Pages

Tuesday, April 26, 2011

ၿမန္မာၿပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး

ဆယ္အိမ္ေခါင္းေၿခႊအရံ၊

ႏွစ္လုံးၿပဴးေသနတ္ထမ္းပါလုိ႔။

ေတာလမ္းကၿပန္

လက္စြဲတဲ့ ဥပေဒလွန္

ဟန္ပန္ႏွင့္ေလး။

ေက်းရြာအက္အမႈေပြတယ္၊

ဆယ့္ႏွစ္ေထြသံစုံတီးပါလုိ႔

သူၾကီးတဲ့ေလး။

လူခြန္ေတာ္ အလြတ္ထားလုိ႔၊

ဆယ္အိမ္စားအပုိင္ေၿခ။

ၾကက္၀ုိင္းဆုိလက္ကုိတုိ႔ပါဗ်ာ့၊

မူးလုိ႔ရယ္ေန။

ကြမ္းဖုိးေငြ

ေ၀စုကြဲရေအာင္ေတာင္း။

ဥပေဒဘာမတတ္ေသာ္လည္း

မႈ႔ေပြေအာင္ ရြာကုိပတ္ႏုိင္ရဲ႕

ဘယ္ဇာတ္ဘယ္လုိခင္းလုိက္မယ္၊

မင္းဆယ္အိမ့္ေခါင္း။

သတိၱဆုိဘာမရွိေသာ္လည္း

မုိက္ပါဘိငါ့ကုိယ္။

ေခြးမွန္လွ်င္လူမမွတ္ပါဘူ႔

ရုိက္တတ္သူဗုိလ္၊

မူးတယ္ေဟ့ ရဲရင့္ဆုိ

မေအကုိေကာ္ဆဲ။

လက္ထိပ္ကုိ အေဖာ္ထားတယ္၊

ေတာသားတဲ့ဘဲ..။

ယုံတမ္းစကား

ဤသုိ႔လွ်င္ ဤသူၾကီး၊ဤ ဆယ္အိမ္ေခါင္း ၊ ဤရြာသားတုိ႔သည္ စည္၀ါးအံကုိက္၍ေနေလေသာေၾကာင့္ ၿမန္မာၿပည္ၾကီး သည္ တစ္ေန႔တၿခား ၾကီးပြား တုိးတက္၍ လာေလသတည္း

ေမာင္ထင္

( ၿမဳိ႔အုပ္မင္းဆုိ ဘုံရုံကဗ်ာမ်ားမွ) ကူးယူေဖာ္ၿပသည္