Pages

Wednesday, August 24, 2011

ညီမေလးရယ္..


ကမာၻၾကီးကလည္း တိမ္းေစာင္းေနတုန္းပဲ

အရင္ကလမ္းေဟာင္းေလမွာ

မုတ္သုန္ေတြစိုစြတ္

ငါခ်စ္တဲ့ ၿမဳိ႕ မွာ တိမ္မည္းေတြ

က်ပ္မီးစြဲညႈိ႕တက္ေနတုန္း…

တစ္ခါတစ္ခါ စိတ္ပူတယ္

အရင္ကလုိ ညီမေလးနဲ႔ ၿပန္လာဖုိ႔ အေၾကာင္းေတြ

သိပ္မေၿပာၿဖစ္ေတာ့ဘူး..

ညီမေလးကပဲ ေအးစက္လာတာလည္း

ကုိယ္ကပဲ စိတ္လက္ေတြ မစိမ္းစုိေတာ့တာလား

ဘ၀ဟာ တစ္ခါတစ္ေလ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္

ခ်ိနဲ႔တတ္တယ္

လူရာမ၀င္ခ်င္လုိ႔ အၿပင္ဘက္ထြက္ၿပီး ကဗ်ာေရးတယ္

အဲဒီအခ်က္ကပဲ …

ညီမေလးနဲ႔ေ၀းဖုိ႔ သက္ေသၿပခ်က္ေကာင္းေကာင္း

ညီမေလးသိလား…

ငယ္ငယ္ကလုိ ဘုရားေပၚေရာက္တုိင္း

ေခါင္းေလာင္းမထုိးေတာ့ဘူး…

ငယ္ငယ္က ညီမေလးကုိပန္ေပးဖူးတဲ့

စပါယ္ေတြေ၀ေနေတာ့ …

ဘုရားမွာပဲ လႈလုိက္တယ္ ဘာဆုမွေတာ့

မေတာင္းၿဖစ္ေတာ့ဘူး…

ကုိယ္စိတ္ကူးေလးနဲ႔ ကုိယ္ေၿခာက္ေသြ႔ေနလုိက္တယ္

ငယ္ငယ္တုန္းကလုိ ညီမေလးလည္း ပန္းခ်ီကားေတြ

အခ်ိန္ေပး စုိက္ၾကည့္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး

ကုိယ္တစ္ခါတစ္ေလ ပန္းခ်ီဆြဲၿဖစ္ေနေသးတယ္…

ကုိယ္စိတ္ကူးေတြ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ နံရံတခ်ဳိ႕ဟာ

ဘယ္မ်က္၀န္းမွာ မတုိက္ဆုိင္ဘူးတဲ့ ကုိယ္၀ိဥာဥ္

စိတၱဇေတြကုိ မသိနားမလည္ သယ္ေဆာင္ထားရတယ္

သူတုိ႔က စကားသိပ္မေၿပာတတ္ေတာ့

သူတုိ႔စိတ္ပ်က္တာ ကုိယ္မၾကားရဖူး..

အဲလုိစဥ္းစားလုိက္တုိင္း အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔

ကုိယ္ေၾကာင့္ စိတ္ရႈပ္သြားတဲ့ ညီမေလးမ်က္ႏွာကုိ

အၿမဲ ၿမင္ေယာင္တယ္…

တစ္ခါတစ္ေလေယာင္လုိ႔ေတာင္

ညီမေလး ကုိယ့္အေကာင့္မွာ မွ်ားေလးေထာက္ေနမလား

ညီမေလး စိတ္ပ်က္ဖုိ႔ေတာင္ သတိမရႏုိင္ေတာ့ဘူး

လမ္းေထာင့္က လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေလးမွာ …

စာအုပ္တစ္အုပ္ စီးကရက္တစ္ဗူး လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္

ကမာၻဦးေနထြက္မွာကုိ ေစာင့္ေနတယ္..

ဒါေပမယ့္

ညီမေလးမ်ား ၿပန္ေပၚလာမလား..

အဲဒီမ၀ံ့မရဲအေတြးနဲ႔ ကုိယ္စိတ္ကူးအေပၚ အားေပးၿပဳံးတယ္…

ညီမေလးေရ ကမာၻၾကီးတိမ္းေစာင္းေနတုန္းပဲလား …

ကုိယ္ ကမာၻၿပားၿပီစာအုပ္ မဖတ္ၿဖစ္ခဲ့ပါဘူး…။

မုိးလႈိင္ည