ေလကာမွန္က ေရေငြ႔ေတြပ်ံၿပီး မႈန္၀ါးေနတယ္
ေရွ႕ မီးၾကီးေတြ အကုန္လုံးထြန္းထားၾကၿပီ..
မုိးစက္ေတြက အရာအားလုံးကို တေၿဖာင္းေၿဖာင္းရုိက္ခ်
ေ၀ါကနဲ.. ေ၀ါခနဲ..၊
ဘယ္ဟာအမွန္ ဘယ္ဟာအမွားလည္း
ရင္ဘတ္ထဲမွာမုိးမ်ားေနတယ္…
လမ္းေတြကုိၿမွင့္လုိက္ေတာ့
အိမ္ေတြထဲေရေတြအကုန္စီး၀င္လာတယ္…
ေၿခေတြအားလုံး ထုိင္ခုံေတြေပၚထင္ထားလုိက္ၾကတယ္
စုိထုိင္းဆေတြၿမင့္တက္လာခဲ႔
မုိးစက္ေတြေဖြးေဖြးလႈပ္က်ေနတယ္
ကန္ေရၿပင္ကလည္းစိတ္ကစားလုိ႔
ေနာက္ေက်ာကအသံေတြ
ေနာက္လွည္မၾကည့္ပဲၾကားရသလုိ…
က်န္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြကုိ ၿပကၡဒိန္ၿပန္မလွန္ပဲ မွတ္မိေနတယ္…
နင္ေတြးေနမယ့္ အတုိင္း ငါနဲ႔ ခုံတန္းၿပာေလးစုိစြတ္ေနတုန္းေလ..
ကမာၻဦးကတည္းကမုိးေတြ အခုထိသည္းတုန္း
ႏႈတ္ခမ္းေတြ ၿပာလာတဲ့အထိ လက္ဖ၀ါးေတြတြန္႔ေၾကလာတဲ့အထိ
ၿပတင္းမွန္ေလးကေန အၿပင္ကုိေငးေတာ့
နီယြန္မီးတုိင္ေအာက္က မုိးစက္မုိးေပါက္ေတြအလွ
ပန္းခ်ီကားထဲဘယ္လုိဆြဲထည့္လုိ႔ရမလည္း
အေပ်ာ္တမ္းငါ့ကင္မရာေလးထဲဖုိးကပ္စ္ခဏခဏၿဖတ္မိတယ္
တစ္ခ်က္တစ္ခ်စ္ နင့္ကိုလိပ္ၿပာလြင့္မတတ္လြမ္းတယ္...
မုိးစက္မႈန္ေ၀..
ငါ့အေတြးထဲ အဲဒီနာမည္ေလးလာေပၚတယ္…
ငါကုိ႔ေမ့မပစ္ခ်င္လို႔ နင့္နာမည္မွာ ညသတ္ထည့္လုိက္တာလား…
အဲဒီလုိေတြးမိတဲ့ခဏ ရင္ထဲကုိ မုိးဖြဲေတြက်လာတယ္…။
မုိးလႈိင္ည
