Sunday, August 12, 2007

ဆုံမွတ္အလြဲ

ခြဲခြာဖုိ႔ပဲလား….
ဆန္႔က်င္ဘက္ေက်ာခုိင္းသြားရင္ေတာင္
ကမၻာႀကီးလုံး၀န္းေၾကာင္းယုံၾကည္တဲ့ငါ့အတြက္
မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ၿပန္ေတြ႔ႏုိင္ေသးတာပဲ…
ၿဖဴစင္လြန္းတဲ့အၾကင္နာေတြနဲ႔
စိုက္ပ်ဳိးခဲ့တာေတာင္
ရိတ္သိမ္းခ်ိန္က်ေတာ့မွ
အၿမဲတမ္းအတြက္သူငယ္ခ်င္းဆုိေတာ့
ေကာင္မေလးေရ
အဲဒီမ်ဥ္းၿပိဳင္ကြာေ၀းမႈထဲ
ဟိုး အေ၀းက…
အင္ဖင္နတီဆုိတာကို ေမွ်ာ္ေငးမၾကည္႔ခ်င္ေတာ႔
ဆံုမွတ္အလြဲထဲက ခြဲျဖာထြက္လာတဲ႔
ငါတို႔ရဲ႕ေ၀းကြာမႈကို
သံေယာဇဥ္ႀကိဳးေတြနဲ႔သာ ခ်ည္ေႏွာင္ထားရစ္ေပါ႔
သကၠရာဇ္ေတြဟာ
အလြမ္းခ်ည္းသက္သက္ျဖစ္ခဲ႔ၿပီ…။

မိုးလႈိင္ည

2 comments:

  1. သကၠရာဇ္ေတြဟာ
    အလြမ္းခ်ည္းသက္သက္ျဖစ္ခဲ႔ၿပီ…။ <<< ဒီစာေၾကာင္းေလးကို အထိဆံုးပဲ.. nice poem.. =)

    ReplyDelete
  2. ဟယ္.. ၾကိဳက္တယ္ ။

    ဘယ္က ေကာင္မေလးလဲလို့ မေမးေတာ့ဘူးေနာ္ အဟဲ ။

    ReplyDelete

“ခွေးကလေး ကောက်ကောက်”

ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...