ခရစၥမတ္ညမွာ ေျမစာပင္
ႏွစ္သစ္ကူးညမွာ ေျမက်င္းၾကီး
တစ္ေျမတည္းေန တစ္ေရတည္းေသာက္
တစ္စစ္ပြဲထဲ တစ္ေယာက္ တစ္ဖက္ ခြဲျပီးတိုက္လို႔
အပစ္အခတ္ရပ္စဲတယ္ဆိုတာ ေျပာတဲ့စကား
မဆုံးခင္အခ်ိန္ထိ
ေတာင္ၾကားနယ္စပ္ၿမိဳ႕ကေလးက ေျခာက္ကပ္ကပ္
ထ ရယ္တယ္
ငါ့ဆီမွာ က်န္ခဲ့တာဆိုလို႔ အသားစ ပင္လယ္ပဲ
မိသားစုဆိုတာ
လက္ထဲ အမိအရ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ အသားဖတ္ အစုအေဝး
ကမၻာေပၚ ရွိရွိသမွ် ထိုးစစ္မ်ား ရွိရွိသမွ်
ထိုးဇာတ္မ်ား
အနီေရာင္စာတန္းမ်ား
အနီေရာင္က်ိန္စာမ်ား
ေနလံုးက်သြားျပီးတဲ့ေနာက္ လြမ္းေမာဖြယ့္
ယမ္းေငြ႕တေဝေဝ ေတာင္စြယ္ ေတာင္တန္းေတြ
ေနရာအႏွံ႔ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ အေျပာင္းအလဲမ်ား
ဆရာဝန္ေတြေျပာသလို ၅၀-၅၀ ဆိုတာမ်ဳိး
မနက္ျဖန္ရဲ႕ ရွိေနျခင္းဟာ ေတာင္စြယ္
ေတာင္တန္းေတြဟိုးဘက္က မျမင္ရေတာ့တဲ့ ေနလုံးၾကီးလို
“ကဘူဂရာအီး” ”ကဘူဂရာအီး”
အဲသလို
အျမဲလို
ေျခာက္လွန္႔ေနတယ္
ရင္ေငြ႕နဲ႔လုပ္တဲ့ ဆုေတာင္းသံေတြဟာ
ယမ္းေငြ႕နဲ႔လုပ္တဲ့ ေဆာင္းအတုထဲမွာ
ပူေလာင္အိုက္စပ္လို႔
“ည မထြက္ရ” အမိန္႔ထုတ္ထားတဲ့ၾကားက
အသက္ဟာ ဘယ္ ေလွ်ာက္လည္တယ္ မသိရ
ရြာေတြမွာ အိမ္ေတြမရွိေတာ့တာဟာ
ဝိုင္ပုလင္းမွာ စကၠဴပတ္တံဆိပ္မရွိေတာ့သေလာက္ပါပဲ
ပုိမုိျပင္းထန္တဲ့ အေၾကြးေတြ အတြက္
ပုိမုိျပင္းထန္တဲ့ ေသြးေတြ
အေၾကြးတုိင္းဟာ တန္ဖိုးတက္လာႏိုင္ေပမယ့္
ေသြးတိုင္းဟာ ေျမၾကီးထဲပဲ
စိမ့္ဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္
ေသြးေျမက်သလို အေႂကြးေက်ပါ့မလား
ေျခတုတပ္ထားတဲ့ ၁၂၀ မမေတြ…
ပိန္သြားတယ္ မရွိ
ဝလာတယ္ မရွိ
ႏွစ္သစ္ကူးညထဲ ရြာတိုင္း ျမိဳ႕တိုင္း
ဝိုင္းပတ္ကခုန္လို႔
ရင္ထဲရွိသမွ် ဖြင့္အန္ထုတ္လို႔
ေသြးနဲ႔ အျမဲႏွပ္ထားရတဲ့ေျမ
မ်က္ရည္ၾကိဳက္တဲ့ ႏွစ္ရွည္ပင္ေတြပဲ
စိုက္ပါေစေတာ့
