လႏွစ္စင္းထြက္ထြက္
ေနဆယ္စင္းေလာင္ေလာင္
ငါတုိ႔မနက္ၿဖန္ဟာ
အတိအက်ေမွာင္ေနဦးမယ္…
မယုံၾကည္ပဲသြတ္သြင္းခံရတဲ့
ဘာသာေရးလုိ
ငါတုိ႔ဘ၀က
ငါတုိ႔ကုိစကားေၿပာခြင့္မေပးဘူး…
အရူးအမူးေခတ္ၾကီးထဲ
စကိတ္စီးတဲ့လူေတြ
ေလထီးခုန္တဲ့လူေတြၾကား
ကုိယ္လမ္းကုိယ္သြားရင္းေခါင္းငုံ႔ရတယ္
ခ်ဳိင္က်င္းေတြမ်ားတဲ့
တုိ႔အိပ္မက္ဟာ
လကမာၻကုိတက္ဖုိ႔မဟုတ္ခဲ႔ဘူး
ရာသီအလုိက္ဂိုးသြင္းခြင့္ေလး
ဒါမွမဟုတ္ ေန႔ၿပန္အတုိးေတြအတြက္
ဂရုဏာဆုေၾကး…
ေတြးၾကည့္ရင္ၾကက္သီးထလြန္းလုိ႔
ကုိယ္ဘ၀ကုိယ္ေတြးမၾကည့္တာၾကာၿပီ…။
မုိးလႈိင္ည
သစ္ေတာ္သီးထဲမွာ
ေခါင္းေလာင္းသံေတြရွိေနႏုိင္လား
စၾကာ၀ဠာထဲမွာ သစ္ေတာ္သီးတစ္လုံး/ အမ်ားၾကီး
သီးခဲ့ဖူးတယ္….
အဲဒီ သစ္ေတာ္သီးေတြထဲမွာ
ေခါင္းေလာင္းသံေတြရွိေနႏုိင္တာေ
ရုပ္ရွင္ရုံထဲက အထြက္မွာ သစ္ေတာ္သီးထဲက
ေခါင္းေလာင္းသံကုိ ၾကားမိႏုိင္သလုိ
ဘုရားေက်ာင္း၀င္းထဲက
သစ္ေတာ္သီးပင္မွာလည္း
ေခါင္းေလာင္းသံေတြသီးေနႏုိင္တယ္
တခ်ဳိ႕ဆိတ္ေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္အားလုံး
သစ္ေတာ္သီးမစားဖူးဘူး
ၿပီးေတာ့ ေၿမေခြးေတြ၊ ၀ံပုေလြေတြ
သူတုိ႔က သစ္ေတာ္သီးထဲက
ေခါင္းေလာင္းသံကုိ မၾကားဖူးဘူး
ၾကားဖူးလည္းမသိဘူး
သိလည္းနားမလည္ဘူး
ဒါေပမယ့္ သစ္ေတာ္သီးေတြမွာ
ေခါင္းေလာင္းသံေတြရွိတယ္..။
တခ်ဳိ႔နားေတြနဲ႔ေတာ့
ၾကားခ်င္မွၾကားလိမ့္မယ္…။
မုိးလႈိင္ည
သိပ္ေပတယ္
လူ႔ဘ၀ကုိတိတ္တိတ္ေနဖုိ႔ေတာ့
သူဘယ္ေတာ့မွမၾကဳိးစားဘူး
ကာလယႏၱယားအေပၚကုိ
ကၽြန္ေတာ္ကုိေမွာ္ဆန္ဆန္ထုိးတင္လုိ႔
လမ္းမွာေတြ႕ရင္သူကုိ
ေဆးပညာရွင္မွန္း
ဘယ္သူမွမခန္႔မွန္းမိဘူး
ကြမ္းယာအထပ္ထပ္၀ါးလုိ႔
မီးရထားေတြနဲ႔ ခရီးသြားတယ္
လူ႔ဘ၀ကုိဆပ္ကပ္ရုံလုိ ရႈၿမင္တတ္သူ
ေသဖုိ႔အတြက္ေရာဂါရွိသလုိ
ေနဖုိ႔အတြက္ အႏုပညာရွိတယ္
သက္ထြန္း (ေဆးသိပၸံ)တဲ့
ၿမန္မာ၀တၳဳတုိမွာ
သူ႔နာမည္မရွိမၿဖစ္…
မုိးလႈိင္ည
၁၂.၇.၂၀၀၉ မွာ ဘ၀တစ္ပါးသုိ႔ ကူေၿပာင္းသြားတဲ့ ဆရာသက္ထြန္း (ေဆးသိပၸံ)အတြက္ အမွတ္တရေရးဖြ႔ဲသည္….။
၆၂ ႏွစ္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာင္ မည္သုိ႔ေသာအေၾကာင္းတရားေတြနဲ႔ ေမွးမွိန္ေစခဲ့ကာမူ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရင္ထဲမွာ လြတ္လပ္ေရးအာဇာနည္ေတြရဲ႕ ေက်းဇူးတရားေတြကုိ အစဥ္အမွတ္
ရေနဆဲဆုိတာကုိ ဆုိင္ဘာေခတ္ထဲမွာ ကဗ်ာေရးဖြဲ႔သူလူငယ္ေတြ လက္ဆင့္ကမ္းယူလာခဲ့ၾကပါတယ္..။
ေအာက္ေဖာ္ၿပပါကဗ်ာမ်ားကုိ ကၽြန္ေတာ္လက္လွမ္းမီသေလာက္စုေဆာင္းတင္ၿပၿခင္းၿဖစ္ၿပီး
အာဇာနည္ေန႔ ကဗ်ာေတြကုိ တခုတ္တရ ေရးဖြဲ႔ခဲ့ၾကတဲ့ ကဗ်ာဆရာမ်ားၿဖစ္တဲ႔…
ကုိၿဖိဳးငယ္၊ ကုိအိုင္လြယ္ပန္၊ မအိျႏၵာ၊ ကုိ(ေအာင္သာငယ္)၊ ကုိေဆာင္းယြန္းလ
တုိကုိ အထူးပဲေက်းဖူးတင္ရွိပါသည္….
ခင္မင္ေလးစားစြာၿဖင့္
မုိးလႈိင္ည
အာဇာနည္ေတြရဲ႕ သက္ေစာင့္ဓါတ္က သစၥာတရားပဲ..
အာဇာနည္ဆိုတာနဲ႔
ခန္႔ျငားလံုျခံဳတဲ့ အရိပ္က..အလိုလိုလႊမ္းျခံဳေပးလိုက္တယ္..
အာဇာနည္ဆိုတာ
ေအာင္နုိင္ျခင္း..ဒါမွမဟုတ္...တစ္စံုတစ္ရာအတြက္
ပက္ပက္စက္စက္ေပးေခ်လိုက္ၾကရတဲ့..အရင္းအႏွီး
အာဇာနည္ဆိုတာ
တိုင္းျပည့္နဖူးျပင္ေပၚက အမာရြတ္လည္းျဖစ္ခဲ့ေပါ့
အာဇာနည္ဆိုတာ..
ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ..ႏွလံုးအိမ္ အစုအေ၀းေတြထဲက
တညီတညႊတ္တည္း..ယိုစိမ့္ က်လာခဲ့တဲ့ ပညတ္ခ်က္
အာဇာနည္ဆိုတာ
မ်ိဳးႏြယ္ သို႔မဟုတ္..ႏိုင္ငံ...သို႔မဟုတ္...ယံုၾကည္ခ်က္..သို႔မဟုတ္..အားလံုးရဲ႔
အထြဋ္အျမတ္၀ိဥာဥ္တစ္ဆူ
အာဇာနည္ဆိုတာ ျငင္းပယ္မရနိုင္တဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းေပၚက
အႏွစ္ခ်ဳပ္စာမ်က္ႏွာလည္းျဖစ္ခဲ့တယ္.
အာဇာနည္ေတြရဲ႕ရာဇ၀င္ဟာ
နာက်ည္းေၾကကြဲဖြယ္ရာ ဇာတ္၀င္ခန္းေတြနဲ႔...ခန္႔ျငားသိပ္သည္းေနခဲ့တယ္
အာဇာနည္ဆိုတာ
ေျပာင္းလဲျခင္းတစ္စံုတစ္ရာကိုရည္သန္တဲ့
မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ ပဋိပကၡအၾကားမွာ...မားမားရပ္၀ံ့ သူ
အာဇာနည္ဆိုတာ ရဲ၀ံ့စြန္႔လႊတ္ႏိုင္ျခင္းရဲ႕ ဧကရာဇ္ တစ္ဆူပဲ
အာဇာနည္ဆိုတာ ျပည္သူ႔ေသြးကို သူ႕အသက္နဲ႔ေမာင္းနွင္ေပးသူေတြ..
အာဇာနည္ဆိုတာ အသက္ကိုခဲယမ္းလို သေဘာထားႏိုင္ၾကသူေတြ...
အာဇာနည္ဆိုတာ အဆံုးစြန္ စြန္႔လႊတ္နိုင္ျခင္းစြမ္းရည္ရွိသူေတြ...
အာဇာနည္ေတြမွာ
တစ္ဘ၀လံုးျဖန္႔ၾကည့္တာေတာင္
၀တ္စံုေကာင္းေကာင္း မရွိခဲ့ၾကဘူး
အာဇာနည္ဆိုတာ...အမွန္တရားကိုကိုးကြယ္ျပီး
သူ႔လည္ဂုတ္ေပၚမိုးေနတဲ့ ဓါးသြားထက္
စိတ္ေတြေပၚက ဓါးအတြက္ စိုးေၾကာက္တတ္ခဲ့တာ....
အာဇာနည္ဆိုတာ.
..................................
အာဇာနည္ဆိုတာ.
ေသတာေတာင္မ်က္စိမပိတ္ႏိုင္ၾကသူေတြ...။ ။
အိျႏၵာ
(၁၉.၇.၂၀၀၉)
၆၂ ႏွစ္ျပည့္အာဇာနည္ေန႔အထိမ္းအမွတ္၊
က်ဆံုးေလေသာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအား ဤကဗ်ာျဖင့္ ဦးညႊတ္ကန္ေတာ့လ်က္....
အသံေတြ အသတ္ခံထားရတဲ့ေန႕ဟာ
အသက္ရွည္ေနဆဲပါပဲ...
ဘယ္အခါမွ ေသဆံုးမသြားႏိုင္တဲ့
နတ္ဘုရားတပါးလိုပါ့...
ေဟာသည္ႏိုင္ငံမွာ
ေနရာတကာ
စစ္ အဂၤါ ေလးပါး...
သံတိုင္နဲ႕ နံရံမ်ား...
မတရားေသာ ဥပေဒ...
ခ်ိန္ရြယ္ေနေသာ ေသနတ္ေျပာင္း...
ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာကို သတ္ေနေသာ အက်ဥ္းေထာင္...
မီးေမွာင္ခ်ထားေသာ စစ္ေၾကာေရးစခန္း...
ပိတ္ဆို႕ထားေသာလမ္းမ်ား...
သို႕ေသာ္လည္း
မည္သူမွ် အႏိုင္မယူႏိုင္သည့္
ျဖဴစင္ေသာ ႏွလံုးသားမ်ား...
မည္သို႕ေသာ ေသနတ္ကမွ်
ပစ္ခတ္မရႏိုင္ေသာ ယံုၾကည္မႈမ်ား...
မည္သို႕ေသာ ဓါးကမွ်
မျဖတ္ရွႏိုင္ေသာ စိတ္ဓါတ္မ်ား...
ဤအရာမ်ားကလည္း
ငါတို႕ႏိုင္ငံမွာ ေနရာတကာ...
ခုပဲၾကည့္လိုက္ပါ့...
အသတ္ခံရတဲ့ေန႕ကိုပဲ
ငါတို႕ေတြ ျပန္ေမြးခဲ့ၾကတယ္...
ဥၾသသံေတြ မၾကားရတဲ့ေန႕မွာ
ဥၾသသံေတြကို ငါတို႕ဆြဲလိုက္ၾကတယ္...
အရွည္လ်ားဆံုးေပါ့...
ငါတို႕ရင္ထဲမွာ...
ငါတို႕ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ...
အေျပာက်ယ္တဲ့ လယ္ကြင္းျပင္ေတြမွာ...
ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ သတင္းေတြမွာ...
အလင္း ဖန္မွ်င္ေတြရဲ႕ အဆံုးအစ မရွိမႈထဲမွာ...
ဒဗလ်ဴသံုးလံုးနဲ႕အင္တာနက္မွာ...
အီးေမးလ္နဲ႕ ခ်က္တင္းေတြထဲမွာ...
ဘေလာ့ဂင္းေနၾကတဲ့ စာမ်က္နွာေတြေပၚမွာ...
ဥၾသသံေတြ ၾကားေနရပါျပီ...
ကဲ... လာ...
အာဇာနည္ေတြကို အေလးျပဳၾကပါစို႕...
(ေအာင္သာငယ္)
အဲဒီေန႔က
သူနဲ႔သူရဲေကာင္းမ်ားရဲ႕
ၿမင္႔ၿမတ္ၿခင္းခရီးမွာ
ေကာင္းကင္ၾကီးကပါငိုတယ္ ။
ပ်ိဳး႐ံုသာပ်ိဳးရေသးတဲ႔
အလင္းအိမ္ေလးကို
အၿပီးသတ္ထြန္းညိွ
ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္းစည္းခ်က္ညီေစခဲ႔သူ ။
ေၿမၿပန္႔အႏွံ႔ကအံု႔မိႈင္းမိုး
ေတာင္႐ိုးတစ္ေလ်ွာက္က
ဒုကၡအခိုးေတြကို
မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရဲရဲနဲ႔
ဇလေဗဒေကာင္းေစခဲ႔သူ ။
တစ္ခုထဲေသာ
ကုတ္အႏြမ္းေအာက္က
ဂ႐ုဏာရင္ေငြ႔ေႏြးေႏြးနဲ႔
ရဲရင္႔ၿခင္းေသြးေတြပြက္
ေဘးအေပါင္းအားပ်က္ေစခဲ႔သူ ။
သူဟာ
ၿပန္႔က်ဲေနတဲ႔ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕
အိပ္မက္ေတြကိုအစီအရီစုစည္း
ခလုပ္ကန္ကန္သင္းေတြၿပည္႔ႏွက္ေနတဲ႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕လမ္းကို
ရင္ဘတ္နဲ႔နင္းၿပီး
ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္
ပန္းခင္းေတြထားပစ္ခဲ႔တယ္ ။
အဲဒီေန႔က
သူနဲ႔သူရဲေကာင္းမ်ားရဲ႕
ၿမင္႔ၿမတ္ၿခင္းခရီးေပါ႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို
လြတ္လပ္ၿခင္းေတြနီးေစၿပီး
သူတို႔ကေတာ႔ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔
ေဝး…သြား…လို္က္…တာ…
ေကာင္းကင္ရဲ႕ပုလဲဥေတြေလ
ေၾကြလို႔လြင္႔လို႔ ။
အိုင္လြယ္ပန္
(၁၉.၇.၂၀၀၈)
