ေခတ္ၾကီးကုိအေႏွးၿပကြက္ထဲ
ထည့္ခေလာက္ေတာ့
အရင္တုန္းကေၾကာက္စိတ္ေတြ
အခုထိမေၿပေသးဘူး...။
ဇာတ္သိမ္းခန္းမပါတဲ့ သမုိင္းမွာ
အမွန္တရားကဗီလိန္ၿဖစ္ေနတုန္း
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မုန္းဖူးသလား...။
ေႏြရာသီကုိ မာတိကာစီဖုိ႔
ငါတုိ႔ေတြလမ္းေလွ်ာက္လာေတာ့..။
ပရမ္းပတာၿဖတ္ေမာင္းသြားတဲ့
ထူးမၿခားနားကုိေတြ႔တယ္...
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခုကုိပဲ လြတ္ေၿမာက္ခြင့္
ေပးပါ...လုိ႔
ငါတုိ႔ေတာင္းဆုိထားတယ္...
ဇတ္ညႊန္းနဲ႔ ဇာတ္ကြက္ကတလြဲ..
မနက္ၿဖန္ဟာရက္စြဲမရွိဘူးတဲ့....
။
မုိးလႈိင္ည
(ၿပဳိင္တူလင္းတဲ့ေကာင္းကင္ ကဗ်ာစာအုပ္မွ)
ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ တစ္ခါမွ မမုန္းဖူးဘူး.. ခဏခဏေတာ႔ အျမင္ကတ္မိတယ္.. ဦးေႏွာက္အသိက ဆံုးျဖတ္တဲ႔အတုိင္း မလိုက္နာခ်င္တဲ႔အခါေတြမွာေတာ႔ ေဒါသျဖစ္တယ္..
ReplyDeleteကုိမုိးလႈိင္ေရာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ မုန္းဖူးလားဟင္?
မနက္ျဖန္ဟာ ရက္စြဲမရွိေအာင္ မျဖစ္ပါေစနဲ ့ဗ်ာ။ အနာဂတ္ေတြနဲ ့လွပေနပါေစ။ ေတြး ေတြး ေရွ ့ကိုေတြး။ ျမင္ ျမင္ အေကာင္းျမင္။
ReplyDeleteဒီကဗ်ာကို ဒုတိယမိ ဖတ္မိျခင္းပါ ျပိဳင္တူလင္းတဲ့ ေကာင္ကင္မွာ အရင္ဖတ္မိခဲ့ပါတယ္။
ReplyDeleteဇာတ္သိမ္းခန္းမပါတဲ့ သမုိင္းမွာ
အမွန္တရားကဗီလိန္ၿဖစ္ေနတုန္း...........
အဓိပါယ္ေလးက ေတာ္ေတာ္ေလး အေတြးေရာက္ေစတယ္
ေခတ္ၾကီးကုိအေႏွးၿပကြက္ထဲ
ReplyDeleteထည့္ခေလာက္ေတာ့
အရင္တုန္းကေၾကာက္စိတ္ေတြ
အခုထိမေၿပေသးဘူး... တဲ႔ ....
ကြ်န္မနားလည္တတ္သလို နားလည္မိေတာ႔ ဒီစာသားေတြအရမ္းမွန္သလားပဲရယ္ ....
အေတြးေတြအမ်ားႀကီးပါေနသလိုပဲ ခံစားရတယ္ ...
"ေႏြရာသီကုိ မာတိကာစီဖုိ႔
ReplyDeleteငါတုိ႔ေတြလမ္းေလွ်ာက္လာေတာ့..။
ပရမ္းပတာၿဖတ္ေမာင္းသြားတဲ့
ထူးမၿခားနားကုိေတြ႔တယ္...."
အရမ္းေကာင္းတယ္..။ဆက္လက္အားေပးေနပါမည္။ (=