နှစ်ချို့ကော်ဖီ

Thursday, August 9, 2007

ညေနခင္းသတင္း

ပင္မလာအင္ဒါဆင္ရဲ႔ ရင္သားတစ္စုံေၾကာင့္
အထက္တန္းစား ကမၻာၾကီးပုိမုိ ပူေႏြးလာပုံရတယ္
ဟစ္တလာကုိ ဇာတ္လုိက္ထင္တဲ့ငနဲကထင္တယ္
မွန္ကြဲစေတြက ရင္ဖြင့္ၿပလုိက္ေတာ့
သူရဲေကာင္းတုိ႔ေခတ္ဆုိတာ
ကမၻာေပၚ မုိးၾကီးအၿပင္းအထန္ ရြာသြန္းေနတဲ့ေခတ္ကလား
ငါတုိ႔ ရုိးတြင္းၿခင္ဆီေတြဟာ
ပူေဆြးမႈတစ္၀က္ သတၠိတစ္၀က္နဲ႔
မုိးၾကိဳးထိမွန္ထားတဲ့ ေအာင္ပြဲရႏွလုံးသားေတြကုိ
စူပါမတ္ကက္ၾကီးေတြေရွ့ ေရာက္တဲ့အထိ
ထမ္းထုတ္လာၾကတယ္။
ယမမင္းရဲ့ ရက္(စ္)ေတာရန္႔ေတြထဲမွာ
ငါတုိ႔ဟာ ကဗ်ာအစုိဓာတ္နဲ႔ ႏုိးၾကားေနၾကတယ္။
ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ့ လက္နဲ႔ ဓားကုိင္ထားသူ
အုိ အမွန္တရား
အလုပ္လက္မဲ့စက္ရုံေတြက
ဘာေတြထုတ္လုပ္လုိက္ပါသလဲ
ေသေနတဲ့မ်က္၀န္းေတြ
ကတုန္ကယင္လက္ေတြ
ဘိန္းစားတစ္ေယာက္ရဲ႔သမ္းေ၀မႈမ်ဳိး
ဒါေတြပဲ ၿဖစ္မွာေပါ့။
(၂၁)ရာစုကိုနမ္းၾကေတာ့မယ့္ အေလအလြင့္ေတြဟာ
သိပၸံပညာရဲ႔ေခြးသြားစိတ္ေတြၾကားမွာ ကပ္ပါရင္း
မ်ဳိးဆက္သစ္ကမ္းရုိးတမ္းေတြဆီ ဆုိက္ကပ္လာၾကၿပီ။
အစာအိမ္ေဟာင္းေလာင္း ေကာက္ရုိးေတြကေတာ့
ကမၻာ့ပတ္၀န္းက်င္က်င္ထိန္းသိမ္းေရးေန႔ကုိ
အူေတြအေခြလုိက္ဆြဲထုတ္ၿပီး က်င္းပခဲ့ေလတယ္။
ငါတုိ႔ အရုဏ္ဦးဟာ ငါးေသတၠာဘူးထဲမွာ ရွိလား
အခ်စ္ေရ
ငါတုိ႔ရဲ႕အရုဏ္ဦးဟာ ငါတုိ႔မစားရေသးတဲ့
ရက္လြန္ငါးေသတၠာဘူးထဲမွာ။ ။
မုိဃ္းေဇာ္

Tuesday, August 7, 2007

ေမြးေန႔

အမွတ္တရရွိေနၾကပါ
ေသၿခင္းတရားဆီသြားေနတဲ့ခရီး
အခုမုိင္တုိင္အမွတ္-၂၅
ေအာင္ၿမင္နာက်င္စြာၿဖတ္သန္းၿပီးစီး
သြားခဲ့ေပါ့...
မွားစရာရွိေတာ့မွားခဲ့တယ္
သြားစရာရွိေတာ့သြားခဲ့တယ္
အခုေတာ့
လမ္းခုလတ္မွာပဲ
ကုိယ့္ဒဏ္ရာေတြကုိ
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသရုပ္ၿပတင္ဆက္ရင္း
လူ႔ဘ၀ကုိမပ်င္းရေအာင္
ေလာကဓံရွစ္ပါးကုိ
ရာသီလုိက္မွီ၀ဲရင္း
ေမေမရယ္
ကၽြန္ေတာ္ဆုိးသြမ္းေနဆဲဆုိရင္ေတာင္
မလြတ္ကၽြတ္ေသးတဲ့ေတးသြားတစ္စနဲ႔
ေမေမ့ကုိတုိင္တည္ရြတ္ဆုိခဲ့ပါတယ္
ေမြးေန႔တဲ႔
ေမေမေပးခဲ့တဲ့ရွင္သန္ေနမႈပါပဲ...

မုိးလႈိင္ည

ေမွာ္သားမီးလွ်ံ

လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ေက်ာက္ထြင္းရာဇ၀င္
အပီၿပင္ဆုံးၿဖစ္ေစမယ့္
ေဟာဒီစကာလုံးမ်ားရဲ႕လမ္းမဟာ
ခံစားခ်က္ေတြကုိကုိယ္စားၿပဳဖက္တြယ္ခဲ႔
၉၀ လြန္လူငယ္ေတြဟာ
သူ႔ယဥ္ေက်းမႈမွာ ထြန္းကားခဲ့ဖူးတယ္။

ဖယ္ေပးလုိက္ၾကစမ္းပါ
မာန္နတ္ရဲ႔အတြင္းသားကုိ
လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲစားေသာက္ဖုိ႔အတြက္
ေမွာ္သားမီးလွ်ံ ခရီးထြက္သြားၿပန္ၿပီ။

ေမ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ေသဆုံးေနသူေတြရဲ႔
လမင္းကင္ဆာကုိကုစားဖုိ႔
ေမွာ္၀င္ေနတဲ့စကာလုံးေတြနဲ႔
သူကုိယ္သူအေလာင္ကၽြမ္းခံခဲ့တဲ့
ေမွာ္သားမီးလွ်ံ
ကာလနဲ႔အာကာသကုိပါ
ကူးစက္ေလာင္ကၽြမ္းေစခဲ႔ၿပီ…။

ေမွာ္သားမီးလွ်ံ=တာရာမင္းေ၀ (ကၽြန္ေတာ္ည့ံခဲ့ရင္ ခြင့္လႊတ္ပါအစ္ကုိ)

မုိးလႈိင္ည

Sunday, August 5, 2007

ပူေဖာင္းကြဲသူ

ဟုိတုန္းကေတာ့ပူေဖါင္းေလးေတြလုိ ၿဖဴေမြ႔ပါးလ်ား
အဲဒီ ေႏြရာသီေလးကုိ ဘယ္သူမွခုိးမစားခဲ့ၾကဘူး။

ၿမိဳ႔ကေလးရဲ႔ရင္ဘတ္ကုိ ၾကယ္သီးဖြင့္ၿပီးၾကည့္လုိက္ရင္
တိမ္ေတြကုိဘယ္ေတာ့မွ တြန္းမလွဲတတ္တဲ႔ေကာင္းကင္
ၿမင္ရတယ္။

ေနာက္ေတာ့လည္း
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကၽြတ္ကၽြတ္ရြရြေ၀းကြာသြား
ဘ၀သံသရာဟာ သီခ်င္းထဲကလုိ
ရထားၾကီးမဟုတ္ေတာ့ဘူး
အကုိင္းခ်င္းမတူေပမယ့္ ဒီအတုိင္းပြင့္ၾကလိမ့္လုိ႔
ကၽြန္ေတာ္ထင္မွတ္မွားခဲ့။

ၿမိဳ႔ကေလးကုိသတိရမိတဲ့တစ္ေန႔မွာ
ကုိယ့္ကုိုိယ္ကုိ သတိမရတဲ့
နယ္လြန္သားေတြ ၿပန္လည္ဆုံေတြ႔ၾက
ေမေမရယ္
ပူေဖာင္းကုိမန္းမႈတ္သလုိ မႈတ္ခဲ့မိတဲ့အတြက္
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ၀လုံးတစ္လုံးစာ စိမ့္ၿပီးရွက္ခဲ့ရေပါ့။

အဲဒီမွာ
တခ်ဳိ႔ဟာ ရယ္သလုိေမာသလုိ အေမွာင္ပြက္ပြက္ထ
တခ်ဳိ႔က်ေတာ့လည္း
လိမ္မာပါးနပ္လြန္းတဲ႔ အလင္းတန္းၾကီး အၿမွီးႏွစ္ခြနဲ႔။

ေမေမ
အားလုံးက မမွားရေအာင္
ကၽြန္ေတာ္ကပဲ မွားေပးလုိက္ပါတယ္။
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အဲဒီပူဖာင္းေလးကုိ အသစ္ၿပန္မႈတ္ဖုိ႔
နက္ၿဖန္ခါမွာၿမိဳ႔ကေလးဆီ
ကၽြန္ေတာ္ဆက္ဆက္ၿပန္လာမယ္….။

တာရာမင္းေ၀

Saturday, August 4, 2007

ေမ်ာ္လင့္ဆဲအိပ္မက္

ရာစုသစ္မနက္ခင္းမွာ
ေမတၲာတရားဟာႏုိးထဖုိ႔မၿဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးလား
လွ်ပ္စီေၾကာင္းပတ္လမ္းေပၚမွာက
စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့ေၾကာင္ပ်င္းေတြ
ေမာ္နီတာကုိေငးရင္းနဲ႔
ခလုတ္တစ္ခုႏွိပ္မိတာနဲ႔အမိန္႔တစ္ခုက်လာမယ္
ခ်စ္ၿခင္းတရားနဲ႔စပ္ယွက္စရာမလုိတဲ့
ဖန္ေပါင္းေခ်ာင္ထဲကသေႏၶသားေတြ
စိတ္ရႈပ္ေထြးေနၾကသလား
နယူးေယာက္တံဆိပ္နဲ႔တီရွပ္ေအာက္မွာက
ဘာကုိမွမခ်က္လုပ္ရေသးတဲ႔
အစာအိမ္အသစ္စက္စက္တစ္လုံး
အာဖရိက ကေလးငယ္ေတြရဲ႔မ်က္၀န္းမွာ
ေပါင္မုန္႔ဆုိတာစားစရာဟုတ္မဟုတ္
မေသခ်ာဘူး...
မေမြးခင္ထဲကေသမိန္႔က်သလု
HIVပုိးကပါလာၿပီးသား
အုတ္နံရံတုိင္းမွာကက်ည္ေပါက္ရာခ်ည္းပါပဲ
ေဘဘီလုံေရွးေဟာင္းၿမဳိေတာ္ၾကီးကၿငီးတယ္
ရာစုသစ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုိတာ
အႏူၿမဴစီမံကိန္းကုိယ္စီနဲ႔
လူခႏၶာကုိယ္ဟာခ်ိန္ကုိက္ဗုံးတစ္လုံးဆုိရင္
ငရဲက်သြားတဲ့ေကာင္းကင္ဘုံအတြက္
ငါတုိ႔ဆုေတာင္းပြဲက်င္းပရေတာ့မယ္...
ကမၻာေၿမၾကီးစစ္မက္ေဘးမွကင္းေ၀းပါေစ....။

မုိးလႈိင္ည

Thursday, August 2, 2007

တကၠဆတ္ည

တစ္ညေတာ့
ရုန္႔ရင္းဆန္ခတ္ၿဖစ္ေနတဲ့
အဇၩတၱကုိရစ္သမ္ညွိဖုိ႕
တကၠဆတ္ဆုိတဲ႔ယမကာဆုိင္မွာ
ရိန္ဂ်ားတစ္ေယာက္လုိထုိင္မိခ်ိန္
ေၿခာက္လုံးၿပဴးမရွိေပမယ့္
အားလုံးရဲ႕အၾကည့္မွာ
ၿမင္းရုိင္းတစ္ေကာင္ရဲ႔မာနေတြရွိတယ္...
ၾကယ္ေတြကုိေက်ာက္ဆူးၾကိဳးနဲ႔ဆြဲခ်ေနတဲ့
တက္တက္ၾကြၾကြလူငယ္တစ္ေယာက္ရွိတယ္
ပေလတုိရဲ႔သမၼတႏုိင္ငံအေၾကာင္း
ေထာင္းလေမာင္းေၾကေအာင္
ရြတ္ၿပတတ္တဲ့အဘုိးအုိရွိတယ္
ၿပဴတင္းမေဖါက္ထားတဲ့နံရံကုိ
ေၿခကန္ဖုိ႔ၾကိဳးစားေနသူေတြရွိတယ္
ေပါင္မုန္႔နဲ႔၀ုိင္အတြက္
ေကာင္းကင္ဘုံနဲ႔အၿငင္းအခုန္လုပ္တတ္သူေတြရွိတယ္
အဲဒီညမွာ
ကြၽန္ေတာ္ကကုိယ္႔အတၠကုိယ္ၾကဳိးကြင္းပစ္ဖမ္းၿပီး
ေဒသထြက္၀ီစကီေသာက္ခ်လုိက္ေတာ့
ရာစုသစ္ကရင္ရုိးတေလွ်ာက္
ပူၿပင္းရွတစြာစီးဆင္းသြားခဲ့တယ္...။

မုိးလႈိင္ည
(မေဟသီမဂၢဇင္း၊ဇန္န၀ါရီ၊၂၀၀၇)

ကဗ်ာကုိဘာသာစကားဖြဲဆုိလုိ႔မရတဲ့အခါ

ကင္းဘတ္စေပၚအေရာင္ေတြပက္ခ်လုိက္ဖုိ႔က
ထုေတြထည္ေတြမ်ဥ္းေတြ
ငါဘယ္လုိ႔မွနားမလည္ႏုိင္တဲ့
ကာလာသီ၀ရီေတြ...
ခံစားခ်က္ကုိလမ္းဆုံလမ္းခြေတြမွာ
ေပါက္ကြဲေအာ္ဟစ္ဖုိ႔
ဒါဒါေတြေလာက္လည္းငါမရဲရင့္ဘူး

ၿမင္ၿမင္သမွ်အတုအေယာင္ေတြၾကား
ငါ့ကုိအႏွစ္သာရတစ္ခု
အစစ္အမွန္တစ္ခုေလာက္ေၿပာၿပစမ္းပါ
ေဖေဖာ္၀ါရီ
မင္းရင္ထဲကအမွန္တရားတစ္ခု
မင္းႏႈတ္ခမ္းကဖြင့္အန္ဖုိ႔ခက္ခဲေနလား
အက်ဳိးအၿမတ္အတြက္
မင္းတုိ႔ကမခ်စ္ပဲလည္းအတူေနလုိ႔ရတယ္
အဆင္မေၿပရင္လမ္းခြဲဖုိ႔လည္း၀န္မေလးဘူး

မင္းတုိ႔အားလုံးက
ဘုရားသခင္ဖန္ဆင္းထားတဲ့
ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာကုိမကုိးကြယ္ပဲ
မင္းတုိ႔ဖန္ဆင္းထားတဲ့ေငြေၾကးကုိ
ကုိးကြယ္တယ္
မင္းတုိ႔အားလုံးဘာသာမဲ့ေတြခ်ည္းပဲ

ၿပီးဆုံးေတာ့ငါကပဲအားလုံးကုိ
ခြင့္လႊတ္ေပးရမလား
ရုိးသားၿဖဴစင္မႈေတြနိဂုံးခ်ဳပ္အဆုံးသတ္သြားတဲ့အခါ
စကားလုံးေတြကခံစားခ်က္ကုိ
အၿပည့္အ၀မေဖာ္ၿပႏုိင္တဲ့အခါ
ငါ ကဗ်ာကိုဘာသာစကားနဲ႔မဖြဲ႔ဆုိခ်င္ေတာ့ဘူး..။

မုိးလႈိင္ည