Wednesday, July 9, 2008

အာရွတုိက္ရဲ႕ တစ္ေနရာ

(၁)
အမွန္တကယ္ဖြံၿဖိဳးဆဲ တုိင္းၿပည္တစ္ၿပည္ရဲ႕ရြာ
ၿမိဳ႕ေတာ္နဲ႕ ကီလုိမီတာ ၆၀ ခန္႔ေ၀းတဲ့ေနရာ
အေ၀းေၿပးလမ္းမၾကီးရဲ႕ ပခုံးေပၚမွာ
ေလးထပ္တုိက္ ၈ လုံးနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ရြာ
အာရွတုိက္ရဲ႕ တစ္ေနရာလုိ႔ဆုိပါစုိ႔
အဲဒီရြာရဲ႕ အဌမေၿမာက္တုိက္ အခန္းတစ္ခန္းထဲမွာ
အင္ဒုိရွားလူငယ္ ၄ ေယာက္
( ၂ ေယာက္က ညီအစ္ကုိ)
ဘဂၤလားေဒရွ္ လူရြယ္တစ္ေယာက္
ၿပီးေတာ့ ငါတုိ႔ ၂ ေယာက္
ဓါရဏ ပရိတ္၊ ကုိရ္အမ္က်မ္း ၊ ေရာ့ခ္သီခ်င္း
ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ၊ ၀ုိင္ယာၾကိဳးေခြမ်ားနဲ႕
အမ်ိဳးအမည္မသိ အလွေမြးငွက္ ၂ ေကာင္
တစ္အုိးတစ္အိမ္ ထူေထာင္လုိ႔ေနၾက
သူတုိ႔ဘ၀ေတြဟာ
အေရွ႕ေတာင္အာရွကႊြၽန္ဆြယ္ေပၚက
အၾကမ္းထည္ပစၥည္းပစၥယေတြနဲ႔
ခပ္ဆင္ဆင္တူေနရဲ႕

(၂)
နာရီစက္သံေၾကာင့္
အထိတ္တလန္႔ႏုိးထ
အိပ္ေရးမ၀တဲ့ မ်က္လုံးထဲမွာ
ႏွင္းေတြ အတုံးအရုံးက်ေနတဲ့ မနက္ခင္း
ရြာလည္လမ္းထိပ္မွာ ေရသန္႔ဘူးကုိယ္စီနဲ႔
အလုပ္ဆင္းဖုိ႔အဆင္သင့္ၿဖစ္ေနၿပိ
တစ္ေနကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီးဆီကုိသြား
ၿမင္မားတဲ႔အေဆာက္အအုံေခါ္င္မုိးေတြေပၚတက္
ဆံပင္ေတြ အရည္ေပ်ာ္က်မတတ္ ေနေရာင္ေအာက္မွာ
ေခြၽးေတြ သံေတြနဲ႔ မခ်ိမဆန္႔အလုပ္လုပ္ၾက
အဲဒီအလုပ္က အသက္အႏၱနဲ႔နီးေပမယ္႔
ေငြမရွိတာလည္း အသက္အႏၱနဲ႔နီးတာပဲ လုိ႔
ဘဂၤလားေဒရွ္လူရြယ္က မွတ္ခ်က္ခ််တယ္
ေန၀င္ရီတေရာမွာ
ေက်ာေပၚအေမာေတြထမ္းၿပီးၿပန္လာၾက
ေရခ်ဳိးခန္းကုိ သူ႕ထက္ငါဦးေအာင္ အလုအယက္တုိးေခြ႕၀င္ၾက
ဒါဟာေန႔စၥဓူ၀ကိစၥ
ညက်
တစ္ဆုိင္တည္းေသာ ပင္လယ္စာဆုိင္မွာ
ေဒသရဲ႕ ရုိးရာထမင္းေၾကာ္ကုိစားရင္း
စကားစၿမည္ဆုိၾက
က်ိဳးပဲ႕ေနတဲ႔ ဘာသာစကားနဲ႔ပ
ၿပီးေတာ့ ကုိကာကုိလာတစ္ပုလင္းေသာက္ရင္း
ေလးညင္းန႕ံသင္းတဲ႕ စီးကရက္ကုိဖြာရႈိက္
ဂ်က္ဂြာကားတစ္စီးရဲ႕ ေနာက္ကုိေၿပးလုိက္သြားတဲ့စိတ္ကူးေတြ
သဘာ၀က်ပါတယ္ေလ
စားေသာက္ဆုိင္က အၿပန္
လမ္းေဘးအမ်ားသုံးဖုန္းကေန
ကုိယ့္တုိင္းၿပည္ကုိ ဖုန္းဆက္သူဆက္
တုိက္ေပၚၿပန္တက္ၿပီး ေရဒီယုိနားေထာင္သူနားေထာင္
ေန႔လည္ကေတြ႕ခဲ့တဲ့ ေပါင္တံၿဖဴၿဖဴနဲ႔ တရုတ္မေလးေတြကုိ
စိတ္ကူယဥ္သူကယဥ္
အဓမၼက်င့္ခံလုိက္ရတဲ့ ဖိလစ္ပင္းအိမ္ေဖာ္မေလးအတြက္
ကရုဏာသက္သူသက္
ေနရပ္ၿပန္ပုိ႔ခံ ဗီယက္နမ္ေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္သူၿဖစ္
ဘုရား၀တ္ၿပဳသူကၿပဳ
သမားရုိးက် လူ႕အဖြဲ႕အစည္းငယ္ေလးပါပဲ

(၃)
ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ်
ကြၽဲလုိႏြားလုိ အလုပ္လုပ္ရ
အခန္႔မသင့္ရင္ ေခြးေသ၀က္ေသ ေသသြားၾက
နက္ရႈိင္းလွတဲ႔ ဆင္းရဲတြင္းထဲခုန္ထြက္ဖုိ႔
အလုအယက္ၾကိဳးစားရင္း
အာရွတန္ဖုိးဆုိတာဘာလဲ
ကြန္ၿဖဴးရွပ္ယဥ္ေက်းမႈဆုိတာဘာလဲ
ေမးခြန္းေတြထုတ္ရင္းေၾကကြဲရၿပန္
တရားမ၀င္အလုပ္သမား တဲ့
အာရွက်ားေတြထြားက်ဳိင္းဖုိ႔အေရးမွာ
ခုိင္းႏြားတစ္ေကာင္လုိလုပ္အားေပးခဲ့တာကုိပဲ
ဂုဏ္ယူရမလား
အာရွတုိက္ၾကီးကေတာ့
အပ်ဳိေပါက္တစ္ေယာက္ၿခယ္သ
ဂ်ပန္၊ ဥေရာပနဲ႔အေမရိကကုိ
မ်က္စပစ္ေနေလရဲ႕
(၄)

ၿပန္လည္းဆန္းစစ္ၾကည့္ေတာ့
ငါတုိ႔ဟာ စက္ရုံတစ္ရုံမၿဖစ္ႏုိင္ခဲ့
ငါတုိ႔ဟာ ကုမဏီၰတစ္ခုမၿဖစ္ႏုိင္ခဲ့
ငါတုိ႔ဟာဘဏ္တုိက္တစ္ခုမၿဖစ္ႏုိင္ခဲ့
ငါတုိ႔ဟာေစ်းကြက္တစ္ခုကုိ မဖန္တီးႏုိင္ခဲ့
ငါတုိ႔ဟာေစ်းေပါတဲ့ကုန္ၾကမ္းေတြသာၿဖစ္တယ္
အာရွတုိက္ရဲ႕ တစ္ေနရာမွာ စေတးခံဘ၀မ်ားစြာ
ငါတုိ႔ဟာ ၿငိမ္ခ်မ္းေရးမရႏုိင္ေသးပါဘူးကြာ
ငါတုိ႕ရဲ႕ ဘ၀ဟာ ဘာမွမေသခ်ာလွ
အဲဒီလုိမေသခ်ာမႈေတြထဲကပဲ
ေသခ်ာတဲ့ ဘ၀ကုိတည္ေဆာက္ယူရတာ
တုိ႔လူသားေတြရဲ႕ ေမြးရာပါတာ၀န္ပဲ မဟုတ္လား
(၀ႁ္ေၾကြးလည္းၿဖစ္ႏုိင္ရဲ႕)
ခုမွ ငါ့ရဲ႕ကုိယ္ပုိင္ေကာင္းကင္မွာ
ၾကယ္ေရာင္မွိန္ပ်ပ်
ၿမင္ရရုံပဲ ရွိပါေသးတယ္
တစ္ခါတစ္ေလ
နံရံေပၚက ကမာၻေၿမပုံကုိၾကည့္ရင္း
ငါလြမ္းမိေနရဲ႕
ငါလြမ္းေနခဲ့တာ
ပီဇာနဲ႕ ဟမ္ဘာဂါေတြကုိမဟုတ္ဘူး
ဟာဒ္ေရာခ္ကေဖးကုိမဟုတ္ဘူး
ႏုိင္ငံကူလတ္မွတ္လုိ႔ အမည္ရတဲ့
၀ီစကီပုလင္းလွလွကုိ မဟုတ္ဘူး။
ေအာင္လက္မွတ္ေတြေနာက္ေလွ်ာက္လုိက္ေနတဲ့
ကြၽန္းတစ္ကြၽန္းကုိမဟုတ္ဘူး
မီရွယ္ယုိးဆုိတဲ့ ရုပ္ရွင္မင္းသမီးကုိမဟုတ္ဘူး
ငါလြမ္းေနခဲ့တာ
ကံေခေပမဲ့
ခ်စ္စရာေကာင္းေနတဲ့ တုိင္းၿပည္တစ္ၿပည္ကုိပါ
ေလၿပင္းထန္တဲ့ကမ္းေၿခက
ငါ့ရဲ႕ေၿခတံရွည္အိမ္ေလးကုိပါ

(၅)
အမ်ဳိးသားက ႏုိင္ငံၿခားမွာေလ...ဆုိၿပီး
ရပ္ကြက္ထဲမွာ
တခ်ဳိ႕ဇနီးမယားေတြပါးစပ္အရသာခံၾကတာမ်ဳိးအတြက္နဲ႔ေတာ့
ဒီေနရာကုိ ငါဘယ္ထြက္လာပါ့မလဲ
မိအုိဖအုိေတြရွိေနစဥ္မွာ
အဆင္ေၿပေၿပ အေၾကြးကင္းကင္းရွိေနေစခ်င္တာအတြက္
ငါ့ဆႏၵေတြကုိ ကြက္မ်က္ခဲ့ရတာပါ
မိသားစုနဲ႕ အိမ္ကုိခြဲခြာခဲ့
သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ တုိင္းၿပည္ကုိခြဲခြာခဲ့
အဲဒီအတြက္ရမယ့္ ဆုလာဘ္ဟာ
စကာၤပူက ၾကိမ္ဒဏ္မ်ဳိးေတာ့မဟုတ္တန္ရာ
အသားမာတက္ေနတဲံ့ လက္နဲ႔
ၿပကၡဒိန္ေပၚက ေန႔ေတြကုိေရတြက္ရင္း
ေလယာဥ္ပ်ံေတြၿမင္ရင္ အိမ္ၿပန္ခ်င္တယ္လုိ႔ညည္းမိ
ဒါေပမယ့္
သု၀ဏသွ်ံမဟုတ္ေတာ့.. ... ..

(၆)
ခုေတာ့
အာရွက်ားေတြရဲ႕ ပါးစပ္ထဲက
အမဲသားတစ္ဖက္
သြားၾကားညွပ္ခဲ့ရင္ခြင့္လႊတ္ပါ
ဒါဟာဒဏာၬရီမဟုတ္ပါဘူး
အာရွတုိက္ရဲ႕တစ္ေနရာက
ၿမဳံေနတဲ့ အနာေတြပါ
ရင္းေနတဲ့အနာေတြပါ.. းး


ၾကည္ေမာင္သန္း
ေအာက္တုိဘာ ၂၀၀၅(ႏွလုံးအိမ္)

Monday, July 7, 2008

ၿပန္မလာတဲ႔သီခ်င္း

တစ္ခြန္းစႏွစ္ခြန္းစ
စကားလုံးေတြနဲ႔
ငါ့ကုိမုန္းဖုိ႔
အေၾကာင္းၿပခ်က္ရွာပါ...ေဖေဖာ္၀ါရီ။

ကမာၻၾကီးကမသိမွီလုိက္ဘူးတဲ႔လား
ကမာၻဦးကတည္းကသီခ်င္း
ေၿမြဟာပန္းသီးကုိ
သစၥာတရားနဲ႔ညႊန္္ၿပခဲ့သလုိမ်ဳိး
အဲဒီအဆိပ္ခ်ိဳထဲမွာ
ခ်စ္ၿခင္းဟာအၾကိမ္ၾကိမ္လဲက်ေသးဆုံးခဲ့ေပါ့...။

မုိးလႈိင္ည

Thursday, July 3, 2008

အမွားမ်ား

အမွတ္ေပးစည္းမ်ည္းအရ
ကၽြန္ေတာ္စာေမးပြဲက်တယ္
ေမးခြန္းလႊာအမွားၾကီးကုိ
ၿပတ္ၿပတ္သားသားၾကက္ေၿခခတ္ထားခဲ့တယ္
ရင္ေကာ့ၿပီးၿပန္ထြက္လာခဲ့တဲ့
ဘ၀စာသင္ခန္းေတြထဲ ေလ့က်င့္ခန္းစာအုပ္ဟာထပ္တလဲလဲ
သင္ၾကားမႈေတြၿပည့္ႏွက္ အဲဒါကုိပ်င္းရိတတ္လြန္းလုိ႔

ေလာကရဲ႕ေထာင့္က်ဥ္းထဲ
စာအုပ္ေတြ ဂစ္တာတစ္လက္
ပန္ခ်ီကားေတြနဲ႔ ေၿမစုိက္အုိးထဲမွာ
ကုိယ့္အတၱကုိယ္အလွထုိးထားလုိက္တယ္

မုိးလႈိင္ည

Wednesday, July 2, 2008

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိ

ဘယ္ေတာ့ၿဖစ္ၿဖစ္ အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိေနလုိ႔

ဒီကဗ်ာကုိ အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိလုိ႔ေခၚၾကတယ္

ခက္တာက အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိေနၿခင္းပဲ

အမွတ္စဥ္မွတ္လုိ႔ဆုိ္ရင္တစ္လုိ စေအာ္လုိက္တယ္

ေရတြက္လုိက္ရင္ အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိေနတာပါပဲ။

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ ၿမိဳ႕တစ္ၿမဳိ႕မွာေရာက္ေနတယ္လုိ႔

သတင္းသဲ့သဲ့ၾကားရတယ္

ဒါေပမယ့္ အဲဒီၿမဳိ႕က တည္ခုိခန္းမွာ အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိေနေလရဲ႕

လစာထုတ္ရက္ဆုိရင္ အသီးသီးေရာက္လာၾကတယ္၊

နာမည္ႏွစ္မ်ဳိးလူေတြလဲပါရဲ႕

လက္မွတ္ကုိ အေသာ့ႏွင္ထုိးၿပီး ထုတ္ယူၾကေလတယ္

ဒါေပမယ့္ အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိေနၿပန္တယ္

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ လူအုပ္ထဲမွာရွိႏုိင္တယ္

ဒါမွမဟုတ္ ေတာလမ္းကေလးေပၚမွာလည္းရွိခ်င္ရွိႏုိင္တယ္

ခုတ္ေမာင္းေနတဲ႔ မီးရထားတစ္စင္းေပၚမွာလည္း ရွိေနႏုိင္ေသးရဲ႕

လူတစ္ေယာက္ဟာ လူတစ္ေယာက္ကုိ လုိအပ္ေနသ၍

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ ကမာၻကုိ ပတ္ေနမွာပဲ

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ ရုပ္ရွင္ရုံတစ္ရုံထဲမွာ ၀င္ၾကည့္ေနသလား

ပိတ္ကားထက္မွာ လူရႊင္ေတာ္ေတြက ရယ္စရာေတြတင္ဆက္ၾကတဲ႔အခါ

ရယ္သံတစ္သံ လုိေနေလရဲ႕။

ဘတ္စ္ကားစပယ္ယာက ေအာ္တယ္ တစ္ေယာက္လုိေသးတယ္တဲ႔

အဲဒီေန႔က အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ အိတ္ကပ္ထဲ ပုိက္ဆံမွပါရဲ႕လားမသိဘူး

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ မေမြးဖြားေသးဘူးတဲ႔ ။

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ အစကတည္းကမရွိဘူးတဲ႔

တခ်ဳိ႔ကလည္း အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ အေ၀းၾကီးကေန

ငါတုိ႔ဆီကုိလာေနတာတဲ႔ ။

သတင္းစာထဲမွာ လူေပ်ာက္ေၾကာ္ၿငာေတြပါလာတယ္

သတင္းစာထဲမွာ နာေရးေၾကာ္ၿငာေတြ ပါလာတယ္

ဒါေပမယ့္ အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိေနတယ္

ဒီကဗ်ာကုိ ဖတ္ၿပဖုိ႔စဥ္းစားတုိင္း အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိေနတယ္

မာတိကာထဲမွာ ကေလာင္နာမည္ေတြ အမ်ားၾကီး ရုိက္ႏွိပ္ထားေလရဲ႕

ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္လုိေနတယ္ကြာ

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ အေပ်ာ္တမ္းကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္လား

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ စာဂ်ပုိးတစ္ေယာက္လား

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ ကုိလံဗတ္မ်ဳိးဆက္လား

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ တစ္ခုခုကုိကၽြမ္းက်င္သူလား

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ ဂုဏ္သေရရွိလား

အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိဟာ ငါတုိ႔အိမ္မွာလား

အားလုံးကုိ ဆြဲေစ့လုိက္တယ္

အ အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိေနတယ္

မွန္ပါတယ္

ငါတုိ႔ဟာ အၿမဲတမ္းတစ္ေယာက္လုိတယ္ ။ ။


ေနမ်ဳိး

(၂၀၀၈.၃.၅ ။ ည ၁၁ း ၃၀ နာရီ)

ခ်င္းတြင္းမဂၢဇင္း၊ အမွတ္ ၂၇၊ ဇြန္လ ၊ ၂၀၀၈

Sunday, June 29, 2008

ငါ့ကုိမုိးက မရြာဘူး


လမ္းမေပၚမွာ တံလွ်ပ္ေတြေထာင္းေထာင္းထ
ငါခုန္ခ်လုိ႔မရဘူး ေကာင္မေလးရယ္
အခုေတာ့ ငါေမွ်ာ္္တဲ့မုိးက
ငါ့ကုိ မရြာေတာ့ဘူး....
တစ္ညလုံး ေမွာင္မုိက္ေနတဲ့အခန္းထဲ
ငါကုိယ္တုိင္ထြန္းညွိထားတဲ့ အလြမ္းေတြ
လမ္းမေတြကုိ အထီးက်န္စိတ္နဲ႔ တြန္းေရႊ႔
မင္းေနတဲ့ ၿမိဳ႔ၿပဆီ
မနက္ေၿခာက္နာရီေန၀န္းနဲ႔ ဆုိက္ကပ္တာေတာင္
လက္ၿပႏႈတ္ဆက္သူမဲ့ေနလုိ႔
အသားလြတ္မာေက်ာေနတဲ့
ပလက္ေဖာင္းေတြကုိပဲ မိတ္ေဆြဖြဲ႔ခဲ႔ရတယ္...။
မုိး....က
ငါ့ရာသီနဲ႔ ေ၀းကြာဆဲ....။

မုိးလႈိင္ည

Saturday, June 28, 2008

ေနဘုန္းလတ္ကို ေတြ႔ရင္ (၂)


ကၽြန္ေတာ္ရင္ကုိ တုိက္ခတ္သြားတဲ႔ေႏြေလ တစ္စ ဟာ
အစ္ကုိေနဘုန္းလတ္ၿဖစ္ေနလိမ့္မယ္လုိ႔ မေတြးမိခဲ့ဘူး အစ္ကုိ
ၿဒပ္မဲ့ကမာၻ ကဗ်ာစုထဲမွာ အစ္ကုိ႔ ႏွလုံးသားနဲ႔ထုဆစ္ခဲ့တဲ႔
“အေမ”ဆုိတဲ႔ကဗ်ာေလး …
အေ၀းေရာက္သားေတြအတြက္
မ်က္ရည္စုိ႔ခဲ႔ၾကတဲ့ မိခင္ကုိယ္စားေပါ့…
အစ္ကုိ ႏွလုံးသားက
တစ္ပါးသူေတြအတြက္ အၾကိမ္ၾကိမ္ငုိခဲ့ရၿပီးၿပီ…
အစ္ကုိက အႏုပညာသမားပါ…
အမွန္တရားကုိ ၿမတ္ႏုိးတယ္ မွ်တမႈေတြကုိ ရင္ဘတ္နဲ႔ပ်ိဳးတယ္…
အခုေတာ့…
၂၀၀၈ ရဲ႕ ကံဆုိးတဲ႔ ေဖေဖာ္၀ါရီလထဲမွာ
အစ္ကုိနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔
ေမြးရပ္ေၿမမွာ ေနေတြၿခစ္ၿခစ္ေတာက္ပူတယ္ အစ္ကုိ
မုိးေတြက အခ်ိန္အခါမဟုတ္ရြာတယ္

မေရမရာနဲ႕ ပိေတာက္တစ္ခ်ိဳ႕ေတာင္ ပြင့္လုိက္ေသးတယ္…
ရာသီမသိပန္းနဲ႕ညွိဆုိရင္ေတာ့လြဲမွာပဲအစ္ကုိ…
ေဖာက္လြဲေဖာက္ၿပန္ ရာသီေတြၾကားမွာ
ေၿမၾကမ္းတဲ႔ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေမြးရပ္ေၿမကုိ

ရင္ဘတ္နဲ႔ ထပ္စုိက္ပ်ိဳးၾကတာေပါ့…
ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႕ ေန႔ရက္ေတြတည္ေဆာက္လုိ႔
အစ္ကုိၿပန္လာမယ့္ေန႔ကုိ
သူငယ္ခ်င္း အားလုံးနဲ႔ အစ္ကုိ မိသားစုကေစာင့္ေနၾကတယ္…
အစ္ကုိ အၿမန္ဆုံးလြတ္ေၿမာက္ပါေစ….။

မုိးလႈိင္ည

Friday, June 27, 2008

သမုိင္းနဲ႔..လူ


ဆုိကေရးတီးကုိ

အဆိပ္ေပးသတ္လုိ႔ရတယ္

သူ႔အေတြးအေခၚေတြကုိ

အဆိပ္ေပးသတ္လုိ႔မရဘူး….။


ေသာမတ္မုိးကုိေထာင္ခ်ထားလုိ႔ရတယ္

ယူတုိးပီးယားကုိေထာင္ခ်ထားလုိ႔မရဘူး…။


မင္ဒဲလားကုိႏွစ္ရွည္လမ်ား

ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားလုိ႔ရတယ္…

တရားမွ်တမႈကိုခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားလုိ႔မရဘူး॥။


ဂႏၶီကုိ

လုပ္ၾကံသတ္ၿဖတ္လုိ႔ရတယ္

အဟ႔ံ ိသ၀ါဒကုိလုပ္ၾကံလုိ႔မရဘူး…။


ေနဘုန္းလတ္ကုိလည္း

ဖမ္းဆီးထားလုိ႔ရတယ္

သူ႔အႏုပညာ၊ သူ႔ေစတနာ

သူ႕စာေပကုိဖမ္ဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္လုိ႔မရႏုိင္ဘူး…။

စာေရးဆရာေတြဟာ

ေနာက္ဆုံးေတာ့ေအာင္ပြဲရသူေတြလုိ႔

ဂါဆီယာမားကြဖ္က တစ္ခါကေၿပာဖူးတယ္…

အမွန္တရားကုိရဲရင့္သူေတြကုိ

သမုိင္းကမွတ္တမ္းထားတယ္…

အေမွာင္နက္ေလၾကယ္ေရာင္လက္ေလပဲ…။


မုိးလႈိင္ည

“ခွေးကလေး ကောက်ကောက်”

ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...