Pages

Thursday, May 1, 2008

ဒီကေန႔ပြင့္တဲ့ သီခ်င္း

ေရာ့ကာလည္း မဟုတ္ဘူး

ရက္ပ္ပါလည္း မဟုတ္ဘူး

ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၀တ္တယ္

ဒီမုိကေရစီ ကုိခ်စ္တယ္…


ဒါ

၂၁ရာစုကဗ်ာဆရာ….

ကုိယ့္စိိတ္ကူးက အမွန္တရားကုိ

ေရနံတြင္းလုိတူးတယ္…။


အခ်ိန္တန္လုိ႔

အရိႏၵမာလွံကုိ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ယူၿပီး

ၿပန္သြားၿပီ….။

မင္းတုိ႔ က်န္စစ္သားရူးၿပီး

ပန္းပုေတြေလွ်ာက္ထုေနလည္း

စက္မႈဇုန္က သံေခ်ာင္းကုိ

ဘုရားေစာင္းတန္းကေရႊနဲ႔ပဲရမယ္….

(ဘာၿဖစ္ၿဖစ္ ကုိင္ရရင္ၿပီးတာပဲေလ)


မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ၾကီးသူေတြေလ

ပီကင္း ကုိလည္တေမာ့ေမာ့

ဒီတစ္ခါဘယ္လုိစြန္႔ၾကဲမလည္းနဲ႔


အရက္သမား ပေထြးနဲ႔

အရက္ၾကိဳက္တဲ့ မယားပါသား

သားအဖအရင္းေတြထက္

ပုိခ်စ္တယ္ဆုိလည္း

ဟား ဟား ဟား


ဘုရင္ရူးသိပ္မရူးနဲ႔

မင္းထုိင္တဲ့ပလႅင္မွာ

မူလီေတြသံေခ်းကုိက္ေနၿပီ

ဆင္သြားရင္လမ္းၿဖစ္တယ္ဆုိေပမယ့္

ၿခင္ၾကားကုိက္ရင္ ငွက္ဖ်ားၿဖစ္လိမ့္မယ္

မင္းသြားတဲ့ လမ္းဆုိတာ

၀ါးကပ္ခင္းကုိ ကတၱသုတ္ထားတာ

ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ဟုတ္လွၿပီသိပ္မထင္နဲ႔

ကုိယ့္စိတ္ကုိယ္တံခါးပိတ္ၿပီး

တၿခားသူေတြကုိ သေဘာထားၾကီးေပးပါဆုိေတာ့

ရုိင္စုိင္းတဲ့အရူးကုိ သံတုိင္ၾကားကကုထုံးထက္

ေကာင္းတာမေပၚေသးဘူးေလ…


မင္းကေတာ့မင္းကုိယ္မင္း

လူၾကီးလုိ႔ ဟန္တင္းတယ္…

မင္းဦးေႏွာက္က ငုံးဥေလာက္ဆုိေတာ့…


ေအးပါ..ငါ့တူ

မင္းနားမလည္လည္း

မင္းနားသာပိတ္ထားေတာ့…

သီခ်င္းသံဆုိတာကမာၻၾကီးမွာတိတ္လုိ႔ မရဘူး…။


မုိးလႈိင္ည