ကဗ်ာထဲကုိ ထည့္ခ်င္ရာထည့္တဲ့ အုံၾကြမႈ

ကဗ်ာထဲကုိဘာထည့္ရမလဲ
ေမ်ာက္ေတြဟာ အုန္းသီးထဲ ဘယ္သူေရထည့္သြားသလဲဆုိတဲ့
အေတြးအေခၚရသလုိ
ကဗ်ာထဲကုိ ဘာထည့္ရမလဲ
ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက
ျပင္သစ္ေၾကးစားမေတြဟာ သူတုိ႔ကုိယ္ထဲကုိ ဆစ္ဖလစ္ပုိးထည့္ၿပီး
ဂ်ာမန္ေတြကုိေဖ်ာ္ေျဖသလုိမ်ဳိး
ကဗ်ာထဲကုိဘာထည့္ရမလဲ
ဒႆနမပါတဲ့ ကဗ်ာဖတ္ရတာ ဆားမပါတဲ့ဟင္းစားရသလုိမ်ဳိးတဲ့
ကဗ်ာထဲကုိဘာထည့္ရမလဲ
ကဗ်ာဆုိတာ အသံသာရမယ္
ဟုတ္ကဲ့
ကဗ်ာမွာ နိမိတ္ပုံထြားထြားႀကီးေတြနဲ႔ ေဝေဝဆာဆာျဖာရမယ္
ဟုတ္ကဲ့
ကဗ်ာထဲမွာ ဘာသာစကားထည့္ပါ
ဟုတ္ကဲ့
ကဗ်ာဆုိတာ ရုိးသားရမယ္
ဟုတ္ကဲ့
မင္းတုိ႔ ေရးခ်င္ရာေရးတာကုိ ကဗ်ာလုိ႔ေခၚေနၾကတာလား
ဟုတ္ကဲ့ . . . ဟုတ္ကဲ့ ခင္ဗ်ာ
အဲ့ဒီလုိနဲ႕
ကဗ်ာထဲကုိ အသဲကြဲသီခ်င္းေတြ ထည့္လႊတ္လုိက္တယ္
ကဗ်ာထဲကုိ စိတ္ရဲ႕အုံမႈိင္းမႈေတြ ထည့္လႊတ္လုိက္တယ္
ကဗ်ာႀကီးပဲဆုိ ျပင္းမွာစုိးလုိ႔ ေဆာ္ဒါ နဲနဲေရာထည့္တယ္
(ကဗ်ာ စစ္စစ္ဆုိ ဘာမွ မေရာပဲ ေသာက္တာ ပုိေကာင္းတယ္ )
ကဗ်ာထဲကုိ မုိးနဲ႕အတူအစုိးမရတဲ့ ေကာင္မေလးေတြအေၾကာင္းထည့္တယ္
ကဗ်ာထဲကုိ ေမထုန္မဲ့ျခင္းကေန ေပါက္ဖြားၾကီးျပင္းတဲ့ ႏုိးစားႏြားမႀကီးအေၾကာင္းထည့္တယ္
ကဗ်ာထဲကုိ ျပတ္ေတာက္သြားတဲ့ ဖိနပ္ေလးတဘက္အေၾကာင္းထည့္တယ္
ထည့္ခ်င္ရာထည့္ထားတဲ့ ကဗ်ာႀကီးဟာ ေျမဆြဲအားကေန ရုန္းကန္ပ်ံ ဘုိ႔ ၾကြၾကြ ရြရြႀကီးျဖစ္ေနၿပီ
လြတ္လြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ ကင္းလြတ္ခြင့္ရဘုိ႔ အေရး ဆုိင္းႀကဳိးေတြကုိ ဘယ္သူလာျဖတ္မလဲေတြးတယ္
ပေရာ္ဖက္ဆာ တေယာက္က ေျပာသြားတာက
ကဗ်ာထဲကုိ ထည့္ခ်င္ရာထည့္တဲ့ အုံၾကြမႈႀကီးရဲ႕ အစဟာ ခရစ္ေတာ္မေပၚခင္ကထဲကတဲ့ . .

အဲဒီ အုံၾကြမႈထဲမွာ ေၿမဆြဲအားေၾကာင့္ ၿဖစ္ေပၚလာတဲ့ ရုန္းကန္မႈေတြ

ကဗ်ာ ဟာေန၀င္ေနထြက္ေစာခဲ့တယ္ ကဗ်ာဟာ မုတ္သုန္ေလဦးလုိလည္း
အၿမဲတမ္းခက္ထန္တယ္ အမွန္တရားဆုိတာ ခက္ထန္တာပဲေလ...
အသက္မဲ့ေနတဲ့ အိပ္မက္ေတြ ေၿခာက္ကပ္ေနတယ့္လယ္ေၿမေတြ
တကယ္ေတာ့
အမွန္တကယ္ေတာ့
လူသမုိင္းကုိ ထြန္ယက္ခဲ့တာကဗ်ာပါ...
အသည္းကြဲေနတဲ့ ကဗ်ာဆရာ အရူးတစ္ေယာက္က
အသည္းကြဲ ဖူးသူအားလုံးကုိကုိယ္စားၿပဳသလုိေပါ့
ေတာ္လွန္ေရးမွာက်ဆုံးသြားတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြအတြက္
ကုိယ္ကိုယ္တုိင္ က်ဆုံးခံခဲ့ရသူလည္း ကဗ်ာဆရာပဲ
ကဗ်ာထဲကုိ နာက်င္မႈေတြ ထည့္ခေလာက္ေတာ့
ေကာင္မေလး မင္းၾကဳိက္တဲ့
စေတာ္ဘယ္ရီမိတ္ရွိတ္ေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္ေတာ့ၿဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး
တကယ္ေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္ထဲက လြတ္ေၿမာက္ေရးတုိက္ပြဲ
ဆုိက္ေဘးရီးယားကုိ နယ္ႏွင္ခံလုိက္ရတဲ့ သမုိင္းစာအုပ္တစ္အုပ္လုိ႔
ေအးစက္နက္ရႈိင္းလုိ႔....
မင္းေလ့က်က္ၿပီးၿပီလား
မင္းရုိးသားခဲ့ၿပီးၿပီလား
မင္းၿဖဴစင္ခဲ့ၿပီၿပီလား...
ကဗ်ာကုိဖတ္တတ္ဖုိ႔ မင္းစိတ္အခံက ၿဖဴစင္ဖုိ႔လုိတယ္...
ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေလာကေထာင္ေခ်ာက္ေတြထဲမွာ
မင္းကုိယ္တုိင္ပိတ္မိတဲ့အခါ ကဗ်ာကုိ ဘာေၾကာင့္လုိမလည္းသိမယ္
ကဗ်ာထဲမွာ ဘာထည့္ထားလည္းသိမယ္...
အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒီစာမ်က္ႏွာကုိေက်ာ္ဖတ္သြားလည္းရတယ္...။
ကဗ်ာဟာမင္းအတြက္ ေမ်ာက္အုန္းသီးရ မၿဖစ္ေစနဲ႔...။

ဖုန္းၿမင့္၊ မုိးလႈိင္ည

သူမကုိကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္သည္

Saturday, November 10, 2007

သူမကုိကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္သည္

Posted by မုိးလႈိင္ည at 7:47 PM

လူတုိ႔သည္ဘုန္းတန္ခုိးၾကီး၏
အမ်က္ေဒါသၾကီး၏
အလုိရမၼက္ၾကီး၏
လက္ေလးဖက္၊ ေၿခေလးဖက္၊
ဦးေခါင္းႏွစ္လုံး၊လိင္အဂၤါႏွစ္ခုႏွင့္
ထုိသူတုိ႔သည္…
နတ္ၿပည္သုိ႔တုိက္ခုိက္ရန္ၾကံစည္ေနဘိ
ထုိသူတုိ႔အားနတ္လက္ႏွက္ႏွင့္
တိုက္ခုိက္ေခ်မႈန္းပစ္လုိက္ပါက
နတ္တို႔အားကုိးကြယ္သူမဲ့ေခ်အံ့
ထုိေၾကာင့္လူတုိ႔အား
လက္ႏွစ္ဖက္၊ေၿခႏွစ္ဖက္၊
ဦးေခါင္းတစ္လုံးထက္ၿခမ္း၀က္၍
သူ၊သူမခြဲၿခမ္းေစဟု
ဇုနတ္မင္းၾကီးကဆုံးၿဖတ္ခဲ့သည္။
(ဂရိဒ႑ာရီ)

လူတုိ႔သည္မိမိ၏ေပ်ာက္ေနေသာအၿခမ္း
ကုိရွာေဖြရင္း….
သူဟူေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္ သူမကုိရွာရင္း..

ဘုရားသခင္သည္
လူေယာက်ာၤးသည္တစ္ဦးတည္းမေနေကာင္း
သူ၏အေထာက္အမကုိဖန္ဆင္းဦးမည္ဟု
အၾကံရွိေတာ္မူေလသည္
ထုိေၾကာင့္လူကုိၾကီးစြာေသာအိ္ပ္ၿခင္းၿဖင့္
အိပ္စက္ေစ၍
နံရုိးတစ္ေခ်ာင္းအားထုတ္ယူၿပီးလွ်င္
အသားတုိ႔ေစ့စပ္၍လူမိန္းမအားၿဖစ္ေပၚေစသည္…
ထုိေန႔သည္ဆဌမေၿမာက္ေန႔ၿဖစ္သည္။
(ကမာၻဦးက်မ္း)
မိမိ၏နံရုိးတစ္ေခ်ာင္းကုိ
မည္သုိ႔ေသာအရပ္မွာရွာေဖြရမွန္းမသိခဲ့
သူမ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေန႔ရက္တုိ
အစဥ္အၿမဲရရွိႏုိင္ပါ့မလား…
မိမိနံရုိးအတြက္
ရင္မွနာက်င္ၿခင္းတုိ႔သည္ပုိမုိၿမည္ဟီးႏုိင္ခဲ့ေပသည္။

ခ်စ္သား
ဤသူငယ္မအတြက္က်ေသာ
သင္၏မ်က္ရည္ၿမစ္အသြယ္သြယ္သည္
သမုဒၵရာေလးစင္းထက္ပုိမုိမ်ားၿပားခဲ့ၿပီ
သံသရာအဖန္ဖန္က်င္လည္ၿခင္း၌
နာက်င္ေမွာင္မုိက္ၿခင္းအတိကိေလသာအေပၚ
သင္သည္စြဲလန္းေလာင္ၿမိဳက္ဆဲလား….

မၿဖစ္ၿခင္းတရားဆီသုိ႔
ကၽြန္ေတာ့္သူမႏွင့္အတူသြားခြင့္ရခ်င္မိသည္…
သူမကုိကၽြန္ေတာ္ခ်စ္သည္…
ထုိသုိ႔ေသာ ကိေလသာအားၿဖစ္ေစေသာ
ထုိသူမကုိပဲေၾကာက္ၿခင္းတရားႏွင့္ၿမတ္ႏုိးမိဆဲ….။

မုိးလႈိင္ည

၂၀၀၇ ႏုိ၀င္ဘာက ေရခဲ့ဖူးတဲ့ကဗ်ာေလးပါ

အခုထက္ထိလည္း ေၾကာက္တုန္းပဲမုိ႔ ၿပန္တင္လုိက္တာ...။

မုိးလႈိင္ည ဟု ေခၚဆုိပါရန္

နပုိလီယန္မဟုတ္ဘူး
ကူဗလုိင္ခန္မဟုတ္ဘူး
ဂ်ဴးလိယက္ဆီဇာမဟုတ္ဘူး
ေဂ်ာ့၀ါရွင္တန္မဟုတ္ဘူး
မုိးလႈိင္ညဟုေခၚဆုိပါရန္....

က်န္စစ္သားမဟုတ္ဘူး
နရသီဟပေတ့မဟုတ္ဘူး
သားေတာ္ သီဟသူမဟုတ္ဘူး
ေဖာင္းကားစား ေမာင္ေမာင္မဟုတ္ဘူး
မုိးလႈိင္ည ဟုေခၚဆုိပါရန္....

မင္းေခါင္မဟုတ္ဘူး
ရာဇဓိရာဇ္မဟုတ္ဘူး
တပင္ေရႊထီးမဟုတ္ဘူး
နတ္ရွင္ေနာင္မဟုတ္ဘူး
မုိးလႈိင္ည ဟုေခၚဆုိပါရန္...

မက္ခရာဗိလိမဟုတ္ဘူး
ဟစ္တလာမဟုတ္ဘူး
႔ပုိေပါ့မဟုတ္ဘူး
မီလုိဆီဗစ္မဟုတ္ဘူး
မုးိလႈိင္ည ဟုေခၚဆုိပါရန္

ဦးေလးမဟုတ္ဘူး
မင္းသားၾကီးမဟုတ္ဘူး
ခ်ာတိတ္မဟုတ္ဘူး
ကုိၾကီးမဟုတ္ဘူး
မုိးလႈိင္ည ဟုေခၚဆုိပါရန္

ဂူးဂဲလ္မဟုတ္ဘူး
သရီးဂ်ီအုိင္ဖုန္းမဟုတ္ဘူး
ပေလးစေတရွင္ မဟုတ္ဘူး
ႏုိကီယာမဟုတ္ဘူး
မုိးလႈိင္ည ဟုေခၚဆုိပါရန္...

အာဏာရွင္မဟုတ္ဘူး
ေဟာလိ၀ုဒ္စတားမဟုတ္ဘူး
ရတ္ပ္အဆုိေတာ္မဟုတ္ဘူး
မက္ေဒၚနယ္အစားအစာမဟုတ္ဘူး
မုိးလႈိင္ည ဟုေခၚဆုိပါရန္


မုိးလႈိင္ည

ဇီ၀မ်ဳိးကြဲေတြ ၾကြယ္ေစဖုိ႔

ကဗ်ာက ဆန္းတယ္ဗ်ာ ၿပီးေတာ့.... ကဗ်ာေရးသူကုိ မေဖာ္ၿပႏုိင္ဘူးၿဖစ္ေနတယ္... လူငယ္တစ္ေယာက္ၿဖစ္မယ္ထင္တာပဲ...။

သတိရျခင္း - ရန္ကုန္

စိတ္ကိုင္းဖ်ားေလးေပၚ
သူလာနားပံုက
တစ္သက္ပတ္လံုးၿပန္မေၿပးေတာ့မယ့္

ပံု
ယံုၾကည္ခ်က္ေငြ႕အသက္ေတြနဲ႔
မိုးေတြညိဳ႕လိုက္လာခဲ့ၿပန္တာ
တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးမိုးရာသီ...

တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးရြာထားမွေတာ့
အလြမ္းေတြက အၿပိဳင္းအရိုင္း
ထင္တိုင္းက်ဲေပါက္ေရာက္ေနခဲ့ၿပီေပါ့
ခုမွေတာ့ ..
အိပ္မက္ေတြကိုတစ္စစီသိမ္းထုတ္
ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ယက္လုပ္ထားတဲ့
ရန္ကုန္ကိုပဲ ၿခံဳယူဝတ္ဆင္
ငါ့စိတ္တစၿပင္ကိုငါ ယာယီလံုၿခံဳေစလုိက္ၿပီ။


မေနာ္ဟရီ

သတိရျခင္း - ရန္ကုန္

ငါ့စိတ္ အကိုင္းအဖ်ားေလးေပၚ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ျကီးလာနားေတာ့
သတိရစိတ္ေတြ ေကြးညႊတ္
ငါ့တနဂၤေႏြေတြ မိုးအံုးခဲ့ျပန္တယ္

ျမို႕ထဲလမ္းမေတြက အမွတ္တရ သိမ္းထုတ္ထားဖို႔ ရွည္လ်ား
မိုးေရထဲ လိ္မ္လိမ္မာမာေလး ႏွစ္ျမဳပ္ေနမယ့္ ျမိဳ႕ျကီးေပါ့
ငါ့ရဲ႕ အိမ္လြမ္းနာမွာ မင္းက ဒဏ္ရာအစစ္ပါ ရန္ကုန္

လက္ရိွေျပးလမ္းနဲ႔ တသားတည္းဆိုေပမယ့္
အလြမ္းေတြက ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ရယ္ပါ
ရန္ကုန္ေရ... မင္းဆီမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ငါ့အိမ္မက္ေတြ
တစ္ေန႔ေတာ့ ငါျပန္လာယူမယ္

အခုေတာ့
ပန္းဆိုးတန္း၊ အေနာ္ရထာ၊ ၂၆လမ္းေတြေပၚ
လမ္းေတြေလွ်ာက္ေနခ်င္တယ္
ငါ့စိတ္ကေလးပဲ လႊတ္လိုက္ပါရဲ႕ ရန္ကုန္ရယ္
ေနာက္မွ ေတြ႕မယ္။

စိုင္းေလာ၀္ပိန္း

ႏွစ္ခ်ဳိ႕ေကာ္ဖီ ၂

အခ်ဳိေတြမ်ားလြန္းတဲ့ ဘ၀ကုိ

ငါသိပ္အရသာမေတြ႔ဘူး …..

တတ္ႏုိင္သမွ်ေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္ခါးသက္ထားလုိက္တယ္

ထင္ထားတာထက္ ပုိၿမန္တဲ့အမွန္တရား

ငရဲတံခါးေတြအားလုံးကုိယ့္လက္နဲ႔ကုိယ္ဖြင့္ခဲ့ၾကတာခ်ည္းပဲ

ၿမဳိ႕ေတြပင္လယ္ေတြႏွစ္ကာလေတြ

ေတာင္တန္းလြင္ၿပင္ခ်ဳိင္၀ွမ္း

ရႈခင္းအေသထဲကုိဓားေၿမွာင္ကုိထုိးစုိက္လုိက္ေတာ့

မနက္ၿဖန္ကဗ်ာဟာ ခင္ဗ်ားေမွ်ာ္လင့္သလုိလာမွာမဟုတ္ဘူး…

ၿမဳိ႕၀င္ေၾကးေပးေဆာင္ရန္

တံတားၿဖတ္သန္းခ

လုိင္စင္ရသြင္းကုန္ထုတ္ကုန္လုပ္ငန္း

အမိန္႔ရအေပါင္ဆုိင္

ေနာက္ဆုံးပါမစ္အရဆုံးခန္းတုိင္ေအာင္

လုိအပ္တာထက္ ပုိမုိခါးသက္ေနထုိင္ရန္….

ရွင့္ကုိမခ်စ္ဘူး

ေရေႏြးပူေလာင္ဖူးတဲ့လက္ဟာ

ကဗ်ာကုိေရးတတ္ခဲ့တယ္…

မင္းအနာဂါတ္ကစုိးရိမ္ဖြယ္ရာပဲ

အဲဒီရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးဟာ

ကဗ်ာကုိေရးတတ္ခဲ့တယ္…

ဟဲ့ေကာင္

မိသားစုေတြဆုိနင္ကထုိးထုိးေဟာင္

အဲဒီလုိ အေမေၿပာတဲ့ေကာင္ဟာ

ကဗ်ာကုိေရးတတ္ခဲ့တယ္…

ေရးတတ္ခဲ့တယ္ထင္တဲ့ေကာင္ဟာ…

မနက္ၿဖန္ကဗ်ာကုိ ဘယ္လုိလာမယ္မသိ….

မုိးမိတဲ့ေနစြဲေတြ ပုိမ်ားလာခဲ့တယ္….။

မုိးလႈိင္ည