Tuesday, October 2, 2012

ေမေမ့ ကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူး..။

 

ဒီစာအုပ္ေလးကုိ Synergy က ကုိသုတက ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ လက္ေဆာင္ ဆုိၿပီးတစ္အုပ္ေပးလုိက္တယ္။ မ်က္ႏွာဖုံးေလးက ဆြဲေဆာင္မႈ အားေကာင္းတယ္ အဘြားအုိတစ္ေယာက္က လူလတ္ပုိင္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ကမ္းေၿခမွ လမ္းေလွ်ာက္ေနတာလည္း ဓါတ္ပုံေလးက အားေကာင္းတယ္လုိ႔ စဥ္းစားမိေနတုန္း… မႏုိင္းႏုိင္းစေနရဲ႕ အေမ့အတြက္စာ ဆုိေတာ့ ထုံးစံအတုိင္းပဲ ရုိးရုိးရွင္းရွင္းေရးဟန္နဲ႔ သူ အင္တာနက္ေပၚက ေကာင္းႏုိးရာရာေလးေတြ စုေရးထားမွာလုိ႔ ထင္မိတယ္ … သူပထမဆုံး စာအုပ္ အေမ့လက္ေရးကုိ ကြၽန္ေတာ္စီစဥ္တာဆုိေတာ့ သူ႔ေရးဟန္ကုိ အလြတ္နီးပါးရေနၿပီ...။ သူ႔စာတစ္ပုဒ္တုိင္းကုိ ကြၽန္ေတာ္ အၾကိမ္၂၀မက ဖတ္ဖူးေတာ့ စိတ္ထဲ သိပ္လႈပ္လႈပ္ခတ္ခတ္ မၿဖစ္မိဘူး…။ ေနာက္ပုိင္း မႏုိင္းႏုိင္းစေန စာအေရးအသားေတြ ပုိေကာင္းလာတယ္ ဆုိတာေတာ့ သတိထားမိတယ္..။ ဆိပ္ကမ္းသာလမ္းနဲ႔ ၃၈ လမ္းေထာင့္က မြန္းဘာကရီမွာ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႔ခ်ိန္းထားလို႔ ထုိင္ေစာင့္ေနရင္း စာအုပ္ကုိ လွန္ၾကည့္မိတယ္ အတြင္းဖုံးထဲက အမွာစာကေန စဆြဲေဆာင္ေတာ့တာပဲ… ကုိရီးယား စာေရးဆရာ တစ္ေယာက္ရဲ႕စာတဲ့ အုပ္ေရ သန္းနဲ႔ခ်ီေရာင္းရတဲ့ အၿပင္ ႏုိင္ငံၿခားဘာသာစကားေတြကုိလည္း ၿပန္ဆုိေနတဲ့စာဆုိေတာ့ နည္းနည္း ထိတ္ထိတ္ၿပာၿပာ ၿဖစ္သြားတယ္…။ ေခါင္းထဲမွာ စဥ္းစားမိသမွ် ကုိရီးယားတစ္ေယာက္ေယာက္ ေရးတဲ့စာကုိ ကုိယ္တစ္ခါမွ မဖတ္မိခဲ့ဖူးဆုိတာပဲ.။ တရုတ္စာေပ အေရွတုိင္းစာေပေတြ အေနာက္တုိင္းစာေပ အေမရိကန္စာေပ ဘာသာၿပန္ စာေပ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဖတ္ဖူးေပမယ့္ ကုိရီးယားစာအုပ္တစ္အုပ္ ဘာသာၿပန္တာကုိ ဒါပထမဆုံးဖတ္မိတာပါ..။ စာအုပ္ထဲက အေၾကာင္းအရာေတြ ၿပန္ေရးၿပခ်င္ေပမယ့္…။ သူ႔စကားလုံးေတြ စာသားေတြ ခံစားဖန္တီးႏုိင္မႈအားေတြကုိ ၿပန္လည္ေဖာ္ၿပႏုိင္ဖို႔ ကြၽန္ေတာ့္၀ါက်ေတြက စြမ္းႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး..။ စာအုပ္ကုိ စလွန္လုိက္ကတည္းက စာမ်က္ႏွာငါးဆယ္အထိ တစ္ဆက္တည္းေခၚသြားပါတယ္…။ အေငြ႔ေထာင္းေထာင္းထေနတဲ့ ေကာ္ဖီက ေအးစက္ၿငိမ္သက္သြားတယ္ စီးကရက္ကၿပာေတာင့္ရွည္ၾကီးေတြနဲ႔ ေဆးလိပ္ခြက္ထဲမွာေသဆုံးသြားတယ္ စာအုပ္ၾကားထဲ ကြၽန္ေတာ္ လိပ္စာကဒ္ေလးညွပ္ၿပီး မ်က္ေတာင္ကုိပင့္ယူ လုိက္ခ်ိန္မွာ ဒီစာအုပ္ၿပီးသြားမွာကုိေတာင္ ႏွေၿမာတဲ့စိတ္ အလုိလုိ ၀င္လာပါတယ္…။  လြယ္လြယ္ကူကူ ရုိးရုိးရွင္းရွင္း ေၿပာရရင္ စာအုပ္က အေတာ္ေကာင္းပါတယ္..။ သားသမီးၿဖစ္ဖူး သူတုိင္း မိဘၿဖစ္မယ့္သူတုိင္း ၀ယ္ယူထားသင့္တဲ့ လက္ဆင့္ကမ္းေပးဖတ္သင့္တဲ့ စာအုပ္ တစ္အုပ္ပါ..။ ဒီစာအုပ္အတြက္ မူရင္းေရးသားသူ Kyung – Sook Shin နဲ႔ မၾကီး ႏုိင္းႏုိင္းစေန၊ Synergy မွ ကုိသုတ တုိ႔ကုိ အထူးေက်းဇူး တင္ရွိပါေၾကာင္း…။

( စာၾကြင္း… ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ အေမနဲ႔ေတာ့ သိပ္မတည့္ပါ... အေမ့အတြက္ ကြၽန္ေတာ္ဟာ လူဆုိးၾကီး ၿဖစ္ေနပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ အင္တာနက္ေပၚမွာ လူၾကဳိက္မ်ားတဲ့ စာသားတစ္ခုလုိပါပဲ… လူဆုိးေတြလည္း တိုးတုိးေလး လိမ္မာခဲ့မွာပဲ အေမ။)

ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္
မုိးလႈိင္ည


လတ္ဆတ္ျခင္းကို သစ္ရြက္မ်ား မစြန္႔ထုတ္ ႏိုင္ေတာ့ၿပီ

-->


နက္ျဖန္ခါကို ငါတို႔ဘယ္လိုပိုင္မလဲ
လႊသြားမ်ား သစ္ပင္ကိုျဖတ္တယ္
လတ္ဆတ္ျခင္းကို သစ္ရြက္မ်ား မစြန္႔ထုတ္ ႏိုင္ေတာ့ၿပီ
ပန္းေတြလည္း မပြင့္ႏိုင္ေတာ့
ဝတ္မႈန္ေတြလည္း မကူးေတာ့
ေက်းငွက္ေတြ ေတးမဆိုေတာ့
ျမက္ခင္းေတြ မစိမ္းလန္းေတာ့
လူေတြဟာ အရပ္ပုလာ
အေၾကာေရာဂါနဲ႔ ေခါင္းေတြဟာ တဆတ္ဆတ္ညိမ့္တတ္လာ
လြမ္းတဲ့အခါ သတိရစရာ မိုနာလီဇာမရွိ
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ နားရြက္ျဖတ္မယ့္ ဗင္းဆင့္လည္း မရွိ
မီးကိုခိုးယူေပးသူ ပရိုမီးသီးယပ္မရွိ
ပရိုမီးသီးယပ္ကို ကယ္တင္သူ ဟာက်ဴလီမရွိ
ပုခံုးနဲ႔ထမ္းေပးမယ့္ အက္တလတ္မရွိ
လက္တစ္ခ်က္လႈပ္တိုင္း လူေတြကို ရင္သပ္ရႈေမာေစတဲ့ တိုက္ဂါးဝုဒ္လည္းမရွိ
ရင္ကိုေကာ့ေပးရဲသူ ဦးဘိုးလိႈင္မရွိ
ကၽြဲရဲ႕ေက်ာေပၚက မွက္ရဲႀကီး ဆိုကေရးတီးလည္း မရွိ
မယ္စၾကာဝဠာမရွိ
အိုင္းစတိုင္းမရွိ
ခ်ိဳက္ေကာစကီးလည္းမရွိ
အေမွာင္ေၾကာက္တဲ့ အက္ဒီဆင္မရွိ
ေတာပုန္းႀကီး ေရာ္ဘင္ဟုမရွိ
ဒီလူေတြ မရွိတာ ၾကာခဲ့ၿပီပဲ
ဘယ္ႏွႏွစ္ေတာင္ ရွိသြားၿပီလဲ...?
ဘယ္ႏွႏွစ္ေတာင္ ရွိသြားၿပီလဲ...?
ဘယ္ႏွႏွစ္ေတာင္ ရွိသြားၿပီလဲ...?
လတ္ဆတ္ျခင္းကို သစ္ရြက္မ်ား မစြန္႔ထုတ္ ႏိုင္ေတာ့ၿပီ။


N. လက္ဆင္း
03 March, 2009


Saturday, September 29, 2012

ကုိယ္ပုိင္ဘလက္ဟုိး


ဘာမွ မထူးၿခားေသးဘူး ဇာတ္ညႊန္းက ကုန္ေနၿပီ ..။ စာသားေတြက တ၀ဲလည္လည္ထဲမွာ သန္းေခါင္ထက္ နက္တဲ့ညေတြ … ။ ၿပီးေတာ့ လက္ၿပႏႈတ္ဆက္သြားသူေတြ  ေအာ္သံေခၚသံေတြၾကား … ကုိယ္ဘလက္ဟုိးေလးကုိေတာ့ ကုိယ္မပုိင္ သင့္ဘူးလား  ေက်ာက္ခ်ထားတဲ့ ေကာ္ခုံပုေပၚမွာ လက္ဖက္ရည္က်စိမ့္ တစ္ခြက္ အလင္းၿဖဴၿဖဴ ေရႊၿပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တုိင္းေ၀းနဲ႔ ကုိယ္တည္ၿငိမ္ေနလုိ႔ရတာပဲ..။ အိမ္မၿပန္ေသးဘူးလား ဘယ္သူမွမေမးမယ့္လမ္းမွာ ၿပန္စရာအိမ္ေတြ ကုိယ့္ဘ၀ထဲမွာ ထည့္မထားလုိ႔ အဲဒီတာ၀န္ေတြ ကုိယ္ထမ္းေဆာင္ေနစရာ မလုိဘူးေလ..။ ဘ၀မွာ ဘာမွမရွိပဲ ေနလုိ႔ရတယ္ဆုိတာ အရာရာရွိခ်င္ေနတဲ့ လူေတြကမယုံဘူးေလ..။ နာရီတစ္လုံးကုိ အင္းယ်ားကန္ထဲ လႊင့္ပစ္ခါနီးက တစ္ေယာက္ေမးဘူးတယ္ နာရီက အေကာင္းၾကီးကုိ…။ ဒါေပမယ့္ ငါအသုံးမလုိေတာ့ဘူးေလ ဆုိေတာ့ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ဟာသလုိ ၾကားတဲ့သူက မရယ္ရဘူးတဲ့..။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့… တစ္ခါတည္းေလေနတာ ႏွစ္သုံးဆယ္ၾကာၿပီ…။ ဘာမွမခံစားရဘူး… ဆုိတဲ့ကဗ်ာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကုိ ေပးလုိက္တဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ တစ္အုပ္ ေနာက္ေက်ာမွာ ပါသြားတယ္.. ။ ကုိယ္လည္း ၿပန္ခံစားခ်င္လုိ႔ မရေတာ့ဘူး..။ ဘ၀က ကဗ်ာထဲကလုိ ေပ်ာက္ဆုံးသြားတာမ်ဳိး ကဗ်ာက ဘ၀ထဲမွာေပ်ာက္ဆုံးသြားတာမ်ဳိး ေလာကၾကီးက ခပ္ဆင္ဆင္ရယ္ပါ..။ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ တခ်ဳိ႔သူငယ္ခ်င္းေတြလုိ ဓါတ္ပုံေတြခ်ည္း ေလွ်ာက္ရိုက္ခ်င္ေနတာ..။ ကုိယ္ပ်င္းပ်င္းရွိတုိင္း စကားလုံးေတြ အမ်ားၾကီး ခ်မေရးခ်င္ဘူးေလ..။ အြန္လိုင္းေပၚက ေနရာလြတ္ေလးရွိယုံ ကုိယ္လည္း လူကုံတန္လုပ္လုိ႔ ရတာပဲ .. အႏုပညာေလး ဖန္တီးလုိက္ လူမႈကိစၥေလးေတြ ၀င္ေရာလုိက္..။ ဘာရယ္မဟုတ္တဲ့ အတုိင္း ကုိယ္ေသသြားရင္ အဲဒီပါတ္စေ၀ါ့ေတြ ဘယ္မွာ သြားပစ္ထားမလည္း..။ အေမြးစားအေမြခံေတြလည္း မွန္ကန္မွားယြင္းတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ ႏွစ္ေပါင္းၾကာရင္ေတာ့ ရတနာသုိက္ ၊ ဒါမွမဟုတ္ ရတနာအမႈိက္..။ တကယ္ဆုိ ကုိယ္အတြက္ ကုိယ္ပုိင္ ဘလက္ဟုိးေလး ပဲ လုိခ်င္တယ္ …ကုိယ္ တိတ္တိတ္ေလး ထြက္သြားခ်င္တယ္… ၿပီးေတာ့ လူေၿခတိတ္ခ်ိန္မွၿပန္လာ…။ ဘယ္သူနဲ႔မွ ႏႈတ္ဆက္ၿပဳံးၿပစရာ မလုိဘူး.. ေနေကာင္းလား ထမင္းစားၿပီးၿပီလား မလုိတဲ့ အေနအထားမ်ဳိး..။ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ ဓါတ္ပုံဟာ ကုိယ္မဟုတ္ဘူး အဲဒါ ဂ်ိမ္းဂ်ဳိက္..။ အခု ကုိယ့္ရင္ထဲမွာ ပုိင္စုိးေ၀ရဲ႕ ေတာက္တဲ့ေတြ ေအာ္ေနတယ္..။ လိပ္စာကဒ္ကုိ စာအုပ္ၾကားထဲညွပ္ထားလုိက္တယ္…။ ဟုိေရွ႕  မွာကုိၿဖဳိးလာေနတယ္..။

မုိးလိႈင္ည

Thursday, September 20, 2012

ကမာၻၾကီး မရွိေတာ့တဲ့ စစ္ပြဲ

-->





မာရီယာေရ
စာေရးလုိက္တယ္
စစ္ပြဲေတြ မရွိတဲ့  ကမာၻကုိ ငါတုိ႔မတည္ေဆာက္ႏုိင္ရင္
ကမာၻၾကီး မရွိေတာ့တဲ့ စစ္ပြဲ ကုိ ငါတုိ႔ကေလးေတြ ရင္ဆုိင္ရလိမ့္မယ္..။

မာရီယာေရ
ခ်စ္ၿခင္းနဲ႔မာေက်ာတဲ့ ႏွလုံးသားလုိ…
ငါတုိ႔ လူသားအခ်င္းခ်င္း နာက်င္မႈနဲ႔ဆုံးရႈံးေနရတယ္

မာရီယာေရ
ငါမင္းဆီကုိ စာေရးလုိက္တယ္…
ဒီစာဟာ ခက္ထန္တဲ့ေဒါသေတြၾကားက
မ်က္ရည္တစ္စက္လုိ ခက္ခက္ခဲခဲ မင္းဆီေရာက္လာရတာ

မာရီယာေရ
ငါမင္းဆီကုိ စာေရးလုိက္တယ္
မုန္းတုိင္းနဲ႔ ငလ်င္ၾကား ငိုသံေတြေစးကပ္ကုန္တဲ့အထိ
ငါတုိ နာက်င္မာေၾကာမႈေတြနဲ႔ ၿပဳိလဲခဲ့ရတဲ့စာေလ

မာရီယာေရ
ငါမင္းဆီစာေရးလုိက္တယ္ …
မုန္တုိင္းနဲ႔ လႈိင္းလုံးၾကားက ကမ္းေၿခေပ်ာက္အနာဂါတ္ေတြနဲ႔အတူ

မာရီယာေရ…
မင္းဆီကုိ ကမာၻအရပ္ရပ္က စာေတြေရာက္လာၿပီေပါ့…
ဘယ္ေနရာမွာမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရ အတည္တက်မရေသးဘူး မာရီယာ
ႏူးေယာက္ၿမဳိ႕ၾကီးကေန ၃၈ မ်ဥ္းၿပဳိင္ေဘးက ေက်းရြာေလးေတြအထိ
ဂ်ာဗားကမ္းေၿခကေန အာဖရိကဦးခ်ဳိအထိ…
စစ္ပြဲေတြ မၿပီးေသးဘူးမာရီယာ

(စစ္ပြဲေတြ ၿပီးရင္ အိမ္ၿပန္လာမယ္ မာရီယာ စကၠဴေလွကေလးေတြ ေခါက္ၿပီး
ကမ္းေၿခတစ္ေလွ်ာက္လုံး ခရုခြံ႔လွလွေလးေတြ ေကာက္ၾကရေအာင္ ေလထဲမွာ ကေနတဲ့
မင္းဆံႏြယ္ဖ်ားေလးေတြ ဖမ္းဖုိ႔ ဖေယာင္းတုိင္ လွလွေလးေတြထြန္းၿပီး အုိမီဂါ
ပုံစံလွီးထားတဲ့ သခြားသီးေလးေတြနဲ႔ ၀ုိင္ခ်ဳိခ်ဳိနဲ႕ တေယာသံေအးေအးေလးေတြ
နဲ႔... ငါကဗ်ာစာအုပ္ ဖတ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေတာ့ မေႏွာင့္ယွက္နဲ႔ မာရီယာ...။
ဒါေပမယ့္ ငါစုိးရိမ္တာကေတာ့ စစ္ပြဲဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မၿပီးေတာ့မွာပဲ..။
အကယ္လုိ႔ စစ္ပြဲေတြ ၿပီးရင္ေတာ့ ငါအိမ္ကုိ ဆက္ဆက္ၿပန္လာပါ့မယ္ မာရီယာ...
မင္းနဲ႔ အတူ ငါဆုိက္ကပ္မယ့္ ကမ္းေၿခေလး ၿပာက်မေနဖုိ႔လည္း
ငါဆုေတာင္းေနရတယ္...။ ခ်စ္ေသာမာရီယာ စစ္ပြဲေတြၿပီးဆုံးသြားဖုိ႔
ငါနဲ႔အတူဆုေတာင္းေပးပါ...။)

ေၿမာက္ဘက္ ဧ၀ရတ္ကေန အေနာက္ဘက္ကမ္းေၿခအထိ
အထိကရုဏ္းေတြ မၿငိမ္းေသးဘူး မာရီယာ…
ပဋိပကၡေတြ ၿငိမ္းခ်မ္းသြားရင္ လက္ႏွက္ေတြဖ်က္သိမ္းရမယ္
လက္ႏွက္ေတြက ပဋိပကၡေတြကုိ ၿပန္ဖန္တီးမွာဆုိးလုိ႔ …

မာရီယာေရ…
ငါအိမ္ကုိၿပန္ေရာက္ပါ့မလား…
ငါၿပန္မေရာက္ခင္ရင္လည္း ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းဆုေတာင္းပါ
ၿပီးေတာ့ ကေလးေတြကုိ သင္ၾကားပါ
 စစ္ပြဲ မရွိေတာ့တဲ့ ကမာၻ
ကမာၻၾကီး မရွိေတာ့ စစ္ပြဲ…
ဘယ္အရာက ၾကာက္စရာေကာင္းမလည္း ဆုိတာ…

မာရီယာေရ…
ငါ အိမ္ကုိၿပန္ေရာက္မယ္လုိ႔ပဲ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိရွိ ငါအသက္ရွင္တယ္…
လူသားတုိင္းလည္း အိမ္ၿပန္ေရာက္ၾကပါေစလုိ႔…။
အဲဒါဆုိ
စစ္ပြဲ မရွိေတာ့တဲ့ ကမာၻကုိ အနာဂါတ္မွာ ငါတုိ႔ ကေလးေတြ ပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ၿပီေပါ့…။

မုိးလႈိင္ည





Monday, September 17, 2012

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသံစဥ္


ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စစ္ပြဲကုိ ခဏရပ္ပါ ကဗ်ာကုိ အဆုိေတာ္ 2fish&5 က သံစဥ္သြင္းၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္အၿဖစ္ ၿပဳလုပ္ထားပါ..ေအာက္ပါလင့္ခ္မွာ ေဒါင္းလုပ္ဆြဲၿပီး နားဆင္ႏုိင္ပါၿပီ..။


ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္
မုိးလႈိင္ည

“ခွေးကလေး ကောက်ကောက်”

ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...