Thursday, March 21, 2013

ဗဂ်ီေအာင္စုိး ႏွစ္၉၀ စိတၱဇပန္းခ်ီညမ်ား









လူကုိပဲၾကည့္ၾကည့္ ဘယ္အရာ၀တၱဳကုိပဲ  ပထ၀ီ၊ေတေဇာ၊အာေပါ၊ ၀ါေယာ ဆုိတဲ့ ဓါတ္ၾကီးေလးပါး ရယ္ ကာလ- ဟင္းလင္းၿပင္ၾကီးကုိသာ ေတြ႔ေတြ႔ေနရတယ္  ဒါပါပဲ ဆရာ့ေရ ပုထုဇဥ္ေနာ္ ဥမၼတေကာတဲ့ လူေတြက အရူးေတြ ဆရာ အခုကၽြန္ေတာ္ေၿပာတာ ေတြကုိဘယ္သူမွ မယုံၾကဘူးဆရာ ဓါတ္ပုံဆရာေတြနဲ႔ ၿပဳိင္ၿပီး သူတုိ႔ လက္ရာေတြကုိ ဓါတ္ပုံရႈံးေအာင္ ဆြဲေနၾကတယ္ေလ…..
ဟား…. ဟား… ဟား… ဟား
၂၀ ရာစုကေန ၂၁ ရာစုက်ရင္  ဒီပန္းခ်ီဆရာေတြ ဘာဆြဲၾကမလဲ… ဟားဟား
ရုပ္နဲ႔ နမ္ဘဲရွိတယ္
အဲဒီေတာ့ ညစ္ၿငမ္းတယ္
မညစ္ပါတ္ဘူးဆုိတာဟာ ဘယ္ၿပႆနာေပၚေတာ့မလဲ
ဒါ sun ေန
ဒါ ၀လုံးလုိ႔ေၿပာ
ဒါေဘာလုံးလုိ႔ေၿပာ
ဒါလလုိ႔ေၿပာ  ဘယ္ဟာမွန္သလဲ?
ေယာက်ာၤး မိန္းမဆုိတာ မရွိဘူး …။

ဆရာဗဂ်ီေအာင္စုိး ရဲ႕ ႏွစ္၉၀ ၿပည့္ေမြးေန႔အထိမ္း အမွတ္ စိတၱဇပန္းခ်ီညမ်ား စာအုပ္ကုိ ဆုံစည္းခြင့္စာအုပ္တုိက္က အမွတ္တရ စုစည္းထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္ ဆရာ့ရဲ႕ ပန္းခ်ီပညာေပး သိပံၸရုပ္ၿပနဲ႔ ဆရာ ဖြင့္ဆုိေရးသားခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးႏွစ္ပုဒ္ ဆရာ့ကားတြန္းလက္ရာမ်ား သရုပ္ေဖာ္လက္ရာမ်ား ပါ၀င္ၿပီး ဆရာဗဂ်ီေအာင္စုိးရဲ႕ ႏွစ္ ၉၀ၿပည့္ ေမြးေန႔ အခမ္းအနားက်င္းပမယ့္ ၂၂ရက္ေန႔ ေသာၾကာ ၂၀၁၃ ရက္မွာ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ ပန္းဆုိးတန္းအထက္လမ္းရွိ ပန္းဆုိးတန္းဂယ္လယ္ရီမွာ စတင္ေရာင္းခ်ပါမယ္။ ဆရာ ဗဂ်ီေအာင္စုိး အႏုပညာလက္ရာမ်ား ခ်စ္ၿမတ္ႏုိးသူမ်ား ၀ယ္ယူသိမ္းဆည္းႏုိင္ေအာင္ သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါသည္..။

Monday, February 18, 2013

ဒီကဗ်ာက ရီရတယ္


ဒီကဗ်ာက ရီရတယ္
ဒါလီရဲ႕ေပ်ာ့တြဲေနတဲ့ နာရီေတြမဟုတ္ဘူး
ခ်ာလီရဲ႕ ရုပ္ရွင္ေတြလည္းမဟုတ္ဘူး
ဟာေနတဲ့ေနရာ “သ” မယ့္ ဟာသမ်ဳိးလည္းမဟုတ္ဘူး
သက္ေတာင့္သက္သာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေအးေအးေဆးေဆး။


ဒီကဗ်ာက ရီရတယ္
သမတနဲ႔ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ယင္း
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စကားစၿမည္ေၿပာေနတာ
အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္နဲ႔
ေဆးၿပင္းလိပ္ခဲယင္း စစ္တုရင္ကစားေနတာ။


ဒီကဗ်ာက ရီရတယ္

စစ္ပြဲေတြမရွိဘူး ၊ ပါတီတြင္းပဋိပက​ၡေတြမရွိဘူး 

အစာငတ္ခံ ဆႏၿပမႈေတြမရွိဘူး၊ ဆင္းရဲခ်မ္းသာကြာဟမႈ မရွိဘူး

လိင္ခြဲၿခားမႈမရွိဘူး၊ တန္ၿပန္ေထာက္လွမ္းေရးေတြမရွိဘူး
တဖက္သတ္ၿပဠန္းထားတဲ့ ဥပေဒေတြမရွိဘူး။


ဒီကဗ်ာက ရီရတယ္
မုိနာကုိ ဘီလ်ံနာတစ္ဦးက စပြန္ဆာေပးတာ
လာ့စ္ေဗးဂတ္စ္ ေလာင္းကစားသမားေတြက စပြန္ဆာေပးတာ
ဘာလီကြၽန္းဟုိတယ္ပုိင္ရွင္ေတြက စပြန္ဆာေပးတာ
ဆတ္သြားနဲ႔ ထမ္းပုိးထမ္းရြာက ေၿမလတ္သားေတြက စပြန္ဆာေပးတာ
ၿမစ္၀ကြၽန္ေပၚက လူမသိသူမသိ ဗိသုကာေတြက စပြန္ဆာေပးတာ။


ဒီကဗ်ာက ရီရတယ္
ေတြးစရာမလုိဘူး၊ခံစားစရာမလုိဘူး
ထုိင္းမႈိင္းစရာမလုိ၊ မြန္းက်ပ္စရာမလုိ
ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးနဲ႔ ရယ္ပစ္လုိက္ဖုိ႔
ရွင္းရွင္းလင္းလင္းနဲ႔ ရယ္ပစ္လုိက္ဖုိ႔…။



ကုိၿမတ္ခုိင္ဦး ( ၂၀၁၃ ေဖေဖာ္၀ါရီ)

Thursday, February 7, 2013

ငါလည္ပင္းညႇစ္ခ်င္ေနတယ္ ေပၚလီယာနာ




ကိုငွက္ေသသြားတယ္ ကိုႂကြက္မေသေသးဘူး
ဒါဝမ္းသာစရာတဲ့
ငါဝမ္းသာပါတယ္ ေပၚလီယာနာ
ကိုၿငိမ္းက ေလွစီးၿပီး ခရီးေတြသြား
ကိုသိန္းက သမၼတႀကီးျဖစ္
ဒါလည္းဝမ္းသာစရာပဲတဲ့
ေအးပါဟာ..
အေသဝနာစဗာလာနံ
လူမိုက္ေတြကို နင္းကန္ ျငင္းဆန္ ေနလို႔လည္းမရ
နိစၥဓူဝကိစၥေတြကလည္း ရွိေနေသးတာေၾကာင့္
ငါ ေပ်ာ္ေနတယ္ ေပၚလီယာနာ
ငါ ေပ်ာ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္ ေပၚလီယာနာ
ငါ ေပ်ာ္ႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္ ေပၚလီယာနာ
ငါ ေပ်ာ္ႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနရတယ္ ေပၚလီယာနာ
ကမ္းေျခၿမိဳ႕သူႀကီးလည္း ဘဂၤလားေအာ္ထဲ ေရႊ႕ခ်င္ေနတဲ့ ကၽြန္းႀကီးေပၚမွာ ေပၚလီယာနာ
ကဗ်ာဆရာႀကီး ႏွင္းဆီတစ္ရာလည္း အဲဒီမွာ မိသားစုနဲ႔ ေပၚလီယာနာ
ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ႏိုင္ငံျခားထြက္သြားတာ ေပၚလီယာနာ
ဘ်င္မႀကီး ဆဲမႏိုင္ေတာ့လို႔ သူငယ္ျပန္သြားတာလည္း ေပၚလီယာနာ
တရုတ္ျပည္ႀကီးကို ေၾကာက္ေနရတယ္တဲ့ ေပၚလီယာနာ
ဖေယာင္းတိုင္ေလးထြန္းၿပီး ထမင္းတစ္နပ္ ေလွ်ာ့စားပါ ေပၚလီယာနာ
ကားေတြ ဒီေလာက္ၾကပ္တာ ဟိုေလာက္ မၾကပ္ေသးဘူး ေပၚလီယာနာ
တန္ဖိုးနည္းအိမ္ရာ သိန္း ႏွစ္ရာ ေပၚလီယာနာ
ဆက္ေရးခ်င္ေသးတယ္ ေပၚလီယာနာ
ဆက္ေရးခ်င္ေပမယ့္ ဆက္မေရးႏိုင္ေတာ့ဘူး ေပၚလီယာနာ
ငါလည္ပင္းညႇစ္ခ်င္လာတယ္ ေပၚလီယာနာ
လည္ပင္းညႇစ္တာ ဟိုဟာညႇစ္တာမွမဟုတ္တာ
ဒီေခတ္ဒီကာလႀကီးထဲ
မင္းတစ္ေယာက္တည္းပဲ ဆက္ေပ်ာ္ေနဦးေပါ့ ေပၚလီယာနာ။

လင္းဆက္
07 Feb 2013
3:17 pm

Tuesday, January 29, 2013

ရန္ကုန္ကို ေရာက္ခဲ႔တယ္


ေရာက္ျပန္ျပီေလ ညေန

အရိပ္ေတြရွည္ထြက္တတ္လြန္းလို႔

အလြမ္းေတြကို ေခါက္သိမ္းထားရတဲ႔

ညေန။ ။

ကိုယ္ေဖါ႔ထားတယ္ ၊ အေၾကာေလွ်ာ႔တယ္

ေရႊငါးေတြကို အစာေကၽြးသလို

သစ္ခြပင္ေတြကိုေရေလာင္းသလို

ေပ်ာ္ရႊင္မႈ႔ ကိုက်ပ္ဖုထိုးေပးရတယ္။

သံသယျဖစ္ခ်င္းနဲ႔

အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားတာၾကာေတာ႔

ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ မွန္ထဲ ျပန္ျပန္ၾကည္႔ေပးရတယ္။

ေရႊမႈန္ေတြလို

အခ်ိန္ေတြက အဖိုးတန္ေတာ႔

ေငြစကၠဴေတြနဲ႔ လဲလွယ္ရတယ္။

ခလုတ္တိုက္မွာေၾကာက္လို႔

ဘယ္မွ မေရာက္ခဲ႔တဲ႔ ရႈ႕ေမွ်ာ္ခင္းေတြ

ခဏခဏ ဖုန္သုတ္ေပးရတယ္။

တမိုးေအာက္အတူတူ

ၾကမ္းတေျပးထဲ သူစိမ္းမ်ားၾကား

ေလာဘနဲ႔ေလာက ကို

ေဆြမ်ဳိးစပ္ေပးရတယ္။

အံံ႕ၾသတယ္...........

အလြယ္တကူေလာင္းရိပ္မိလို႔

အလြယ္တကူ တြန္႔လိပ္ေကာက္ေကြးလို႔

အလြယ္တကူ အခက္အလက္ေတြ ေ၀ဆာလို႔

အေညွာက္ေပါက္တာခ်င္းတူတူ

ၾကီးထြားႏႈန္းမတူတဲ႔ ေတာအုပ္ေတြ

ျမိဳ႕ျပေတြမွာ စိမ္းလန္းလို႔....။ ။

စိုးရ
( အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင္႔
ရန္ကုန္ႏွင္႔ေ၀းခဲ႔ရစဥ္ ရက္မ်ားတြင္ ေရးသားသည္။)

“ခွေးကလေး ကောက်ကောက်”

ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...