Pages

Tuesday, April 29, 2008

ေဖေဖာ္၀ါရီတမ္းခ်င္း(၂)

ေမ့ေလ်ာ့ခံေနတဲ့

ရြက္ဆုတ္ၿပကၡဒိန္တစ္ထပ္လုိပဲ

ငါ့ စိတ္က အတိတ္မွာသိပ္သိပ္သည္းသည္း

မနက္ခင္းဟာ

ၾသဂုတ္စ္ (၂၁)ေအဒီ ၂၀၀၃ လုိ႔

ဘာေၾကာင့္ၿဖစ္ေနရတာလည္း


ဘယ္ေတာ့မွမေသာက္ၿဖစ္တဲ့

ၿပင္သစ္ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကုိ

ကတၱရာလမ္းနဲ႔ရုိက္ခြဲတယ္…

က်ိဳးေက်သြားရတာက ငါကုိယ္တုိင္…


မနက္အေစာၾကီး မူးေနတဲ႔လူလုိ

ငါ့ကုိ ကားမွတ္တုိင္ကလူေတြက

လွမ္းၾကည့္တယ္…..

မင္းကေတာ့အမွတ္ရမွာမဟုတ္ဘူး

ဒါ အဂၤါေန႔ေလ ပန္ဆုိးတန္းကားမွတ္တုိင္မွာ

ငါ မနက္ခုနစ္နာရီတည္းက ထုိင္ေနတာ

အခု ၁၀ နာရီထုိးဖုိ႔ ၁၀ မိနစ္

ငါ့ရင္ထဲမွာ အခ်စ္မရွိေတာ့ဘူး

ငါေတာ္ေတာ္ ညစ္ေနၿပီ…။


အခုေအဒီ ၂၀၀၈

ငါစီးကရက္မေသာက္ၿဖစ္ေတာ့ဘူး

ငါ့ကုိ ေဆးလိပ္ေသာက္တာမတားတဲ့

တစ္ေယာက္တည္းေသာ မိိန္းမ

မ်ားမ်ားေသာက္ ၿမန္ၿမန္ေသ

ေလာကၾကီးမွာ နင္ရွိေနလည္းအပုိပဲလုိ႔

အားေပးတတ္တာလည္း

မင္းပဲရွိတယ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ…


`ခ်စ္တယ္´

အရက္သမားဟာ

ၿပင္းသထက္ၿပင္း ခါးသထက္ခါးတဲ႔

အရက္ကုိတပ္မက္သလုိ…

ငါတစ္ဘ၀လုံး ပူၿပင္းလွ်တတဲ့

ဒဏ္ရာေတြကုိ လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့

မင္း နဲ႔ ခ်စ္ၿခင္းကုိ

သံသရာတစ္ေကြ႔ခ်ိဳးမွာ ထပ္ေတြ႔လုိပါေသးတယ္…။


ခ်စ္တယ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ

အထပ္ထပ္ဖြဲ႔ဆုိဖုိ႔ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာ အမွတ္ရစရာေတြ

ရွိေနေသးတယ္….

မုိးလႈိင္ည

ဘုိဟီးမီးယန္းမ်ား

ငယ္ေတာ့ ပုိၿပီးမွားလုိ႔ေကာင္းတယ္

အကၤ်ီလက္ကုိပင့္တင္

လူမုိက္ကုိ ဂစ္တာနဲ႔ရုိက္ပစ္တုန္းက

သူ႔သူရဲေကာင္းဟာ ေတာ္တီလာဖလက္ရပ္ကြက္ထဲက `ဒင္နီ´

ဘီယာအၿမွပ္ေတြလုိ သူေသြးက ပြက္ပြက္ဆူလုိ႔

ခင္ဗ်ားအသက္အရြယ္ေရာက္ရင္

ခင္ဗ်ားထက္ပုိေကာင္းတဲ့ ပန္းခ်ီကားေတြ ကၽြန္ေတာ္ေရးမယ္

စိတ္ထဲက `ေဂၚဒြင္´ ကုိဒီလုိၾကိမ္းမိတယ္

ေပ်ာညံ့ဖုိ႔ဘယ္ကိစၥမွ ငါတုိ႔ဆီလာမသင္စမ္းနဲ႔

ငါတုိ႔ေခါင္းထဲမွာ အဆိပ္ၿပင္းတဲ႔ေၿမြေတြ အေထြးလုိက္ေခြလုိ႔

ငါတုိ႔ဆီ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ

ငါတုိ႔ဆီ စေကဘာ

ငါတုိ႔ဆီ အရုိးေခါင္းခါးပတ္နဲ႔လာခဲ့

`ဂၽြန္ေဖာက္စ္´ဆုိတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ဟာ

လူငယ္စိတ္နဲ႔ မစၥစၥပီၿမစ္ၾကီးကုိ ၿဖတ္ကူးခဲ့တာ ငါ ေၿပာၿပမယ္

ကုိေခ်ာႏြယ္ဟာ လူငယ္စိတ္နဲ႔ ဖ်ံဖမ္းသမားကဗ်ာကုိ ေရးခဲ့တဲ့အေၾကာင္း

ငါေၿပာၿပမယ္

လူငယ္ဆုိတာ သူပုန္စိတ္ကေလး နည္းနည္းေတာ့ရွိတာပဲ

ခလုတ္တုိက္ရင္ တုိက္မိတဲ့အုတ္ခဲကုိ ဆဲထည့္လုိက္မယ္

`မက္ေဒါနား´လုိအမယ္အုိၾကီးကုိ ေခါက္ထားၿပီး

`ဘရစ္တနီစပီးယား´ဆီသြားဖုိ႔ကုိလည္း သူတုိ႔သိတာပဲ

ဒုကၡ၊ ေနေရာင္ ၊အေမွာင္ နဲ႔ ဂစ္တာၾကိဳး

ဇြတ္တုိး၀င္လာတဲ႔ ေလာကဓံဆုိလည္း

ေခါင္းရွစ္စိတ္ကြဲသြားဖုိ႔ပဲရွိတယ္

သူတုိ႔ဆီမွာ မီးညွိပါ

သူတုိ႔အသံကုိဆုပ္ကုိင္ပါ

သူတုိ႔အေရာင္ကုိနားစြင့္ပါ

`အသက္ ၄၀ ေက်ာ္မွ ကဗ်ာဆရာဗ်´ဆုိလည္း

လကမာၻဆုိတာ လူညံ့ေတြအတြက္

အၿမဲေနာက္က်တဲ႔ အိပ္မက္ပဲ

လေရာင္ဟာ ကင္းဗတ္စေပၚမွာထက္

အၿပင္မွာပုိၿပီး ေရြ႕လ်ားလွပပါတယ္…।။….။


ေမာင္ဖီလာ

(ပိေတာက္ေၿမမဂၢဇင္း၊၂၀၀၃)(က်ီးကန္းနဲ႔ ဘုိဟီးမီးယန္းမ်ား)

Friday, April 25, 2008

အခ်ိန္မရသူတစ္ေယာက္

ခ်စ္တယ္ဆုိတဲ႔စကားေၿပာဖုိ႔

အခ်ိန္ေတာ့ယူရလိမ့္မယ္

ခက္တာက

အခ်ိန္မွမရေတာ့တာ…

အရာရာၿပန္တည္ေဆာက္ဖုိ႔

အခ်ိန္ေတာ့ယူရလိမ့္ေပါ့

ခက္တာက

အခ်ိန္မွမရေတာ့တာ….

ခံစားမႈေတြရင့္က်က္ေစဖုိ႔

အခ်ိန္ေတာ့ယူရလိမ့္မယ္

ခက္တာက

အခ်ိန္မွမရေတာ့တာ….

ေတာပန္းေလးေတြၿပဳံးေနတာကအစ

ၿမိဳၿပရဲ႕မိတ္ကပ္ထူထူအိပ္မက္ေတြအထိ

အရာရာဟာ ကဗ်ာဖြဲ႕လုိ႔ရတယ္

ခက္တာက

အခ်ိန္မွမရေတာ့တာ….

ၿပန္မရေတာ့တဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုိ

အၾကိမ္ၾကိမ္ဆြဲဆန္႔လို႔

ခက္တာေတြသိပ္မ်ားတဲ႔

ေလာကၾကီးထဲ

ကုိယ္အတၳဳပတိၱကုိ ၿပီးသေလာက္ခ်ေကၽြးမိတယ္

ဒီကဗ်ာကုိေရးဖုိ႔လည္း

အခ်ိန္သိပ္မရခဲ့ပါ……..။

မုိးလႈိင္ည

အထီးက်န္

ဘ၀ထဲမွာ

ငါတစ္ေယာက္တည္းရွိတယ္..။

အခန္းတံခါးကုိပိတ္မထားပဲ…

တံခါးေခါက္သံကုိေမ်ာ္လင့္ေနတဲ႕စိတ္…

တစ္ဖက္အိမ္က ကေလးေတြ…

ဒီေန႔မွ ဘာလုိ႔ဆူညံမေနတာလည္း…

တခါတရံေတာ့

သူခုိးတစ္ေယာက္ရဲ႕ေၿခသံေတြကုိေတာင္လုိအပ္တယ္

ၿငိမ္ဆိတ္လြန္းမႈဟာ

ငါ့ႏွလုံးသားကုိေပါက္ကြဲဖုိ႔အသင့္ၿဖစ္ေစခဲ့

စားပြဲေပၚက ဖန္ခြက္ေတြကုိ

ရုိက္ခြဲလုိက္ရုံပဲလား

စိတ္က အထီးက်န္တံခါးကုိ အတင္းဆြဲပိတ္တယ္

ပါရီညကေဖးထဲက အၿမင္အာရုံေတြကုိဆြဲႏႈတ္

အခုဆုိ

ငါ့ကုိယ္ငါ သတ္ေသဖုိ႔လုံေလာက္ေနၿပီ…။

မုိးလႈိင္ည

Thursday, April 17, 2008

လူထုအေမအတြက္

အဲဒီေန႔က….

မနက္လင္းအားႀကီး ေသာၾကာၾကယ္ေၾကြခဲ့တယ္….

ေစာတယ္လုိ႔ အေျပာမသာေပမယ့္

ႏွေျမာၾကတာ အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး…..

အေမ အာသာငမ္းငမ္းတမ္းတတဲ့

လြတ္လမ္းေပၚက ျမန္မာျပည္ကုိ

အေမ မျမင္ႏုိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့အေမ…..။

မေျဖႏုိင္ပါဘူး အေမ…

ေတာင္သမန္မွာ စုိထုိင္းဆေတြ သိပ္သည္း

မယ္ဇယ္တန္းက ငုိညည္းေနသလုိ

ပိေတာက္ေတြမ၀ါတဲ့ ေဟာဒီေျမမွာ

ေဒါနေတာင္တန္းႀကီးေတာင္

မႈိင္ေတြခ်ေနရဲ႕ေလ……။

အေမဟာ သာမာန္အေမမဟုတ္ပါဘူး….

လူထုကုိကုိယ္စားျပဳခဲ့တဲ့

တကယ့္ “လူထုအေမ”ပါ အေမ…..။

စစ္ဖိနပ္ကုိအံတု

ခုိင္မာမႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြနဲ႔

ေတာ္လွန္ေရးအေမေတြကုိယ္စားျပဳ

ထုဆစ္ထားတဲ့ “ျမန္မာအေမ”ပါ…။

မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကုိ ႀကိဳခဲ့တဲ့အေမ

အမ်ားအတြက္၊ အားဆက္ခဲ့တဲ့အေမ

တာ၀န္မေက်ဘူးလုိ႔ သားေတြကုိမဆုိရက္ခဲ့တဲ့အေမ

“ငတ္လုိ႔ ငတ္တယ္ေျပာတာပဲ”လုိ႔

သားတုိ႔ဘက္က ရပ္ခဲ့တဲ့အေမ…ေရ…။

ကတိျပဳပါတယ္ အေမ…

ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္မေနဘဲ

ကုိယ့္လက္ ကုိယ့္တက္နဲ႔ အေရာက္ေလွာ္ပါ့မယ္ အေမ….။

ေတာင္သမန္အင္းစပ္က

အေမ့ရင္ခြင္ ေလေျပ ေႏြးေႏြးမွာ

စစ္အတြင္းက ညီအစ္ကုိတစ္စုနဲ႔

အေၾကအညာ ကဗ်ာေတြထုံမႊမ္းတဲ့ညေတြ

မၾကာခင္ ျပန္ရ ရေစမယ္အေမ….။

ထက္ေဇာ္ ၁၂.၄.၀၈

Wednesday, April 16, 2008

အၾကမ္းထည္

အတိိတ္ကုိလြမ္းရတာထက္

ပစၥဳပန္ကုိ လြမ္းရတာဆုိေတာ့

အက်ကေလးကလည္း ခပ္နာနာ

အနံ႔ေလးမၿပယ့္ တၿပယ္နဲ႔

ဂုဏ္ေတာ္ကုိရြတ္ခဲ့ရ

လူအၿဖစ္ကလည္း

သရဲပုံၿပင္အေၿပာေကာင္းၿပီး

အိမ္ကုိေတာ့လုိက္မပုိ႔ဘူး

တစ္ေယာက္ကုိသစၥာရွိဖုိ႔

တစ္ေယာက္ကုိသစၥာမဲ့ခဲ့ရ

နဂုိရည္ေလးကုိေတာ့

အားနာပါးနာ

အႏုပညာကုိ ရဖုိ႔အတြက္

အႏုပညာကုိ သတ္ပစ္လုိက္ရ

ကာမအားေပးရုပ္ရုင္ေတြကုိ

အခ်ိန္ကုန္ဖုိ႔သုံးလုိက္ရ

သက္တမ္းတစ္၀က္စာရပ္တည္ဖုိ႔

သက္တမ္းတစ္၀က္ကုိ သင္ၾကားပစ္လုိက္ရ

ဤခရီးနီးသလား

အိပ္ရာက အခ်ိန္မွားထမိသလုိပဲ

ေရာက္သြားေတာ့လည္း မလင္းေသးဘူး

ကိန္းၾကီးခန္းၾကီး ႏုိင္လြန္းသူမ်ားကုိ

စိတ္ပါလက္ပါ အေလးၿပဳပါတယ္

ေခါင္းေခြ႔လုိ႔ရတဲ႔ ႏွစ္ခ်ိဳ႕၀ုိင္ေတြရယ္…

အေတာင္အလက္မစုံခင္ကတည္းက

ေမြးထားရတဲ႕ ဥာဥ္ဆုိးကေလးကလည္း

နည္းနည္းေတာ့ အေရးၾကီးပါတယ္ကြယ္

ေသြးနဲ႕ကုိယ္သားနဲ႕ကုိယ္မုိ႔

ကုိယ့္အတၳဳပတၱိေလးဟာလည္း

၀င့္ၾကြားေနပါလိမ့္မယ္

ခႏၵာကုိခ်စ္တာလား

ခပ္ပ်စ္ပ်စ္ ဆီေ၀့ေ၀့သိကၡာကုိခ်စ္ရမလား

ငါလည္း အေတြးအေခၚအရည္က်ဲခဲ့တယ္

ခရီးသြားဟန္လႊဲ တံတားေလးေပၚက

မ်က္ေစ့ေလးစုံမွိတ္ၿပီး

ႏႈတ္ခမ္းေလးစူၿပီး

ခ်စ္တယ္ - ခ်စ္တယ္နဲ႕

ေဆာင့္ၾကီးေအာင့္ၾကီးေအာ္တတ္တဲ႔

အရြယ္ေရာက္စ စေနသမီးေလးေတြကုိေတာ့

ဒီပြဲမွာမပါေစနဲ႕ေပါ့

သူရဲေကာင္းမလုိတဲ႔ပြဲမုိ႔

ၿခြင္းခ်က္နဲ႔လက္တြန္႔လုိ႔ရတယ္

မေတာ္တဆေလးေတြကုိ

တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုခ်ိတ္ထားမယ္

ဒီလုိကြ- ညီေလးရဲ႕

ဒုိင္ယာရီေရးတယ္ဆုိတာ

ခပ္ညံ့ညံ့ကိစၥ..။…။

ဇြန္မုိးသစ္

၂၆ ၾသဂုတ္၊ ၂၀၀၄

နာမည္ပ်က္မရွိတဲ႔ အရုိင္းအစုိင္းကဗ်ာစုမွ ကူးယူေဖာ္ၿပပါသည္။

Monday, April 14, 2008

လမ္းမ်ား

ေၿခေထာက္ေတြေရာက္မလာေသးခင္

ရင္တဖုိဖုိ…

တကယ္ေတာ့ ဖုန္ထတယ္ဗြက္ထူတယ္

ကုိယ္ထူကုိယ္ထသမားနဲ႔

တရြတ္တုိက္ဖက္ရွင္မယ္…

တစ္ေယာက္ေယာက္ကေလွ်ာက္မလာေသးသမွ်

သူကုိယ္သူဘယ္ေရာက္မယ္မသိေသးဘူး…။

မုိးလႈိင္ည

Tuesday, April 8, 2008

သံစဥ္မဲ႔ရထား….

တစ္ခါတစ္ေလေတာ့

ကိုယ့္ကုိယ္ကုိအရသာရွိရွိေမ့ေလ်ာ့ေနမိတတ္တာ

အေလ့အက်င့္တစ္ခုလိုၿဖစ္လုိ႔…

တစ္လမ္းေမာင္းခရီးသြားအတြက္ေတာ့

ေခါင္းထုိးအိပ္စရာဘူတာစဥ္မရွိခဲ့ဘူး…

ရြာလြန္ရြက္တုိက္သီခ်င္းနဲ႔

စီနင္းသိမ္းပုိက္ခဲ့တာက…

အခြံ႔ခ်ည္းသက္သက္ကႏၱရေတြပါ…

ဒါေပမယ့္ေက်နပ္ေနတယ္…

မင္းကေတာ့ပလက္ေဖာင္းေပၚေန

ပလက္ေဖာင္းေပၚေသမယ့္ေကာင္…

သားတစ္ေယာက္ကုိဆုံးရႈံးလုိက္ရတဲ့

အေဖတစ္ေယာက္ရဲ႕မခ်ိတင္ကဲေရြရြတ္သံသာ

သူတစ္ခါတစ္ရံၾကားေယာင္မိခဲ့တယ္…

ဘ၀….

မိသားစု….

ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာ…

ကဗ်ာကလြဲလုိ႔…

သူကုိယ္တုိင္အရာရာနဲ႕လြဲခဲ့တယ္…

ဒီခရီးစိမ္းစိမ္းေတြမွာ….

သူဥၾသသံရွည္ရွည္မဆြဲႏုိင္ခဲ့…

သူဟာရထားတစ္စင္းဆုိရင္

ကြင္းၿပင္က်ယ္က်ယ္ကုိၿဖတ္သန္းလာတဲ႔

အထီးက်န္ေခါင္းတြဲတစ္ခုသာ…

သူေခၚသံေတြအားလုံး…

မုိးကုတ္စက္၀ုိင္းအစြန္းမွာတိမ္၀င္သြားမွာ

သိႏွင့္သားနဲ႕….

သူေၿပာၿပခ်င္တဲ႔စကားေတြကရင္နဲ႕အမွ်အၿပည့္အသိပ္…..

မုိးလႈိင္ည

Monday, April 7, 2008

အေမ

အေမ မာရဲ႕လားအေမ…
အေမအမာ အရင္လုိလက္အုပ္ခ်ီကန္ေတာ့ဖုိ႔
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဒီႏွစ္မွာအခြင့္အေရးမရလုိက္ဘူး…

ေနာက္ႏွစ္ေတြမွာေကာ…
အေမမရွိေတာ့တဲ့ အေမ့ေမြးေန႔ေတြမွာ
အေမကုိ ရည္စူးကန္ေတာ့ဖုိ႔
အမရပူရ ကုိလာၿဖစ္ေအာင္လာခဲ့မယ္ အေမ…

အခုေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တုိ ေနာင္တနဲ႕မ်က္ရည္ေတြေတြက်
အေမ့ကုိ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္မထားခဲ့ႏုိင္ဘူး…
အေမအမာ
အေမက မိခင္ေကာင္းပါ..
သားေကာင္းေတြလည္းေမြးခဲ့တယ္…
စာေပတာ၀န္လည္းေက်…
တုိင္းၿပည္နဲ႕လူမ်ိဳးအတြက္ဆုိလည္းတာ၀န္ေက်…
အေမ့လုိအေမမ်ိဳးကုိ…
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘယ္ေတာ့မွၿပန္မရႏုိင္ေတာ့ဘူး…

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရင္ဘတ္ေတြက်ိဳးေၾကကုန္ၿပီ…
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေပေပေတေတ
ကဗ်ာဆရာေကာင္ေတြကုိဆုံးမပါဦးအေမ…
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အသုံးမက်တာကုိေထာက္ၿပပါဦးအေမ…
ဘ၀မွာရႈံးနိမ့္တဲ့အခါ…
အေမဟာ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မုိးေကာင္းကင္…
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕အလင္းေရာင္…
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ေမ်ာ္လင့္ၿခင္းအသက္…

အေမရယ္
ၿမင့္ၿမတ္တဲ႔ဘုံဘ၀ကေန
အမွန္တရားအတြက္သားေကာင္းေတြၿဖစ္ေအာင္
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏွလုံးသားကုိေစာင့္ေရွာက္ေပးပါဦး…အေမ


မုိးလႈိင္ည

Friday, April 4, 2008

ေႏြဦး

ေႏြဦးေရ

ေပ်ာ့အီေနတဲ႔ ကတၱရာလမ္းေတြေပၚ

တစ္ရူးတစ္စလုိ လြင့္ၿပစ္ခံထားရတယ္

မုိးေရမ၀တဲ႔ ပိေတာက္ေတြလုိ

ပြင့္လက္စတန္းလန္း…

ငါ့ကုိယ္ငါ ၿပန္မလြမ္းခ်င္ဘူး…

ခုခ်ိန္မွာ

ေႏြေလဆုိတဲ႔

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္…

ဘယ္လုိအေမွာင္မ်ိဳးမွာ

ေလွာင္ပိတ္ခံေနရမလဲ…

ေႏြဦးေရ

ေၾကေၾကကြဲကြဲ အလင္းမွာ

ငါ့ကုိယ္ငါ မၿဖန္႔ခင္းခ်င္ေတာ့ဘူး…

ေလာင္ကၽြမ္းၿခင္းသာငါ့ကုိေပးပါ

မုိးလႈိင္ည

ေရနစ္ေနရစ္တဲ႔ ရန္ပြဲ…

ဖုန္မထပါဘူး။

ရွင္သူဟာ ေရရူၿပီး ေနာက္တစ္ပြဲ၊

ေသသူဟာ ေရေပၚကုိ လြင့္တက္သြားခ်ိန္

ေသြးက စကားေၿပာတယ္

…………

ငါးမန္းကုိ ။

ခရမ္းသစ္အိမ္

(kajan.S.Eain ရဲ႕ွ Struggle under the water)

Tuesday, April 1, 2008

အခ်စ္တဲ႔လား နည္းနည္းေတာ့ခါးတယ္

စပ်စ္သီးခ်င္တယ္

အၿမဲေၿပာရင္ ငါလြန္တာပဲၿဖစ္မွာေပါ့

ေဖေဖာ္၀ါရီ…

မင္းကစပ်စ္သီးဆုိရင္

ငါ့အတြက္ ရူးသြပ္မူးမုိက္ေစဖုိ႔

ပူၿပင္းခါးသက္လြန္းတဲ႔

၀ုိင္အရက္ၿပင္းေတြပဲၿဖစ္မွာပါ…

ခ်စ္ၿခင္းက ရွတစူးနစ္လြန္းလုိ႔

တစ္ဘ၀လုံးရူးတယ္…

ခဏတာအစြဲအလန္းက

သံသရာတစ္ခုလုံးကုိလြမ္းေစတယ္…

ငါဘယ္ေတာ့မမုန္းဘူး….

မင္းနဲ႔ငါေနထုိင္တဲ႔ ၿဂိဳလ္၀ါၾကီးကုိ

ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာနဲ႔တည္ေဆာက္ထားတာပဲ…။

မုိးလႈိင္ည

တုိ႔ဘ၀ေတြ

ေသာက္။ ေသာက္။

သူငယ္ခ်င္း။

ေသာက္။ ေသာက္။

ကေန႔ည

မင္းကုိငါေသာက္သလုိ

မင္းလည္းငါ့ကုိေသာက္ေပါ့

လူ႔ဘ၀ထဲ

ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ေလးတစ္ပြဲေလာက္မွ

အရက္ေကာင္းေလးတစ္ခြက္မေလာက္မွ

ေသာက္စားမသြားရရွာတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း

ပြဲေတာ္အုပ္ေတြနဲ႔ အၿမဲလြဲရွာတဲ႔

ေသာက္။ ေသာက္။ သူငယ္ခ်င္း

ေသာက္လည္းေသာက္

စားလည္းစား

စကားေတြေနာက္မွေၿပာ

မင္း ေမာေနမယ္

ေလာကထဲ

ဒုကၡေတြရင္ဆီးခံလုိ႔ မင္း ေရာက္ခဲ့တာ

အေပါက္အၿပဲ ဗရပြနဲ႔ ဘ၀ကုိ

ေပေပေတေတ မင္းရယူခဲ့တာ

ဘာကုိမွ

ထီမထင္တဲ႔ဟန္နဲ႔

အၿဖဴပတ္ကေလးတဖြာဖြာ

ဆံပင္ရွည္ေလးတစ္ရမ္းရမ္း

ဘုိဟီးမီးယန္းလုိလုိ ကဗ်ာဆရာလုိလုိ

မင္းဟာအႏုပညာဆန္တဲ႔ ဘုိဟီးမီးယမ္း

`စာတတ္ေပတတ္ၾကီး´ တဲ႔

တြင္းထဲခ်ကာနီး

မင္းညီက

အိမ္ထဲကအထြက္မွာ

`တစ္ေၾကာေတာ့ရွင္းသြားတာေပါ့´ တဲ႔

မင္းအစ္မက

ငါ ဘယ္လုိခံစားရပါ့

မင္းထြက္သြားေတာ့

မ်က္ႏွာကေလး လက္နဲ႔အုပ္

တုိင္ကေလးကြယ္ကာ ကြယ္ကာ

မင္းအေဖၾကီး ငုိရွာတယ္

မင္းေသတာ လူတစ္ေယာက္ပါလုိ႔

ငါဘယ္လုိေၿပာရပါ့

အသုဘဟာ

လူကေလးနည္းနည္း ေၿခာက္တီးေၿခာက္ခ်က္

ကနဖ်င္းမထုိး ပင့္သံဃာမပါ

မင္းရဲ႕ေနာက္ဆုံးခရီးဟာ

ဘယ့္ႏွယ္ပါလိမ့္လုိ႔

အရပ္ထဲက ေၿပာစမွတ္ၿပဳၾကမယ္

တုိ႔ဘ၀တုိ႔ကမာၻ

တုိ႔၀မ္းနာ တုိ႔ပဲသိတယ္သူငယ္ခ်င္း

ဆင္းဆင္းရဲရဲလူကသာမြဲတာ

ပစၥည္းမဲ႔မာနေလး လက္၀ဲလက္ထဲ

က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္လုိ႔

ရုိးသားမႈ ၿမည့္ေနေအာင္ေသြးလုိ႔

မရွိခုိးႏုိး မလွစုန္းယုိး

လူဆုိးမဟုတ္ သူခုိးမဟုတ္

အဲဒီ့မဟုတ္မခံမ်က္ႏွာေပးေၾကာင့္

မင္းဆုိလူမုန္းမ်ားခဲ့တာ

တစ္ေယာက္မ်က္လုံးထဲ တစ္ေယာက္ေဖာက္၀င္သလုိ

တစ္ေယာက္ရင္ထဲ တစ္ေယာက္ခြဲၾကည့္သလုိ

ငါ့အနား မင္းအၿမဲရွိခဲ့တာ

ခုေနခါ ဖြင့္ဟတုိင္ပင္စရာေပ်ာက္ေပါ့

ၾကံဳသမွ်ေတြ႔သမွ် ေၾကမြေနလည္း

ေလာကအေပၚ သေရာ္ေတာ္ေတာ္

ေပ်ာ္စရာလုိ သေဘာထားလုိ႔

ဆီမပါ ၿပားမပါ ထမင္းပူပူၾကီး ဆားၿဖဴးလုိ႔

ရက္ရက္စက္စက္ မင္း ေပြ႔ဖက္သြားခဲ့

ေသခါနီး

ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ေတာ့ဘဲ

လမ္းတကာ ဆုိင္တကာလွည့္လည္လုိ႔

ေသာက္စားၿခင္းမွာပဲ မင္းေပ်ာ္၀င္ေနေတာ့

မေသြးဘဲထားတဲ႔ဓားလုိ မင္းအေတြးအေခၚ

မင္းကုိယ္တုိင္အရည္ေဖ်ာ္လုိ႔

အေဟာသိကံလုိ႔ပဲ သေဘာထားရေတာ့မွာလား

သူငယ္ခ်င္း

အခုေတာ့မီးပ်က္သြားတဲ႔ဇတ္လမ္းလုိ

အခန္းဟာေလထဲမွာ တုိးလုိ႔တန္းလန္း

ႏွစ္သစ္ရဲ႕ဆန္းစတစ္ရက္မွာ

လူ႔ဘ၀ကုိ မင္းလက္ၿပထြက္ခြာသြားခဲ့ၿပီ

ဘာေတြရင္းလုိ႔ ဘာေတြရခဲ႔လည္း သူငယ္ခ်င္း

ၿမိဳ႕သစ္ရဲ႕ ညခ်မ္းေတြထဲ မင္းငါ့ကုိထားခဲ့ၿပီေပါ့

ကေဖးဆုိင္မွာ အေ၀းေၿပးဂိတ္မွာ

ေသတင္းကုတ္မွာ ဘူတာရုံမွာ

မင္းကုိ ငါရွာတယ္

ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ႔ အိပ္မက္ကုိ ရွာသလုိ

နတ္၀ွက္ထားတဲ႔ တုိ႔ရဲ႕ငယ္ဘ၀ကုိ ရွာသလုိ

မင္းကုိငါရွာတယ္။

မၿဖစ္ႏုိင္မွန္းသိသိနဲ႕

မင္းကုိငါတမ္းတမိပါရဲ႕

ၿပန္ထခဲ့ပါေတာ့ သူငယ္ခ်င္း

တုိ႔တစ္ေတြဘ၀ကုိ တစ္ကၿပန္စၾကရေအာင္။

ဟန္နရီမုိး

(အမွတ္ ၂၊ မတ္လ၊ ၂၀၀၈)

(ကဗ်ာအတြက္ ကဗ်ာဆရာဟန္နရီမုိးနဲ႔ စပယ္ၿဖဴ မဂၢဇင္းကုိ အထူးတလည္ ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္)