ငါမင္းကုိလြမ္းမေနဘူး

မင္းကုိလြမ္းရမွာေတာင္
ပ်င္းလုိက္တာ..ေဖေဖာ္၀ါရီရယ္
ရာစုသစ္မွာ ရွားပါးတဲ့
အေလ့က်ေပါက္ပင္ေတြလုိ
စိတ္ေလရာ…..
ၿမင္ၿမင္သမွ် ကဗ်ာဖြဲ႔ေလေတာ့
ေနာက္ဆုံးမင္းအေၾကာင္းေတြ
ေရာက္ေရာက္လာေပါ့…..
ဒါေပမယ့္ငါမလြမ္းဘူး
အခ်စ္ဆုိတာကုိခါးမွာခ်ိတ္ထားတဲ့
လက္ကုိင္ဖုန္းေလာက္စိတ္မ၀င္စားတဲ့
အသည္းႏွလုံးေဟာက္ပက္ကုိ
ေငြေရစက္တစ္ခုနဲ႔အစားထုိးထားတဲ့
ေခတ္ေပၚေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကုိ
ကဗ်ာဆရာဆုိတာ
ကေလကေခ်တစ္မိ်ဳးလုိ႔ထင္မွတ္ထားတဲ့
ပတ္၀န္းက်င္သင္ၾကားခ်က္အရ
ေငြဆုိတာနတ္ဘုရားလုိ႔ကုိးကြယ္ထားတဲ့
မင္းရဲ႔အယူ၀ါဒထဲသိမ္းသြင္းမရလုိ႔
ကဗ်ာဆရာကုိေအာက္တန္းစားပါလုိ႔
အလြယ္တကူမွတ္ခ်က္ေပးခဲ့ဖူးတဲ့
ေဖေဖာ္၀ါရီေရ…….
ငါမင္းကုိလြမ္းေနလ်က္နဲ႔
မလြမ္းဘူးလုိ႔ပဲၿငင္းလုိက္တယ္…။

မုိးလႈိင္ည

ဒီေနလည္းအေမက ငါ့ကုိထပ္ေမြးတယ္

မနက္၆နာရီထုိးၿပီ
သားေရထေတာ့ဆုိေတာ့
ငါ့မွာမက္လက္စအိပ္မက္ၾကီးကုိပစ္ခ်လုိ႔
မ်က္ႏွာသစ္၊ေရခ်ဳိး
ဒီေန႔မွာဘယ္လုိရုိးသားရမလဲ
သားရဲေတြမ်ားတဲ့ေတာနက္ထဲ
ရန္ကုန္ဟာေမွာ္ဆန္ေနတုန္း
ဆီေစ်း၊ဆန္ေစ်း၊ေဒၚလာေစ်း
ကားေစ်းေတြတက္တက္သြားတယ္
လူေတြကေစ်းက်လုိ႔
ငါ့ကုိငါလည္းေရာင္းမရဘူး
အိမ္ကုိလက္ဗလာနဲ႔ၿပန္လာေတာ့
အေမကငါးေလးအုိးကပ္ခ်က္ထားတယ္တဲ့
အဆာလြန္သေဘၤာေလးက
အေမ့ဆိပ္ကမ္းမွာရိကၡာအၿပည့္တင္
ဆင္ၿခင္မႈမဲ့အလြမ္းေတြလႊင့္ထုတ္
ဒီတစ္ေန႔ဇာတ္ရုပ္ကမပီၿပင္ခဲ့ေပမယ့္
အေမ့ ေမတၡၲာစမ္းကေလးနဲ႔
အသက္ရွင္မႈကတစ္ေငြ႔ေငြ႔အူလုိ႔...။

မုိးလႈိင္ည

ၿငီးတြားၿခင္း

ေလယာဥ္ပ်ံမစီးခ်င္ဘူး ငွက္တစ္ေကာင္ပဲ
ၿဖစ္ခ်င္ခဲ့တာ..။
သံစဥ္ေတြအမ်ားၾကီးထဲကမွ
တိတ္ဆိတ္တဲ့ဂီတကုိပဲပုိၿမတ္ႏုိးခဲ့တာ
နည္းပညာေစ်းကြက္မွာေတာ့
ႏွလုံးသားပါတဲ့ရုိေဘာ့ေတြလုိအပ္ေနၿပီ
လူေတြကႏွလုံးသားမဲ့ေနလုိ႔
ေဆးစက္မက်ေသးတဲ့ကင္းဗတ္စေပၚက
ပကတိအရွိတရားတစ္ခုေတြရွိမိေတာ့
ဆုိကေရတီးရဲ႔အဆိပ္ခြက္ကုိ
လုယက္ေသာက္ခ်င္မိတဲ့စိတ္နဲ႔
အိမ္ကုိၿပန္ေရာက္ခဲ့ေပါ့...။

မုိးလႈိင္ည

ကြၽန္ေတာ့္ဆရာ

သူ႔ဒႆေတြရဲ႔စိတ္စုိက္ကြက္ထဲမွာ
ကြၽန္ေတာ္ကေလ့က်င့္ခံေက်ာင္းသား
ႏွလုံးသားကုိသန္႔သန္႔စင္စင္ထားတတ္ဖုိ႔
သူကကြၽန္ေတာ့္ကုိမ်ဳိးပြားယူတယ္…..။
သူ႔စကားလုံးေတြရဲ႔ဓာတ္ၿပဳမႈထဲမွာ
ကြၽန္ေတာ့္အတြက္အလင္းတန္းအသစ္ေတြ
အၿမင္ေတြက်ိန္းရွေလာက္ေအာင္
ကြၽန္ေတာ့္အေတြးအေခၚကေခါင္တယ္…..။
သူ႔နဖူးၿပင္က်ယ္ၾကီးတြန္႔ေကြးလာရင္
ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ဆင္ဆင္ၿခင္ၿခင္ေနတတ္ဖုိ႔
မုန္တုိင္းၾကိဳနိမိတ္ပုံပဲ
ၿပီးရင္သူ႔အေၿမာက္ဆန္ေတြအတြက္
ကြၽန္ေတာ္ခဏခဏပစ္ကြင္းလုပ္ရတယ္….။
ကြၽန္ေတာ္တုိ႔စစ္တလင္းကအၿပိဳင္အဆုိင္ႏြဲၿပီးရင္
ပန္းေတြကအရုိင္းဆန္ဆန္လွတယ္…..။
ေနာက္ဆုံးေတာ့သူ႔ခံတပ္ၾကီးတစ္ခုလုံး
ကြၽန္ေတာ္ကုိလက္လႊဲၿပီး
ဒီတုိက္ပြဲမင္းဆက္တုိက္တဲ့…..
ကြၽန္ေတာ့္မွာေၾကာက္ေသြးမၿပရဲဘူး
သူေမြးခဲ့တဲ့သတၱိမ်ိဳးေတြက
ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာအၿပည့္….။

မုိးလႈိင္ည
(ဆရာေတာင္တြင္ယဥ္မင္းၾကိဳင္သုိ႔ဦးညႊတ္လွ်က္

အလြမ္းမ်ားရဲ႔အိတ္ဖြင့္ေပးစာ

ၿမဴခုိးေတြေ၀ေနတဲ့မနက္မွာ ကံ့ေကာ္ေတြကသူရဲ႔ရနံ႔ေတြနဲ႔
ေႏြဦးကုိပစ္ေပါက္လုိက္တယ္…..။
ၿဖည္းညင္းစြာတုိက္ခတ္လာတဲ့ေလၿပည္ေတြရဲ႔ေနာက္မွာေတာ့
ရြက္၀ါေတြလႈပ္လီလႈပ္လဲ့ေပါ့…..။
အဲဒီလုိနဲ႔မကံ့ေကာ္ကုိသတိရၿခင္းေတြသီးပြင့္လာခဲ့ၿပန္ၿပီ…..။

ဘယ္လုိမွသီးပြင့္ခြင့္မရခဲ့တဲ့ မကံ့ေကာ္နဲ့ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ခ်စ္ၿခင္းကုိ
လြန္ခဲ့တဲ့အတိတ္တစ္ခုမွာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အတူစုိက္ပ်ဳိးခဲ့ၾကဖူးတယ္..။
ရွင္သန္လႈပ္ရွားခဲ့ဖူးတဲ့ရင္ခုန္သံကုိယ္စီနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔မ်က္၀န္းေတြက
အဓိပၸါယ္ၿပည့္စုံခဲ့တာပဲ...မကံ့ေကာ္။

ဘ၀ကုိဘ၀နဲ႔ရင္း၀ယ္ဖုိ႔ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေတြလက္တြန္႔ခဲ့ၾကလုိ႔
ခံစားခ်က္ေဘးဖယ္ၿပီးလူသားၿပီတဲ့၀ါဒလုိက္ေလ်ာညီေထြေနတတ္ၾကတာပဲ
ဘယ္ေတာ့မွၿပန္မရႏုိင္ေတာ့မွသာ သတိရၿခင္းေသတၸၲာကုိမၾကာခဏထုတ္
ဖြင့္ၾကည့္တတ္ၾကေပါ့…..။မသင္ပဲတတ္ခဲ့ရတဲ့ အသက္မကခ်စ္ၿခင္းဆုိရင္မၿမင္ပဲ
သိခဲ့ရတဲ့အသိကအလြမ္းေတြပဲရွိမွာပါ မကံ့ေကာ္……..။ေႏြဦးကေတာ့ဖိတ္စာမပါပဲ
ေရာက္ရွိလာၿပန္ၿပီ…..ကြၽန္ေတာ္ကဘယ္လုိမ်ားႏွင္ထုတ္ၿငင္းဆန္ရက္မွာလဲ
ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာလည္း ႏွလုံးသားကုိထမ္းပုိးထားခဲ့ရတယ္ေလ…..။

ရွင္သန္ခဲ့တဲ့ရာစုႏွစ္ေတြကဆင္ၿခင္မႈေတြနဲ႔အဆိပ္သင့္ခဲ့ရတယ္…..မကံ့ေကာ္
ဘယ္သူ႔မွာတာ၀န္ရွိမွန္းမသိေပမဲ့
ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာေတာ့အိပ္မက္ေတြမရွိေတာ့ဘူး။
တကယ္ေတာ့မကံ့ေကာ္ရယ္ ခ်စ္ၿခင္းဆုိတာၾကယ္တံခြန္လုိပါပဲ……..
ခဏေလးၿမင္ေတြ႔ရဖုိ႔ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေစာင့္စားခဲ့ရၿပီး…….
ကုိယ္ဆီကေက်ာ္ၿဖတ္သြားတဲ့အခါ ဘယ္ေတာ့မွၿပန္မရႏုိင္ဘူးဆုိတာ
ေသခ်ာေနခဲ့ၿပန္ၿပီ…..ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာေတာ့အလြမ္းနဲ႔ရင့္မွည့္ခဲ့တဲ့
ႏွလုံးသားဆုိတဲ့သစ္သီးတစ္လုံး မကံ့ေကာ္စာသုံးဖုိအတြက္တဲ့
ခ်ဳိမခ်ဳိဆုိတာၾကီဳတင္မေၿပာၿပႏုိင္ေပမယ့္ မကံ့ေကာ္အတြက္
သီးသန္႔ၿဖစ္ေၾကာင္းကုိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဘ၀တစ္ခုလုံးကုိ
ေလာင္းေၾကးထားဖုိ႔အသင့္ပါ…….။ဇုခြဲၿခမ္းၿပီးကတည္းက
ကြၽန္ေတာ့္ကုိယ္တစ္ၿခမ္းဟာမကံ့ေကာ္ၿဖစ္လာတာပါ
မကံ့ေကာ္ရင္ထဲကုိၿပန္ေမးၾကည့္ပါ...
ႏွလုံးသားထဲမွာကြၽန္ေတာ္အမည္ရွိေနလိမ့္မယ္…။

ဒါဆုိရင္ေသခ်ာသြားၿပီ
အခ်စ္ဆုိတာေထာင္ေခ်ာက္တစ္ခုသာမဟုတ္ပါေစနဲ႔
ကြၽန္ေတာ္ဆီမွာေႏြဦးနဲ႔အတူလြမ္းေနခြင့္ေတြရွိေသးတယ္………….

မုိးလႈိင္ည

အာဇာနည္မ်ိဳးေသရုိးမရွိ

နတ္ေမာက္ရြာဇာတိတဲ့
အမွန္တရားအတြက္
ဓားထက္ထက္ေတြထြက္တဲ့ေနရာ
သူ႔ေခါင္းကခပ္မာမာ
သူ႔ေသြးကနီေစြးေစြး
ၿပည္ေထာင္စုကုိ သူၿပန္ေမြးခဲ့တယ္
ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္
သူပ်ဳိးခဲ့တဲ့ အပင္ၾကီးလည္း
အတြင္းလိႈက္ပုိးစားလုိ႔
ၿပိဳလဲဖုိ႔လည္းၾကံဳလာၿပီ
ဒါေပမယ့္
မုန္တုိင္းသံၾကားရင္
သူ႔ေသြးေတြ ႏုိးၾကားလာၿပီ
အလင္းေတြနဲ႔ လမ္းၿပ
ၿပည္သူေတြရဲ႕ တေစၦအေၿခာက္ခံရတဲ့ ညေတြကုိ...။

မုိးလႈိင္ည
(ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္အန္တီစုအတြက္ရည္ညႊန္းပါသည္)

၀န္ခံခ်က္။ ။ ေခါင္းစဥ္စာသားသည္ လက္ကမ္းစာေစာင္တစ္ခုမွ ကူးယူအသုံးၿပဳထားပါသည္။

ေတာင္တက္သမား

၆၄ ႏွင္းမႈန္ၾကား
ငါ့သားကြလုိ႔ ၾကံဳး၀ါးခဲ့တဲ့ ေဖေဖအသံ
၂၀၀၄ ေက်ာက္ေတာင္ေတြဆီ ပဲ့တင္ၿပန္လာေတာ့
သား ျပဳတ္က်ေတာ႔မယ္ေဖေဖ။
ေအာင္ပင္သာဆိုတဲ႔
ေက်း႐ြာသခၤ်ိဳင္းကေလးကေန
မိတၳီလာ ကန္ေရျပင္ကို ျဖတ္သန္း
သားကို လွမ္းႀကည္႔လိုက္စမ္းပါ။
ဟိုအရင္
ဆိတ္ဖလူးပင္ေတြႀကားထဲ ေဆာ႔ေျပး
ေဖေဖ႔ေ႐ႊေရာင္အိပ္မက္ကေလးဟာ
ေ႐ွ႕တိုးမရ ေနာက္ဆုတ္မရ
႐ုန္းမရ ကန္မရ
ေျခကုန္လက္ပန္းက်လို႔
ေတာင္တက္လမ္းဟာ
မတ္ေစာက္ျမင္႔မားခဲ႔ပါတယ္။
ေတာင္႔ထားလိုက္
ေတာင္႔ထားလိုက္
ေနာက္ထပ္ျပိဳဆင္းမသြားေအာင္ ေတာင္႔ထားလိုက္
အသက္ေအာင္႔ထားရတဲ႔ ေန႔ရက္ေတြ႐ွည္ႀကာ
လူ႔ဘ၀ဆိုတာ
ဘာမွမဟုတ္ဘူး။
နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး
ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး
ေတာင္ညုိေဒသ
႐ုိးမတိုက္ပဲြမ်ား
ငရဲခန္းမ်ားနဲ႔ လံုးေထြးရင္း
သူေဌးသားဘ၀ကို စြန္႔လႊတ္ခဲ႔တဲ႔ ေဖေဖဟာ
ေနာက္ဆံုး ေခါင္းမာမႈတစ္ခုတည္းသာ ယူေဆာင္နိုင္ခဲ႔ျပီး
ဒီကမၻာႀကီးက ထြက္ခြာမသြားခဲ႔ခင္
မ်ိဳးဆက္အေပၚ ဘယ္ေလာက္အထိ စာနာနိုင္ခဲ႔ပါသလဲ။
ေဖေဖက “အနီ” ဆိုရင္
သားက “အျပာ”
ေဖေဖက “က်ည္ဆန္တစ္ေတာင္႔”ဆိုရင္
သားက “သံလြင္တစ္ခက္”
ေဖေဖက “ေျမပံုတစ္ခ်ပ္”ဆိုရင္
သားက “ကဗ်ာတစ္ပုဒ္”
က်ဆံုးမႈတိုင္းကို ျငင္းဆန္ျပီး
႐ူံးနိမ္႔မႈတိုင္းကို တင္းခံခဲ႔ေပမဲ႔
ေဟာဒီ ညေနခင္းေလးမွာေတာ႔
သားကို ေဖေဖခြင္႔လႊတ္ေပါ႔
သားျပဳတ္က်ေတာ႔မယ္ ေဖေဖ။ ။

မုိဃ္းေဇာ္
(ေသတမ္းစာကဗ်ာစာအုပ္မွ)