Thursday, March 20, 2008

အိပ္ၿပန္မေရာက္ေသးတဲ့ ကဗ်ာ

တိမ္ေတြကုိအေသအခ်ာစာလုံးေပါင္းခ်င္တဲ့

ေကာင္ေလးေလ

သူ႔ဘ၀သင္ခန္းစာေတြထဲ

အေမွာင္ေတြဘယ္လုိပဲသိပ္သည္းပါေစ

ေမေမရယ္

ေလာကကြင္းၿပင္မွာသူအၿမင့္ဆုံးလႊင့္တင္ခ်င္တဲ့

ေလတံခြန္ေတြ

ေလာကဓံေလအဟုန္ထဲ

ဘယ္ႏွၾကိမ္ေၿမာက္ဆုတ္ၿဖဲခံရၿပီးၿပီလဲ…

အိပ္မက္ေတြက်ိဳးေၾကခဲ့ရတဲ့

ညေနခင္းလမ္းမေတြေပၚလြင့္ေမ်ာ…

အခ်ိန္ေတြဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာေပါ့

ကံၾကမၼာအခ်ိဳးအေကြ႕ေတြၾကား…

အေမရဲ႕ေမတၱာရင္ေငြ႔ေတြကုိ

ခဏခဏထုတ္ဖတ္ၿဖစ္တယ္…

ကၽြန္ေတာ္မရင့္က်က္ေသးဘူးအေမ….။

မုိးလႈိင္ည

No comments:

Post a Comment

“ခွေးကလေး ကောက်ကောက်”

ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...