ၊

တုိေတြ

တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကပါတယ္

ဒီတည္ေဆာက္မႈေတြဟာ

ေမွာက္ေမွာက္မွားမွားေတြပါလား

ဒီ…

တည္ေဆာက္မႈေတြဟာ

စြန္းစြန္းထင္းထင္း အဖိတ္အစဥ္ေတြပါလား

ဒီ…

တည္ေဆာက္မႈဟာ

ပ်က္ပ်က္ယြင္းယြင္းေတြပါလား

ဒီတည္ေဆာက္မႈဟာ

ၿမင့္ၿမင့္မားမား စြန္႔စားမႈေတြလား

ဒါေၾကာင့္ပဲ ၿဖစ္ရမယ္

ငါတုိ႔ေတြ

အႏုပညာတပ္ဦးက

ကဗ်ာဆရာၿဖစ္ခဲ့ၾကရတာ၊

ငါတုိ႔ေတြ

ေ၀းခဲ့ၾကရတယ္

လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ၾကီးကုိပဲ ေ၀းခဲ့ၾက၊

အနီးကပ္ အေ၀းေတြနဲ႔ ေ၀းေ၀းေနခဲ့ၾက၊

တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ ခ်စ္ၿပီးသား

ဘယ္လုိေၾကာင့္မ်ား

ငါတုိ႔ေတြ ေ၀းခဲ့ၾကရ၊

ငါတုိ႔ေတြ

ေ၀းၿပီးရင္း ေ၀းေ၀းလာေနၾကၿပီ

တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ဆာေလာင္

တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ငတ္ရင္း၊

တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကုိ ဆာေလာင္ရင္း

တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကုိလြမ္း၊

ငါတုိ႔ေတြမွာ

ဘာသာစကားကြဲၿပားၿခားနားမႈေတြ မရွိ

ငါတုိ႔ေတြမွာ

အသားေရာင္ ၿခားနားမႈေတြမရွိ

ငါတုိ႔ေတြမွာ

တုိင္းၿပည္ၿမဳိ႕ရြာ ႏုိင္ငံၿခားနားမႈမရွိ

ငါတုိ႔ေတြမွာ

ေသြးသားေတြသာ ရွိခဲ့ၾက။

ငါတုိ႔ေတြ

ၿမတ္ႏုိးဖြယ္အခ်ိန္ေတြကုိ ၿမတ္ႏုိးမိဆဲ

အလြမ္းရယ္

အလြမ္းဆီ လာခဲ့ပါေတာ့

သံတမန္နည္းနဲ႔ေတာ့

ဘယ္လုိမွ မေၿဖရွင္းႏုိင္ပါဘူး။

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္

(ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ ရသစုံမဂၢဇင္း၊ ၂၀၀၀၊ ေအာက္တုိဘာ)

ငါ့ကုိယ္ငါ တစ္၀က္တိတိမုန္းတယ္

သမၼတနစ္ဆင္ဟာ

သူ႔ရန္သူေတာ္စာရင္းမွာ

သူနာမည္ ပထမဆုံးေရးၿခစ္ခဲ့ရသလုိ

ဒီေန႔မွာငါ့ကုိယ္ငါမုန္းတဲ့အေၾကာင္းေတြ

ေရးၿခစ္ခဲ့ရၿပီ။

ပထမဆုံးငါဟာအလြန္အမင္းမာနၾကီးတတ္တာပဲ

တခ်ဳိ႔အခ်ိိန္ေတြမွာ အဲဒီမာနက

သိပ္အသုံးက်ၿပီး

တခ်ဳိ႕အခ်ိန္ေတြမွာ မုိက္မဲလြန္းရာက်တယ္..

အဲဒီအတြက္ ငါ့ကုိယ္ငါတစ္၀က္တိတိမုန္းတယ္

ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားလုိတဲ့ငါဟာ

တစ္ခါတစ္ခါ လူရာမ၀င္ခ်င္ၿပန္ဘူး

အဲဒီ ဒုတိယအခ်က္အတြက္လည္း

ငါ့ကုိယ္ငါ တစ္၀က္တိတိမုန္းတယ္

မေသခ်ာတဲ့ စိတ္ကူးေတြနဲ႔

ငါ့ေလာင္းကစားလုပ္ပစ္ခဲ့တဲ့ဘ၀ေၾကာင့္

ငါ့မိခင္ရဲ႕ေမ်ာ္လင့္ခ်က္တခ်ဳိ႕ေၾကပ်က္ခဲ့ရတယ္

အဲဒီအတြက္လည္း ငါ့ကုိယ္ငါ တစ္၀က္တိတိမုန္းတယ္

ကမာၻၾကီးကုိ ခ်စ္ၿမတ္ႏုိးစြာအလုပ္အေကၽြးၿပဳလုိၿပီး

ဆာေလာင္ေနတဲ့ ေခြးအတစ္ေကာင္လုိ

ကမာၻၾကီးကုိ ဆူဆူညံညံ မာန္မဲခဲ့တာလည္းငါပဲ

အဲဒီအတြက္ ငါ့ကုိယ္ငါတစ္၀က္တိတိမုန္းတယ္

ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လဲၿပဳိမတတ္ဆုိေပမယ့္

အားနည္းတဲ့ဘက္က ရပ္တည္ခ်င္ခဲ့တာလည္းငါပဲ

အင္အားနည္းလြန္းလို႔ ငါေဖးကူခ်င္တဲ့သူေတြက

ငါ့ကုိၿပန္ထူၿပီး ဟားေတာ့ အရွက္ရခဲ့တဲ့အတြက္လည္း

ငါ့ကုိယ္ငါ တစ္၀က္တိတိမုန္းမိတယ္

အမွန္တရားအတြက္ ဓားတစ္လက္ဆုိၿပီး

တစ္ခါတစ္ရံ တရားပ်က္ခဲ့တာလည္းငါပဲ

ငါ

ငါ

ငါ…ငါ

အဲဒီငါေတြအထပ္ထပ္ကလည္း

ငါ့ကုိယ္ငါမုန္းတဲ့အခ်က္ပဲ…

ငါကပုထုဇဥ္စစ္စစ္ပါ

အဲဒီအတြက္ငါ့ကုိယ္ငါတစ္၀က္တိတိမုန္းၿပီး

က်န္တစ္၀က္က ငါ့ကုိယ္ငါခ်စ္တတ္ေသးတယ္

အထက္ပါစကားလုံးေတြက

ငါ့ကုိယ္ငါတစ္၀က္တိတိမုန္းမိတဲ့အေၾကာင္းမ်ားဆုိပါေတာ့..။

မုိးလႈိင္ည

LG ကဗ်ာဆရာႏွင့္ တယ္လီဖုန္းစကား

ခက္ၿပီ

ကၽြန္ေတာ္မွက်ားကစားသလုိ စကားလုံးေတြကုိမေရႊ႕တတ္တာ

ဒါဆုိကဗ်ာမဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့၊ခက္ၿပီ

ခက္လွပါလား ဘရားသားအင္ေလာရယ္။

ေဟာဗ်ာ

ပုံသ႑န္ထဲမွာ အေၾကာင္းအရာရွိတယ္လား

အေၾကာင္းအရာေတြဟာ အေၾကာင္းအရာမဟုတ္ဘူးေပါ့

ဒါဆုိဘယ္လုိလုပ္ရပါ့၊ခက္ၿပီ

ခက္လွပါလား ဘရားသားအင္ေလာရယ္။

အသစ္

ဟုတ္ၿပီ၊ အသစ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တယ္

အသစ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳဆုိတယ္

ဘယ္လုိသစ္ရမယ္မသိတာတစ္ခုပဲ။

သေကၤတေတြသိပ္မသုံးရဘူးဟုတ္လား

နိမိတ္ပုံေတြကုိလည္း အားမကုိးနဲ႔ ဟုတ္လား

ကဗ်ာဆုိတာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲမွာ တည္ေဆာက္ယူရတဲ့အရာ

ဥပမာ၊ အရင္းရွင္၀ါဒ၊ ကြန္ၿမဴနစ္၀ါဒတုိ႔လုိ

ကဗ်ာ၀ါဒရွိရမွာေပါ့။

ဘာသာစကားဟာ သဘာ၀တရားၾကီးရဲ႕ အလုိဆႏၵအတုိင္း

ၿဖစ္ေပၚလာတယ္လုိ႔ မခံယူပါနဲ႔

ဟုတ္ကဲ့။

ကဗ်ာထဲမွာေလသံေတြေၿပာင္းလဲေရာေထြးေနရမယ္

ငါ၊ သူတပါး၊ ေယာက်ာၤး၊ မိန္းမ၊ မယ္သီလရင္ မခြဲရဘူး

ကဗ်ာဟာ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ဥပေဒအၿပင္ဘက္မွာ ရွိေနရမယ္

ခံစားခ်က္၊ ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္ေတြကုိၿငင္းပယ္ရမယ္

ယုတၳိေဗဒကုိ ထည့္မတြက္နဲ႔

အစဥ္အလာကဗ်ာေရးထုံးကုိ လႊင့္ပစ္လုိက္

ေဟာဗ်ာ၊ ဒါဆုိဘယ္လုိလုပ္ရပါ့၊ခက္ၿပီ

ခက္လွပါလား ဘရားသားအင္ေလာရယ္

ကၽြန္ေတာ္ကေရွးေဟာင္းေမာ္ဒန္သမားပါ။

ပုံသ႑န္အသစ္

ကဗ်ာဆုိတာစကားလုံးေတြရဲ႕ ရုပ္၀တၳဳအစုအေ၀းၾကီးပဲ

ပုံသ႑န္သစ္ရမွာေပါ့

ဟုတ္ၿပီ၊ ဘယ္လုိပဲၿဖစ္ၿဖစ္

ပုံသ႑န္အသစ္ဆုိ ကၽြန္ေတာ္လက္ခံတယ္

ပုံသ႑န္၀ါဒကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ထူေထာင္ၾကမယ္ေပါ့

ဥပမာ

ဟုတ္ၿပီ၊ ဥပမာ

ကၽြန္ေတာ္ခ်ေရးလုိက္မယ္ေနာ္

က ကာ

ကိ ကီ

ကု ကူ ေက ကဲ

ကဲ ေက ကူ ကု ကီ ကိ ကာ က

ေတာပင္ေတာလုံးႏွံ႕ပါလုိ႔ေလ

ေဟာဗ်ာ့။

ကား ကံ ေကာ္ ေကာ့

ေကာ့ ေကာ္ ကံ ကား

စည္းနဲ႔၀ါး စည္းနဲ႔၀ါး

အင္း….။

တံတ်ာေတရွင္

ႏုပ်ဳိစဥ္က

စည္းနဲ႔၀ါး…စည္းနဲ႔၀ါး

စည္းနဲ႔၀ါးေလး…စည္းနဲ႔

ခက္ၿပီ။ ။

ပုိင္စုိးေ၀

၁၈.၄.၂၀၀၆

ပိေတာက္ပြင့္သစ္မဂၢဇင္း

သူစိမ္း

အဆုံးစြန္ဆုံး ၿမဳိ႕တစ္ၿမဳိ႕ကုိေရာက္ခဲ့တုန္းက

ေဒသခံေတြက သူတစ္စိမ္းလုိၾကည့္တယ္

ငါက သူစိမ္းပဲ….။

မ်က္လုံးအေရာင္က

ေကာင္မေလးေတြကုိ ဆြဲေဆာင္ႏုိင္တာလား

သိပ္ေသခ်ာတာေပါ့…

တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္

ပုိက္ဆံက အဲဒီထက္ပုိေသခ်ာတယ္….။

ငုိမေနပါနဲ႔ေတာ့

အဲဒီနာက်င္ၿခင္းဟာအတုၾကီးပါ…

ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ေပ်ာက္ႏုိင္တဲ့နာက်င္ၿခင္းကမွအစစ္

အဲဒီအတြက္လည္း ငုိေကြၽးဖုိ႔မလုိအပ္ဘူး

ဒီကေန႔ၿဖစ္ေနတာေတြအားလုံး

မေန႔ကၿဖစ္ၿပီးသားေတြနဲ႔ သိပ္မထူးၿခားဘူးမုိ႔လား

အဓိပါယ္ကုိ ေဆးထပ္သုတ္ထားလုိက္ပါ…

ခင္ဗ်ားမဟုတ္ဘူး၊ ကြၽန္ေတာ္မဟုတ္ဘူး၊

ေဆြမ်ဳိးရင္းခ်ာမဟုတ္ဘူး၊ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမဟုတ္ဘူး၊

သူစိမ္းတစ္ေယာက္ပဲ….။

မုိးလႈိင္ည