Thursday, August 16, 2012

ဘဂၢဒက္ကုိ ဗုံးက်ဲတဲ့ည…။

-->



ကၽြန္ေတာ္က ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေနတယ္
အေဖက ၿဂဳိလ္တု သတင္းလုိင္းကုိေၿပာင္းဖမ္းေနတယ္
ေရာင္စုံမီးပြင့္ေတြၾကား ဘဂၢဒက္ကေတာ့ ၿငိမ္သက္လုိ႔
ဗုံးဆံေတြ အေဆာက္အဦးေတြကို ထိမွန္တာကုိ
ဖန္သားၿပင္ေပၚက တုိက္ရိုက္ၿမင္ေနရတယ္
အေဖက ဆက္ဒန္ကုိခ်ရမယ္လုိ႔ မွတ္ခ်က္ခ်တယ္
သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ဂ်ီဟက္ေတြကုိ အဲဒီလုိ ဆုံးမမွတဲ့
ဦးေလးက ဆက္ဒမ္ရဲ႕ ခုခံမႈကုိမေတြ႔ရဘူးတဲ့
သူ႔ေလယာဥ္ပ်ံေတြ တုိက္ခ်င္းပစ္ဒုံးက်ည္ေတြ ဒုံးခြင္းဒုံးေတြကုိ
ေမွ်ာ္လင့္ေနတယ္…
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အေမရိကန္ စစ္ရႈံးၿပီလုိ႔ မွတ္ခ်က္ေပးလုိက္တယ္
အေဖနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက ၿပဳိင္မၿငင္းရဲတာက လြဲလုိ႔
ကၽြန္ေတာ့္ကုိ မေက်မနပ္ၾကည့္တယ္…
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ဗုံးက်ဲတယ္လုိ႔သာ အလြယ္ေခၚတာ…
တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု မုိင္ေပါင္းမ်ားစြာေ၀းတဲ့
အေမရိကန္ စစ္အေၿခစုိက္စခန္းေတြ ကေန
တာေ၀းပစ္ဒုံးက်ည္ေတြနဲ႔ ပစ္ခတ္တုိက္ခတ္တာပါ…
ပထမဆုံးထိတဲ့ ဒုံးက်ည္ဟာ ပင္လယ္ထဲက လာတာမ်ဳိး
တစ္ညတည္း တုိမာေဟာ့ ဒုံးက်ည္ေတြအလုံး၇၀၀ ပစ္တယ္
ကမာၻ႔စံခ်ိန္သစ္ပါပဲ
တီကရစ္ၿမစ္တစ္ဖက္ကမ္းမွက
သတင္းေထာက္ေတြက စစ္ပြဲကုိတုိက္ရုိက္တင္ဆက္ေနတယ္
သူတုိ႔ စုိးရိမ္တာက ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ သံလုိက္လႈိင္းေတြ ၿဖစ္ေပၚၿပီး
သတင္းရုိက္ကူးတင္ဆက္မႈေတြကုိ အေႏွာင့္အယွက္ၿဖစ္မွာကုိပဲ
ဘဂၢဒက္ရဲ႕ ေနာက္ဆုံးနာရီပုိင္းအထိ ၿပန္ၾကားေရး၀န္ၾကီးက
ဆက္ဒန္အစုိးရဟာ အီရတ္ကုိတည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ထိန္းသိမ္းထားတယ္
လုိ႔ေၿပာဆုိခဲ့တယ္..။
ခုခံမႈမရွိသေလာက္နဲ႔ အေမရိကန္တပ္ေတြ
အီရတ္ႏုိင္ငံထဲ၀င္ေရာက္လာတယ္
ဆက္ဒန္ကုိအရွင္ဖမ္းမိတယ္.. ေသဒဏ္ေပးတယ္
လုံၿခဳံေရးတင္းက်ပ္ထားတဲ့ ၾကားက ဆက္ဒမ္ကို ေသဒဏ္ေပးတဲ့
ဗီဒီယုိဟာ ကမာၻအႏွံ႔ပ်ံ႔သြားတယ္…
ဆက္ဒန္မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္….
အီရတ္စစ္ပြဲဟာ အမွန္တကယ္ေပၚေပါက္လာတယ္..
ေဂ်ာ႔ဘုရွ္ဟာ နာမည္ဆုိးနဲ႔ေက်ာ္ၾကားတဲ့ လူသတ္ေကာင္ပဲ…
အေမရိကန္ေတြစစ္ရႈံးတယ္ အေၾကြးပင္လယ္ေ၀တယ္
ဆယ္စုႏွစ္တစ္၀က္ေက်ာ္ၾကာၿပီးေနာက္
ကၽြန္ေတာ္က ၀ီစကီေသာက္ရင္း အမ်ဳိးသားပထ၀ီအသင္းကလာတဲ့
ဘဂၢဒက္ကုိ ဗုံးက်ဲတဲ့ည မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ကုိ
အရသာခံၿပီး ထုိင္ၾကည့္ေနတယ္…
ဘဂၢဒက္ကေကာ သူ႔ဇာတ္လမ္းသူၿပန္ၾကည့္ဖုိ႔
အသည္းမာပါ့မလား….။

မုိးလိႈင္ည

Wednesday, August 1, 2012

ေမွ်ာ္ေတာ္ေယာင္ေဆာ႔ဖ္၀ဲလ္


ဘယ္ကိုဖုန္း ဆက္ တာလဲ ဆိုေတာ႔...
ဒီလိုပဲ အစ္မ...
အစ္မ ကို ေျပာလည္း ဘာထူးမလဲ
အစ္မက ဆရာၾကီးမွ မဟုတ္တာကို
ဒီမွာက ဆရာၾကီးေတြခ်ည္းပဲ တပည္႔ၾကီးေတြ မရွိဘူး
ရွိတဲ႔ တပည္႔ၾကီးေတြကလည္း ဆရာၾကီးေတြ ခ်ည္းပဲ။
မိုးနတ္မင္းၾကီး နဲ႔ တကြ ပဲတင္သံျပင္းမယ္႔
နံရံေတြ ဆီ ကိုေပါ႔။
လာစစ္မယ္ ေျပာတာပဲ။
အခုေတာ႔...
သူတို႔လက္ထဲမွာ ၀န္ထမ္းေတြကို ရာထူးေတြ ေလွ်ာက္ေပးပစ္လိုက္တယ္။
တစ္ပတ္ကို တစ္ရက္ ခြင္႔ေပးတာေပါ႔
ဒါေပမယ္႔ မဟုတ္ဘူး။ တစ္ပတ္ကို တစ္ရက္ ပ်က္ခြင္႔ေပးတာ
လိႈင္သာယာကို
ကဗ်ာဆရာေတြက အကယ္ဒမီေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ေပးတယ္
ဒါေပမယ္႔ အဲဒီဇာတ္ကားထဲမွာ ဇာတ္ရုပ္က သိပ္နာတာပဲ အစ္မ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔က လိႈင္သာယာမွာ ေနေနတာေလ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ လိႈင္သာယာကို ပက္လက္လန္ေနတဲ႔ လိပ္လို ဖြဲ႕ၾကတယ္။
စုတ္ျပတ္သတ္ေနတာပဲ။
မုဆိုးမ ပ်ားတုပ္ေနတုန္း ေခြး၀င္ဆြဲ ခံရတဲ႔ အတိုင္း
ဇာတ္နာေအာင္ ဖြဲ႔တယ္
အဲဒီေလာက္ မဖြဲ႕ပါနဲ႔ ။
ဟင္...
ကၽြန္ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက လိႈင္သာယာမွာေလ..
ဟင္..
သူတို႔က အထည္ခ်ဳပ္၀န္ထမ္းေတြေလ...
ဘရိတ္ခ္ဖစ္ကို ခ်ိဳင္႔ထဲက ပဲ စားၾကတာေလ..
ဟင္...
တခ်ိဳ႕ ကေမးတယ္ လိႈင္သာယာ က ဘယ္နားမွာလဲ တဲ႔
တခ်ိဳ႕ က ေမးတယ္ လိႈင္သာယာ က ဘယ္ကားစီးရလဲတဲ႔
တခ်ိဳ႕ က ေမးတယ္  လိႈင္သာယာ က FMI လားတဲ႔
တခ်ိဳ႕ က ေမးတယ္ လိႈင္သာယာ က ျမိဳ႕ထဲမွာလားတဲ႔
လိႈင္သာယာ က ရန္ကုန္မွာလား တဲ႔
ဟင္...
ဘာေတြ ေျပာေနၾကတာလဲဟင္ မသိေသးဘူးလား?
လိႈင္သာယာမွာ
ႏိုင္လင္းေအာင္ လည္းရွိတယ္
ရတနာေအာင္ လည္း ရွိတယ္
ဘိုးဘိုးေအာင္ လည္းရွိတယ္(အဲဒါက ထီဆိုင္)
တုပ္ေကြးျခင္ေတြ ေအာင္းတဲ႔ ေျမာင္းႏႈတ္ခမ္းလည္းရွိတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔က လိႈင္သာယာ မွာေလ။
ဒီလိုနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ လိႈင္သာယာမွာ
တစ္ေန႔ ကို ဆယ္႔ႏွစ္နာရီ အလုပ္ နဲ႔
တစ္ပတ္မွာ တစ္ရက္ပ်က္ရင္
အိုတီေတြလည္း ျပဳတ္တယ္။
ပါးေဖာင္းေဖာင္းနဲ႔ လူၾကီးေတြ လာရင္
၀န္ထမ္းေတြ လစာ သံုးေသာင္းကေန ငါးေသာင္း
ပါးေဖာင္းေဖာင္း နဲ႔ လူၾကီးေတြ ျပန္ရင္
ငါးေသာင္းကေန သံုးေသာင္း
အဲဒီ လိုင္းေၾကာင္းေလးေတြ ထဲမွာ
မရွိေသးတဲ႔ ပိုဇက္ရွင္ေတြလည္း အေျပာင္းအလဲ မ်ားတယ္။
“ေအးကြာ...ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္
ေကာင္းပါတယ္ ကြာ ေကာင္းပါတယ္။”
ဟင္ ကၽြန္ေတာ္ တို႔က လိႈင္သာယာ မွာေလ...
ဟင္.. ကၽြန္ေတာ္တို႔က စက္မႈဇုန္မွာေလ..
လိႈင္သာယာ ဆိုတာ မီးခြက္ေစ်းကို ေျပာတာလားတဲ႔
အဲဒီလို နဲ႔ အဲဒီေန႔က
စက္ဘီးေလးစီးျပီး အလုပ္သြားတုန္း
ယူနီျပာေလးေတြ နဲ႔ ေကာင္မေလးေတြ အုပ္စုလိုက္ၾကီး
ကြန္ကရစ္လမ္းအတိုင္း အေပ်ာ္တပါး ေလွေလွာ္သြားၾကေလရဲ႕။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ျပံဳးတံု႔ ျပံဳးတံု႕ နဲ႔။
အဲဒီျပံဳးတံု႕ ျပံဳးတံု႔ က ဘာရုပ္လဲ သိလား။
အဟဲ....အဲဒါ...
ရုပ္ကိုက လိႈင္သာယာရုပ္ ဆိုတဲ႔ လိႈင္သာယာရုပ္ေပါ႔ဗ်။



ေက်ာ္ညိဳေသြး 

Tuesday, July 31, 2012

ဘာရယ္မဟုတ္ဖူး အဲဒီေန႔ေတြက ေရာက္ေရာက္လာတယ္ ၾသဂုတ္စ္


ၾသဂုတ္စ္ေရ
အဲဒီေန႔ေတြက ဘာရယ္မဟုတ္ေရာက္ေရာက္လာတယ္
မုိးထဲေရထဲေပါ့ ရႊဲရႊဲစုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔
ဒီေန႔ဒီရက္ေတြ
ကုိေရႊဘုန္း လက္ၿပထြက္သြားတယ္
ကိုငွက္ သံသရာခရီးတစ္ေထာက္ထပ္သြားတယ္
ပ်ဥ္မငုတ္တုိ..ဖုိးေမာင္လာၿပီ..
မုိးစက္ေတြတစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္
ဆရာၾကီးမင္းသု၀ဏ္လည္း
ဒီမုိး ဒီေရထဲ ဆိတ္ၿငိမ္တိတ္ဆိတ္
သူတုိ႔ရဲ႕ အႏုပညာအင္ပါယာေတြက
ခုိင္ခုိင္မတ္မတ္ ၾသဂုတ္စ္ေရ..
ဒီလုိေန႔ေတြက လြင့္လြင့္ေ၀ေ၀ ေရာက္လာတာပဲ
ေဆြးေဆြးေၿမ႔ေၿမ႔ ေၾကေၾကကြဲကြဲ
လမ္းေတြေပၚ မုိးစက္ေတြ တေၿဖာင္းေၿဖာင္းရုိက္ခတ္ေနသလုိ
အတိတ္၀ုိးတ၀ါးမွာ ေသနတ္သံေတြမ်ား မေတာ္တဆ
ၾကားမိမလား ၾသဂုတ္စ္ေရ..
အဲဒီေန႔က ညႈိ႔ညႈိ႔မႈိင္းမႈိင္း ထုိင္းမုိင္းေတြေ၀တုန္းပဲ
ၾသဂုတ္စ္ေရ..
ၿပကၡဒိန္စာရြက္ေပၚမွာ ႏွလုံးေသြးနဲ႔ မွင္နီၿခစ္
အဲဒီေန႔ဟာ အားလုံးအတြက္ ၀မ္းနည္းတိတ္ဆိတ္
အမွ်ေ၀ဖုိ႔ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ၿဖစ္သင့္တယ္…
တကယ္ေတာ့ ၾသဂုတ္စ္ေရ အာဟာရၿပတ္တဲ့
ကေလးလုိ ေကာင္းမြန္တဲ့အခြင့္အေရးဆုိတာ
အလွမ္းေ၀းေနတုန္း…
မိတစ္ကြဲ ဖတစ္ကြဲ လြင့္ၿပန္႔က်ဲေနတဲ့
မိသားစုထမင္း၀ုိင္းကုိေတြးရင္
အနက္ေရာင္ၾသဂုတ္စ္ မုိးဖြဲဖြဲထဲ
ေၾကကြဲစိတ္သာ လႈိင္းေလထန္ဆဲေလ…။

မုိးလႈိင္ည

Wednesday, August 24, 2011 


Sunday, July 22, 2012

ဘ၀တံငါ…



တံငါသည္တစ္ေယာက္မဟုတ္ရင္
ဘာၿဖစ္ခဲ့မွာလည္း
ပုိက္ထဲက ယက္ကန္ယက္ကန္ငါးေတြကို
ဆြဲမေနရင္း စဥ္းစားမိတယ္….
ဒီေမးခြန္းက ခပ္တုံးတုံးၾကီးပါ….
တံငါသည္တစ္ေယာက္မဟုတ္တဲ့
တၿခားတစ္ေယာေယာက္ၿဖစ္ေနမွာေပါ့…
ဘယ္တစ္ေယာက္ၿဖစ္မွာလည္း…
အလယ္ကလူလား ဘယ္ေဘးညာအစြန္ကလား
တီဗီြမွာ စကားေတြခဏခဏေၿပာတဲ့လူလား
၀တ္ၿဖဴစင္ၾကယ္နဲ႔ ဘုရားထီးခဏခဏတင္တဲ့လူလား
နဖူးစည္းနဲ႔ ရဲရဲေတာက္မိန္ခြန္းေၿခြတဲ့လူလား
စင္ေပၚကလား စင္ေအာက္ကလား….
အခုေတာ့ ကုိးကြယ္ရာဘာသာတရားကုိပဲ
ခြင့္လႊတ္ဖုိ႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ေတာင္းတယ္…
သူ႔ဘ၀က ရြာဘုရားသူၾကီးေကာင္းမႈလုိ
ကုသုိလ္ထူးေတြလည္း ၿပဳဖူးတာ မရွိနဲ႔
တံငါသည္တစ္ေယာက္မၿဖစ္ခဲ့ရင္
သူ႔ၿမဳံးထဲ ငါးလုိ ႏုန္းႏွစ္ေတြထဲ ေပ်ာ္မိလိမ့္မယ္…။ 
 
မုိးလႈိင္ည

Wednesday, July 18, 2012

ငါ႔ကိုေလးလံေစသူမ်ား

ငါဟာ
ေတာင္တန္းေတြကို ထည့္ယူသယ္ပိုးေနမိတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လံုးျဖစ္တယ္
ၾကမ္းတမ္းေသာျမစ္တခ်ိဳ႕နဲ႕ ႏူးညံ့ေသာျမစ္တခ်ိဳ႕လည္း ငါ႔ကိုယ္ေပၚမွာစီးတယ္
လွ်ိဳ႕ဝွက္နက္နဲတဲ့ ေတာအုပ္ေတြနဲ႕ နက္ရႈိင္းတဲ့ ေခ်ာက္ကမ္းပါးေတြလည္း ရွိတယ္
ျပန္႔ျပဴးရွင္းလင္းေသာ လြင္ျပင္တခ်ိဳ႕နဲ႕ စိမ္းလန္းေသာ ျမက္ခင္းတခ်ိဳ႕လည္းရွိတယ္
အရိပ္ခိုေနတဲ့ ေတာရဲသားေကာင္တခ်ိဳ႕ပါသလို
ဘာကိုမွဂရုမစိုက္တဲ့ ေသနတ္သမားတစ္ေယာက္လည္း...ပါတယ္
ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ အားလံုးနဲ႕ေဝးေဝးေနခ်င္တဲ့ ရေသ့တစ္ပါးလည္းရွိတယ္

ကြၽန္ေတာ္က ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လံုးဆိုေတာ႔ ေတာင္တန္းေတြကို သယ္ခဲ႔မိတာေပါ႕
စိတ္ကူးယဥ္ေစတဲ့ ေကာင္းကင္ေတြ ပင္လယ္ေတြေတာ႔ အစထဲက ခ်န္ထားရစ္ခဲ႔တယ္

ဒီလိုဆိုေတာ႔
ကြၽန္ေတာ္႔မွာ အလင္းဆိုတာ မရွိဘူး
မိုးခ်ဳန္းသံေတြမရွိဘူး
ေလေကာင္းေလသန္႔မရွိဘူး
တိမ္ေတြနဲ႔ မိုးစက္ေတြမရွိဘူး
စိတ္ကူးယဥ္စရာဆိုလို႕ ဘာမွမရွိဘူး။

ခရီးရွည္လ်ား သြားမိတဲ့ ညညေတြဆို
ေတာနက္ထဲကသားေကာင္ေတြ အသက္ရွဴမဝလို႔ စုစုျပီး ေအာ္ၾကဟစ္ၾက
ျမစ္ေတြလည္းအေငြ႔မပ်ံရလို႕ တဝုန္းဝုန္းနဲ႔ စီးၾကဆင္းၾက
သစ္ပင္ေတြလည္း ေနေရာင္မရလို႕ အံု႔အံု႔ဆိုင္းဆိုင္း ညွိဳးၾကႏြမ္းၾက
ေခ်ာက္ကမ္းပါးေတြကလည္း လူသူေလးပါးမေတြ႔ရလို႕တဲ႔ ပဲ႔တင္သံေတြ ဆက္ဆက္ၿပီး လႊင္႔ၾကထုတ္ၾက
ရေသ႔လည္း ေရွ႕ျဖစ္ဖတ္ဖို႕ရာ နကၡတ္တာရာမေတြ႔လို႔ နည္းသစ္လမ္းသစ္ေတြ တကုပ္ကုပ္နဲ႔ ရွာရေဖြရ
ေသနတ္သမားလည္း အလင္းေရာင္မရလို႔ မည္းမည္းျမင္တိုင္း ပစ္ရခတ္ရ

ဆူညံတယ္
လႈပ္ရွားတယ္
ေလးလံတယ္

ဘဝဟာ ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လံုးလို တစံုတရာကိုသယ္ပိုးမိတဲ႕အခါ
အျခားမသက္ဆိုင္ေသာ အရာမ်ားစြာ ပါလာတတ္တယ္
ကြၽန္ေတာ္က ေတာင္တန္းေတြသက္သက္ကို သယ္ပိုးခ်င္ခဲ႔မိတဲ႔ ေက်ာပိုးအိတ္သက္သက္ပါ
ေသနတ္သမားတစ္ေယာက္အဲဒီမွာ ရွိေနႏိုင္တာကိုေတာင္
ထည္႔မတြက္မိခဲ႔ဘူး။

လင္းဆက္
အိုင္ဒီယာမဂၢဇင္း (?)

Friday, July 6, 2012

ၾကြက္ေတြေနတဲ့ၿမဳိ႕



ၿမဳိ႕ၾကီးတစ္ၿမဳိ႕မွာ ၾကြက္ေတြေနတယ္
အဲဒီၿမဳိ႕က ၾကြက္ေတြက ဒိန္ခဲသိပ္ၾကဳိက္ၾကတာေပါ့…
မနက္လင္းတာနဲ႔ ၾကြက္ေတြဟာ
တစ္ၿမဳိ႕လုံးေလွ်ာက္သြားၿပီး ဒိန္ခဲေတြရွာၾကတယ္…
ႏွစ္ေတြၾကာလာေတာ့ ဒိန္ခဲေတြလည္း ရွားပါးကုန္တယ္
တခ်ဳိ႕ ၾကြက္ဆရာၾကီးေတြဆီမွာေတာ့
ဒိန္ခဲေတြ တစ္ထပ္ၾကီးရွိတာေပါ့…
ၾကြက္ေတြဟာ မုိးလင္းတာနဲ႔ တစ္လမ္း၀င္ တစ္လမ္းထြက္
တစ္အိမ္၀င္ တစ္အိမ္ထြက္ ဒိန္ခဲေတြလုိက္ရွာၾကတယ္
တခ်ဳိ႕ နံရံေတြမွာ ေဆာင္ပုဒ္ေတြ ကပ္ထားတယ္
ၿမန္ၿမန္ေၿပးႏုိင္မွ မ်ားမ်ားရမယ္
တခ်ဳိ႕ၾကြက္ေတြဟာ ၿမန္ၿမန္ေၿပးဖုိ႔ၾကဳိးစားတာေပါ့
ၾကြက္ဆရာၾကီးေတြဟာ … မုိးလင္းတာနဲ႔
ဒိန္ခဲေတြ ၿမဳိ႕ၿမဳိ႕ၾကီးထဲ ခ်ခ်ေပးတယ္…
ၿမန္ၿမန္ေၿပးတတ္တဲ့ ၾကြက္ေတြလည္းမ်ားလာခဲ့တယ္
ေၿပးထားေၿပးထား… မ်ားမ်ားရဖုိ႔ ၿမန္ၿမန္ေၿပးထား
ၾကြက္ေတြၾကားမွာ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြဆူညံလာတယ္
ၿမန္ၿမန္ေၿပးဖုိ႔ နည္းစနစ္လုိတယ္တဲ့ …တခ်ဳိ႕ နံရံေတြမွာ
ေဆာင္ပုဒ္အသစ္ထပ္ေပၚလာတယ္..
တခ်ဳိ႕ၾကြက္ေတြဟာ ေၿပးနည္းသင္တန္းေတြ သြားတတ္ၾကေတာ့တယ္
ၾကြက္ေတြအရမ္းေၿပးၾကလြန္းေတာ့…
တခ်ဳိ႕ၾကြက္ေတြဟာ သတ္မွတ္မိုင္ႏႈန္းထက္ပုိၿမန္ေနလုိ႔
ထိန္းခ်ဳပ္ခံလုိက္ရတယ္… တခ်ဳိ႕ၾကြက္ေတြကၿမန္ႏႈန္းထက္
ေက်ာ္ေၿပးခ်င္လုိ႔ …. သူတုိ႔ဖြက္ထားတဲ့ ဒိန္ခဲေတြ လာဘ္ထုိးတတ္ၾကေသးတယ္..
ၾကြက္ေတြဟာ မုိးလင္းတာနဲ႔ ၿမဳိ႕ၾကီးထဲ ေလွ်ာက္ေၿပးေတာ့တာပဲ
ၾကြက္ဆရာၾကီးေတြကလည္း သင္တန္းေတြဖြင့္လုိက္
ၾကြက္ပုလိပ္ေတြေမြးလုိက္…
ၾကြက္ဥပေဒေတြထုတ္လုိက္နဲ႔…
သူတုိ႔ပစ္ခ်လုိက္တဲ့ ဒိန္ခဲေတြ သူတုိ႔အိတ္ထဲပဲ
ၿပန္ၿပန္ေရာက္လာတယ္…
တခ်ဳိ႕ၾကြက္ေတြ အခ်င္းခ်င္း ပူးေပါင္းမွၿဖစ္မယ္တယ္
အဲဒီၾကြက္ေတြဟာ ပါတီေထာင္ၾကေလေရာ
ေၾကာင္ၿဖဴတာမည္းတာ အေရးမၾကီး
အေရးၾကီးတာ ဒိန္ခဲရဖုိ႔
ၾကြက္ပါတီေခါင္းေဆာင္ၾကီးက ေၾကြးေၾကာ္တယ္
ပါတီ၀င္ၾကြက္ေတြကလည္း တခဲနက္နဲ႔
ကြၽီကြၽီလုပ္လုိက္ၾကေတာ့…
သာမာန္ၾကြက္ေတြကေတာ့ၾကြက္ေလွ်ာက္တန္းေတြကေန
မရဲတရဲလွမ္းၾကည့္တယ္
တခ်ဳိ႕ၾကြက္ေတြကေတာ့ ဒိန္ခဲကုိ စိတ္ထဲမွာမွတ္ပြားမ်ား ..
ဒိန္ခဲဟာမရွိဘူး … ဒိန္ခဲဟာ ၿဖစ္လုိက္ ပ်က္လုိက္
ေပၚလုိက္ေပ်ာက္လုိက္နဲ႔ ဒိန္ခဲဟာ ပညတ္ …
အဲဒီေတာ့ ဒိန္ခဲေနာက္လုိက္ေနတာ
ဒိန္ခဲရဲ႕ အေ၀းကုိေၿပးေနတာလည္း ၿဖစ္ႏုိင္တယ္
ၾကြက္ေတြဟာ ဒိန္ခဲေနာက္ကုိ ေၿပးလုိက္ေနဆဲ
စဥ္းစားေတြးေခၚတတ္တဲ့ ၾကြက္ေတြဟာ
ဒိန္ခဲရဖုိ႔ သီအုိရီေတြထုတ္တယ္…
တခ်ဳိ႕ ၾကြက္ေတြက ဒိန္ခဲရဖုိ႔ အင္းအားသုံး ေၿဖရွင္းတယ္
တခ်ဳိ႕ၾကြက္ေတြဟာ ဒိန္ခဲရဖုိ႔ ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ အသုံးၿပဳလာတယ္
ၾကြက္အခ်င္းခ်င္း လွည့္ဖ်ားၿခင္းေတြလည္း မ်ားလာတာေပါ့
လမ္းမွားေတြ လမ္းေၿမွာင္ေတြ ၿဖတ္လမ္းေတြ
အထူးလမ္းေတြနဲ႔… ၾကြက္ေတြဟာ
ႏွစ္ကာလ ေရြလ်ားလာတာနဲ႔အမွ်…
နည္းစနစ္ေတြေၿပာင္းလဲ တုိးတက္လာတယ္
မေၿပာင္းလဲတာကေတာ့ မုိးလင္းတာနဲ႔ ၾကြက္ေတြဟာ
ဒိန္ခဲေနာက္ကုိေၿပးလုိက္ၾကေတာ့တာပဲ..
ၿမဳိ႕ၾကီးကလည္း… ဒိန္ခဲနဲ႔ ၾကြက္နဲ႔ သံသရာလည္ေနေတာ့တယ္..။


မုိးလႈိင္ည

Saturday, June 2, 2012

ရမၼက္



ကဗ်ာက
ငါ့ရဲ႕လက္၀ါးကပ္တုိင္
၀တၳဳေတြက
ငါရဲ႕သမၼာက်မ္းစာ
သီခ်င္းေတြက
ငါရဲ႕တမန္ေတာ္
ရုပ္ရွင္ရုံက
ငါရဲ႕ဘုရားေက်ာင္း
ေငြစကၠဴေတြက
ငါ့ရဲ႕ ဆူးခက္သရဖူ။


ၾကည္ေမာင္သန္း (ဇူလုိင္ ၂၀၀၀ ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ)

“ခွေးကလေး ကောက်ကောက်”

ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...