ပုံမွန္ေန႔ေလးတစ္ေန႔ပါပဲ…
ကုိယ္တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္
မုိးခ်ဳပ္သြားတာကုိ မသိလုိက္မသိဘာသာ
အလြမ္းဆုိတာလည္း
အဲဒီလုိပဲ မသိလုိက္မသိဘာသာ
နာက်င္သြားခဲ့ရတာပဲ…
နာရီကုိလွမ္းၾကည့္လုိက္
ဒုိင္ယာရီထဲက
ၿပကၡဒိန္မွာအမွတ္အသားေလးလုပ္လုိက္
ၿပီးေတာ့ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း
စီးကရက္ဖြာရင္း
လုိင္းကားေစာင့္ရင္း
ေမ့ေလ်ာ့သြားတာပဲ
အလြမ္းတဲ့ေလ…
တစ္ခါတစ္ေလ
ၿမစ္ဘက္ကၿဖတ္တုိက္လာတဲ့ေလေၿပေတြလုိ
ေအးေအးစက္စက္
တစ္ခါတစ္ေလ
မထင္မွတ္ပဲရြာခ်တဲ့
မုိးလုိရုတ္ရုတ္သဲသဲ
လူဆုိတာကလည္း
ေန႔တဓူ၀ထဲလူးလာေနရတာ
ကားေရွ႕ေလကာမွန္က၀ုိင္ဘာေတြလုိ
တဖ်ပ္ဖ်ပ္လႈပ္ခတ္လုိ႔…
အလြမ္းတဲ့ေလ…
တစ္ခါတစ္ေလ
ရုတ္တရက္ဆပ္ၿပာရည္ၿဖန္းလုိက္သလုိ
ေလးေအးစက္နဲ႔ ၿငိမ္ေနတဲ့အခန္းထဲ
ေလေမႊးဘူးက ရုတ္တရက္ရႈးခနဲထၿမည္သလုိ…
မထင္မွတ္ဘဲနဲ႔
ႏွလုံးရပ္မတတ္အလန္႔တၾကား
ကုိယ္မဖ်ားခ်င္ေတာ့ဘူး
ပုံမွန္ႏွလုံးသားထဲမွာ
ခ်ိန္ကုိက္ဗုံးလုိ
ပုန္းပုန္းမေနပါနဲ႔ အလြမ္းရယ္။
မုိးလႈိင္ည
