Sunday, July 29, 2007

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ခင္ဗ်ားမေသဘူး…

ေလာကဓံက်ည္ဆံေတြကုိ

ကဗ်ာဆုိတဲ့ရင္ဘတ္ၾကီးနဲ႔ထုိးထုိးခံ

သူၿပန္အန္ထြက္လာတာက

အတြင္းစိတ္ကရတနာအစစ္ေတြ

အဲဒါအႏုပညာၿဖစ္ရဲ႔

သ႔ူစုိက္ခင္းကဘ၀နဲ႔ရင္းရေပမယ့္

သီးထြက္ေကာင္းေတာ့

ေဟာဒီေခတ္ဆုိးေခတ္ပ်က္ၾကီး

တစ္ခုလုံးကုိတင္ေကၽြးထားႏုိင္ရဲ႕

သူအေမေၿပာေတာ့အသည္းကခပ္ငယ္ငယ္တဲ့

အဲဒီေမာင္ေခ်ာႏြယ္ေပါ့

မွ်ားမယ့္မွ်ားေတာ့စၾကာ၀ဠာကုိမွမွ်ားတယ္

ငွက္ဆိတ္တဲ့သစ္စည္းမွာေတာင္

အဓိပါယ္ေတြသိပ္သည္းေနရင္

ရာစုသစ္တစ္ခုေလာင္းေတာင္မွ

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ကုိဖြင့္ဆုိလုိ႔မရဘူး

ေသခ်ာတယ္

တစ္ကယ္ေသသြားတာကေမာင္ေခ်ာႏြယ္မဟုတ္ဘူး

ေဟာဒီအပုပ္အသုိးရာစုႏွစ္ၾကီး

မုိးလႈိင္ည

1 comment:

  1. မိုးလိႈင္ေရ

    ေတာ္တဲ့အေၾကာင္း ကဗ်ာနဲ႔ဘယ္လို ေဖာ္ျပရမလဲ..
    မိုးလိႈင္ရဲ႕ ကဗ်ာေတြကို
    တကယ္ တကယ္ လက္ဖ်ားခါတယ္
    ေရးလဲ ေရးႏိုင္တယ္
    ေရးလိုက္တိုင္းလဲ အမိုက္စားေတြခ်ည္းပဲ..
    ဦးေႏွာက္ကို ေရြခ်ထားခ်င္တယ္ း)

    ဆက္လုပ္

    ReplyDelete

“ခွေးကလေး ကောက်ကောက်”

ကျွန်တော့် လူ့ဘဝသက်တမ်း နှစ်လေးဆယ်မှာ ဒါဟာ ရွှေသားသံယောဇဉ်ဖြစ်မှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊ စ...